Op 4 december presenteerde Amy Poehler een live-opname van haar minder dan een jaar oude podcast, ‘Good Hang’, in het Fonda Theatre in Hollywood. Het publiek zat niet alleen vol, ze waren volledig betrokken en juichten voor bijna alles (Poehler gaf zelfs toe dat ze de starttijd van de show was vergeten).
Dit is belangrijk omdat cabaretier Ron Funches, als een van de gasten, getoond“Weten ze niet dat podcasts gratis zijn? Ze betalen meer.”
Ik weet zelfs dat hij het zei, omdat ik, ook al woon ik maar een paar kilometer van Fonda, videobeelden van het incident op YouTube heb bekeken.
Luisteren naar podcasts is historisch gezien een solo-ervaring geweest: doe de oordopjes in of zet de autoradio aan, leun achterover en laat een parasociale relatie ontstaan met een vreemdeling die zulke verhalen vertelt dat ze onze slimste, grappigste of meest getalenteerde vrienden worden. Omdat we ze overal mee naartoe kunnen nemen, houden ze ons verbonden met het leven buiten onze kleine baan. Terwijl ze haar nieuwe film ‘Die My Love’ promootte, zei acteur Jennifer Lawrence dat ze de ouder was van haar jonge kind toen haar AirPods ontploften. moordpodcast in een van zijn oren.
Als je echter naar het theater gaat om deze podcastartiesten live te zien, kan het het tegenovergestelde aanvoelen: vreemden met dezelfde speciale interesses die zich op één plek verdringen, niet alleen voor verbaasde aandacht, maar misschien zelfs voor een beetje fanatisme.
“Dit zijn mensen die niet naar shows gaan”, zegt Joe Schwartz, comedy touring- en live-evenementenagent bij United Talent Agency. “Dit kan de eerste show zijn waarvoor ze kaartjes kopen, omdat podcasters andere mensen bereiken dan de gemiddelde muziekfan of de gemiddelde comedyfan.”
De presentator hoeft ook geen geliefde komiek als Poehler te zijn. Schwartz zegt dat podcastfans misschien passieve luisteraars lijken, maar breng ze allemaal samen in één kamer en het kan net zo goed een Eras-tour zijn.
“Het geluid was hetzelfde, of er nu kanonvuur was of niet”, zei hij. “Als deze podcasters het podium op lopen… is het oorverdovend. Ik moet mijn oren met mijn handen bedekken. En ik heb het vaak gedaan.”
Naarmate ze groter worden, moet de productie ook manieren vinden om ze winstgevender te maken.
“We bevinden ons ook steeds meer in een medialandschap dat steeds meer aandacht besteedt aan deze makers van inhoud, en dat begint door te sijpelen naar de traditionele media”, zegt Sarah Mathews, digital talent agent bij UTA. “Ze worden alleen maar groter en we komen waarschijnlijk dichter bij een directere vergelijking van de Eras-tour. Misschien kan de volgende podcaster die een stadiontour doet, concurreren met Taylor Swift of Bad Bunny.”
Podcasting bestaat al tientallen jaren (sommigen herinneren zich misschien zelfs nog toen het nog maar radio heette). En zelfs als sommige sterren hun microfoons uitzetten, zoals cabaretier Marc Maron deed toen hij zijn ‘WTF’-podcast in oktober beëindigde, zijn ze nog steeds geldmakers in de industrie.
Dat Gouden Bal 2026 zal hun eerste podcastcategorie bevatten, waarbij “Good Hang” een van de zes genomineerden is. Dit jaar werden de British Podcast Awards door het land de ‘Oscars van het medium’ genoemd Waarnemer krant. In augustus organiseerden komieken Matt Rogers en Bowen Yang de allereerste Las Culturistas Culture Awards ooit op televisie, meestal uitgereikt op hun succesvolle popcultuurfeest ‘Las Culturistas’.
Interactief reclamebureau gemeld Dit jaar ligt podcasting “op koers om in 2026 de grens van $2,6 miljard te naderen”, waarbij komedie en sport nog steeds het meest aantrekkelijk zijn voor luisteraars. Appellijst populairste podcasts van het jaar, uitgebracht in november, bevat inhoud die niet te serieus of komisch is (“The Joe Rogan Experience”; “Call Her Daddy”), maar ook motiverend (“The Mel Robbins Podcast”), evenals nieuws en features (“This American Life”; “The Daily”).
Dit succes niet vertalen naar een podcasttour betekent veel geld verspillen. Sommige shows, zoals ‘Off Book: The Improvised Musical’ van Jessica McKenna en Zach Reino – waarbij hun hele inspanning bestaat uit het ter plekke creëren van een musical vanuit het niets – zijn voor deze momenten geboren. Evenzo is Georgia Hardstark een ervaren tv-presentator en acteur, en Karen Kilgariff een getrainde cabaretier. Hun onlangs voltooide live-tour “My Favorite Murder” maakte het ook interessant met verrassende gasten en hun oprechte opwinding bij het zien van het publiek in zeer specifieke cosplay.
“Veel van de beste podcasttours concurreren nu met livemuziek- en comedytours wat betreft locatiegrootte, route en kaartverkoop. We zien ook enorme merchandise-volumes bij deze shows vanwege de kracht van hun fanbases”, zegt UTA-agent Jackie Knobbe, die de live business “My Favorite Murder” vertegenwoordigt.
En oh, de fanbase.
Hardstark en Kilgariff herinneren zich het moment waarop ze zich realiseerden dat de live uitvoering van “My Favorite Murder” nooit zou sterven.
In 2016 werden ze gevraagd om op het Chicago Podcast Festival te verschijnen. Ze dachten dat ze voor iemand anders open zouden gaan, maar de vraag was zo groot dat ze het Athenaeum Center met bijna 1.000 zitplaatsen snel als headliners uitverkocht hadden. Aan het einde van de show vertelde de cast het publiek dat ze in de lobby zouden zijn, in de hoop enkele fans te ontmoeten. Drie uur aan foto’s, knuffels en handtekeningen later…
“Die avond beseften we dat we moesten nadenken over wat we gingen doen en wat voor soort show we gingen geven versus wat ik altijd zie, namelijk dat mensen Costco-klaptafels krijgen en vier mensen die met hun gezicht naar het publiek zitten,” zei Hardstark.
Maar jazzmuziek en true crime zijn niet de enige attracties die fans naar de liveshow zullen lokken. De populaire Britse podcast “The Rest Is Politics” van Rory Stewart en Alastair Campbell was uitverkocht in de O2 Arena met 20.000 zitplaatsen in Londen.
Het doel is om “de onmiddellijke ervaring van ‘dit had een e-mail kunnen zijn’ te vermijden”, zegt Tom Whiter, algemeen directeur van het Britse podcastproductie- en distributiebedrijf Goalhanger, dat de serie “Rest Is” produceert (zie ook: “The Rest Is History”, die Apple Podcasts onlangs benoemd beste podcasts van 2025, en het op spionage gerichte ‘The Rest Is Classified’.
Whiter zei dat we voor de shows van zijn bedrijf “geen podcastafleveringen op het podium gaan doen, en we nemen ze ook niet op en brengen ze niet naar een podcastpubliek.” Ze zullen het onderwerp van de show ook aanpassen aan de stad waarin ze zich bevinden, of de dialoog interessanter maken dan wat je in de ether zegt.
Het allerbelangrijkste is dat het bedrijf niet wil dat het als school voelt; deze gastheren zouden minder droge academici moeten zijn en meer nerdy over hun onderwerpen.
“Het moet iets zijn dat ze willen doen en de hele tijd willen doen en waarover ze willen praten totdat ze gek worden”, zei hij over zijn gastheer. Maar ook: “we zullen mensen vinden waarvan we denken dat ze heel interessant zijn en waarvan we denken dat mensen er veel tijd mee willen doorbrengen.”
Zij hebben, net als Poehler, mensen nodig die goed met elkaar overweg kunnen.
