Overnachting Amtrak-tips van mijn 53 uur durende California Zephyr-reis

Nachtelijke Amtrak-treinen hebben coach stoel en slaapcabines.

Als ik oprecht wilde genieten van twee nachten in de trein, moest ik me op mijn gemak voelen. Dus ik heb er geen spijt van dat ik het geld heb uitgegeven aan een privé slaapkamer voor mijn 53 uur durende reis.

De ruimte van ongeveer 50 vierkante meter kost $ 2.200 en bestaat uit een uitklapbare bank, een stapelbed, een zithoek, een uitschuifbaar bureau, een complete badkamer en een kast.

Het hebben van mijn eigen ruimte maakte de reis veel ontspannender dan in de bus zitten. Ik waardeerde het enorm dat ik een complete eigen badkamer had, een voorziening die alleen beschikbaar is in de slaapkamers van Amtrak-treinen.

Als een slaapkamer buiten uw budget valt, overweeg deze dan reserveer een toilet voor nachtelijke reizen. Dit zijn kleinere privéhutten zonder badkamer tegen een lagere prijs.

Belangrijke dingen die ik van de ene op de andere dag over mezelf heb geleerd trein reizen is dat niets mijn mentaliteit zo verpest als een rusteloze nacht. Ik wilde mezelf voorbereiden op succes terwijl ik op de California Zephyr sliep. Dus hoewel mijn trein Chicago pas om 14.00 uur verliet, zette ik op de dag van vertrek mijn wekker op 6.00 uur.

“Hoe vermoeider ik aan het eind van de dag ben, hoe beter”, dacht ik.

Blijkbaar heeft mijn plan gewerkt. Ik val gemakkelijk in slaap in de trein en slaap elke nacht zeven tot acht uur.

Ik had nog een paar uur te doden voor de avondtrein. Ik bracht het door met wandelen in Chicago en omgeving. Ik wilde mijn benen vermoeien en zoveel mogelijk frisse lucht krijgen voordat ik het grootste deel van de 53 uur in een besloten ruimte van 50 vierkante meter doorbracht.

Toen ik in de trein stapte, was ik dankbaar dat ik even kon zitten.

Amtrak-slaapplaatsen wordt geleverd met gratis eten geserveerd in de restauratiewagen, en passagiers kunnen snacks kopen koffie auto.

Ik ben blij dat ik mijn eigen snacks tussen de maaltijden door heb ingepakt, omdat ik wat geld heb bespaard dat ik anders aan het cafébusje zou hebben uitgegeven. Ik heb ook een verscheidenheid aan opties om aan elke behoefte te voldoen. De chips, mueslirepen, trailmix, stroopwafels, chocolade en kauwgom waren tegen het einde van mijn reis bijna allemaal opgegeten.

Soms kan het voelen alsof je vastzit op de rails, alsof je hetzelfde moment keer op keer opnieuw beleeft. Het vermijden van verveling was voor mij belangrijk tijdens de langste treinreis van mijn leven.

Als ik eenmaal in mijn kamer zit, maak ik een lijst van alle manieren waarop ik mijn tijd kan besteden en ben ik van plan om elk uur of twee van activiteit te wisselen.

Door dingen in te pakken die ik moet doen en bewust tijd vrij te maken voor elk ding, voelen mijn dagen meer gestructureerd en bevredigend aan. Ik heb boeken, een dagboek, een Nintendo Switch, twee camera’s en mijn werklaptop meegenomen. (Ik heb ook een muziekinstrument ingepakt om de tijd te doden, maar dat is een een fout die ik de volgende keer zal vermijden.)

Als ik op reis ga, vind ik het meestal een goed idee om het comfort van thuis in te pakken. Ik draag de hele dag pantoffels in mijn appartement, dus als ik ze in de treinslaapkamer draag, blijf ik koel.

Mijn Crocs dienden tijdens deze reis twee doelen. Ik draag ze onder de douche om mijn voeten tegen ziektekiemen te beschermen, en ik draag ze als ik in de trein rondloop. Het was veel gemakkelijker om ze aan te trekken dan de veters van mijn dikke laarzen te strikken – de enige schoenen die ik had meegenomen.

Sinds ik Crocs had, bewaarde ik mijn laarzen tot het einde van de reis in de kast.

Het bovenste bed beviel mij na een nacht zo goed, dat ik het de rest van de dag heb laten liggen. In zo’n kleine ruimte betekent het hebben van nog een ruimte om rond te hangen veel voor mij. Ik heb een bank, een stoel en nu een bovenbed.

Overdag zit ik op de bank of stoel om te schrijven en op de computer te werken. Als ik videogames wil spelen of lezen, ga ik de trap op om het bovenste bed als gezellige zolder te gebruiken.

In tegenstelling tot de meeste Amtrak-treinen waarmee ik heb gereden, heeft de California Zephyr geen wifi.

Omdat ik graag tv kijk voordat ik naar bed ga, download ik vóór mijn reis sitcoms en anime-afleveringen van Netflix, zodat ik mijn nachtelijke routine kan behouden.

De California Zephyr stopt op sommige stations gedurende 10 minuten of langer. In dit geval mogen alle passagiers uit de trein stappen. Bij elke lange stop kreeg ik frisse lucht. Ik zag andere toeristen roken, foto’s maken en het perron op en neer lopen. Maar ik ben de enige die aan jump-jacks doet en hinkelt met een denkbeeldige krijtdoos.

Ik voel me een outcast, maar als ik wat lichte cardio doe, voel ik me een paar minuten raar omdat ik opgekropte energie moet loslaten en mijn lichaam moet vermoeien, wat me waarschijnlijk ook helpt om beter te slapen.

Door mensen te leren kennen in langeafstandstreinen voel ik me meer thuis, vooral als ik onderweg dezelfde mensen tegenkom. Ook al voel ik me vaak verlegen en ongemakkelijk bij vreemden, ik gebruik het solo-reizen als een kans om mijn sociale vaardigheden te oefenen.

Amtrak maakt het gemakkelijk om met andere passagiers te praten omdat ze samen in de restauratiewagen zitten. Tijdens het ontbijt, de lunch en het diner hoorde ik over de reisplannen van anderen.

Vervolgens zag ik tijdens de lange stop veel van mijn eetgezellen op het perron en praatte nog meer met hen.

Tijdens mijn 53 uur durende reis met de California Zephyr voelde ik me comfortabeler, uitgeruster en tevredener dan ooit in een nachttrein.

Ik overleefde niet alleen de langste treinreis in de VS, ik bloeide ook.