Wanneer overstromingen, bosbranden of andere natuurrampen plaatsvinden, is de kans groter dat evacués belangrijke documenten, familiefoto’s, water en kleding meenemen dan voorbehoedmiddelen, condooms of menstruatieproducten.
Erger nog: als ze stranden, zal het onmogelijk zijn om aan de voorraden te komen die ze nodig hebben tijdens de weken van herstel na een grote ramp.
Staten hebben doorgaans een lijst met spullen die hun inwoners bij de hand moeten hebben in geval van nood. Maar volgens Nieuwe scorekaart voor 50 staten vrijgegeven Donderdag had slechts één staat – Maryland – met succes voorzieningen voor seksuele en reproductieve gezondheidszorg op zijn paraatheidslijst gezet.
Onderzoekers van het Center for Biological Diversity, een non-profitorganisatie op milieugebied, noemden vier categorieën benodigdheden die op de lijst van de staat zouden moeten worden opgenomen: menstruatieproducten; seksuele en reproductieve gezondheidsartikelen, zoals noodanticonceptie en geboortepakketten; medicijnen en producten voor persoonlijke hygiëne. Vervolgens analyseerden ze de checklists om te zien welke lijsten de benodigdheden uit elk van die emmers bevatten.
Maryland was de enige staat die een perfecte score behaalde; de lijst bevat condooms en menstruatieproducten. Rhode Island is de enige staat die geboortepakketten aanbiedt die handschoenen, lakens en chirurgische scharen kunnen bevatten. Achtenveertig staten hebben een lijst met medicijnen die anticonceptie kunnen omvatten. Meer dan de helft van de staten bevat menstruatieproducten. (Zeven staten gebruiken het beleid van de federale overheid algemene controlelijstwaaronder “vrouwelijke uitrusting”, maar niet voorbehoedmiddelen en condooms.)
(Met dank aan het Centrum voor Biologische Diversiteit)
“Ik denk dat een reeks producten (de staat) mensen meer informatie kan geven over hun seksuele en reproductieve gezondheidsbehoeften in deze tijden”, zegt Kelley Dennings, senior campagnevoerder voor de bevolking en het duurzaamheidsprogramma bij de organisatie.
Naarmate de klimaatverandering verergert, wat leidt tot frequentere en destructievere rampen, zal dit een grotere impact hebben op de toegang tot reproductieve en seksuele gezondheidszorg, een onderwerp dat in de Verenigde Staten nog niet uitgebreid is onderzocht. Uit een onderzoek na de orkaan Katrina bleek dat van de 55 vrouwen die vóór de storm een kliniek voor gezinsplanning hadden bezocht, 40 procent gebruikt geen anticonceptie meer en twee anderen een ongewenste zwangerschap ervaren. Ander, na orkaan Ikeontdekte dat 13 procent van de 975 ondervraagde vrouwen moeite had met het verkrijgen van anticonceptie, en dat het gebrek aan toegang meer uitgesproken was onder zwarte vrouwen.
Verschillende onderzoeken hebben ook een toename van seksueel geweld na rampen vastgesteld, waaronder rapporten over vrouwen verkracht of aangevallen in vluchtelingenkampen na orkaan Katrina en orkaan Rita.
Vorig jaar nog, Orkaan Helene gesloten Planned Parenthood in Asheville, wat abortus en andere seksuele en reproductieve gezondheidsdiensten moeilijker maakt voor mensen in het gebied.
Eén groep die actie ondernam na Helene was State Line Abortion Access Partners, een in Virginia gevestigde activistengroep die gemeenschappen verbindt met diensten en voorzieningen op het gebied van de reproductieve gezondheidszorg. Ze verdeelden periodeproducten nadat ze zich realiseerden dat veel van de lijsten met noodvoorraden die in omloop waren, deze artikelen niet bevatten. Ze bieden ook condooms en noodanticonceptie aan, terwijl ze taboes rond seksuele gezondheid vermijden in meer conservatieve gebieden die door de ramp zijn getroffen. Kimberley Smith, een van de oprichters van de organisatie, herinnerde zich dat hoewel de meeste mensen de items accepteerden, anderen zich afvroegen waarom ze nodig waren. “(Op) een van de grotere afleverlocaties zei een man (die de voorraden ontving): ‘We hebben ze niet nodig. Je moet ze naar de gezondheidsafdeling brengen’, zei hij.
Een andere persoon zei tegen haar: “Niemand denkt op een moment als deze aan seks.” Maar de initiële herstelinspanningen duurden weken, zei Smith. “Mensen gaan op verschillende manieren met stress om. Het is niet onredelijk om te denken dat mensen geen seks willen hebben.”
Smith ziet de scorekaart van het Center for Biological Diversity als een manier om het bewustzijn te vergroten waarom deze dingen nodig zijn na een noodsituatie. “Seksuele gezondheid is erg geheimzinnig geworden”, zei hij. “Ik denk dat ze echt innovatief en belangrijk werk doen in de context van het centraliseren van reproductieve gezondheidszorgdiensten.”
Dit scorecardrapport bouwt voort op eerder werk dat het centrum heeft gedaan, waarbij de nadruk lag op gender en klimaat. In 2022 analyseerden ze de klimaatplannen van 21 steden in de Verenigde Staten om gender en andere belangrijke termen zoals reproductieve gezondheid en gezinsplanning op te nemen. Slechts één Boston – dat in zijn klimaatplan naar gender verwijst; geen daarvan omvatte reproductieve gezondheid of gezinsplanning.
Het centrum heeft samengewerkt met onderlinge hulpgroepen en organisaties voor reproductieve gezondheidszorg in Florida om kits voor noodsituaties op het gebied van de seksuele gezondheid te distribueren, met onder meer condooms, noodanticonceptie, menstruatieproducten, zwangerschapstests en glijmiddelen. Tijdens de orkanen Milton en Helene verdeelden ze 250 pakketten. Het centrum heeft een handleiding opgesteld over hoe u andere organisaties in staat kunt stellen soortgelijk werk in hun land te doen.
De Internationale Conferentie van de Verenigde Naties over Bevolking en Ontwikkeling in Caïro in 1994 was een keerpunt in de erkenning van de behoefte aan seksuele en reproductieve gezondheidszorg wereldwijd, zegt Lorelei Goodyear, een adviseur die zich wereldwijd bezighoudt met seksuele en reproductieve gezondheid en de voorbereiding op noodsituaties. Dergelijke erkenning helpt bij het vervullen van deze behoeften tijdens mondiale humanitaire crises, ongeacht of deze worden veroorzaakt door conflicten of natuurrampen.
Daarom zei hij dat deze scorekaart een stap in de goede richting is om in Amerika een gesprek op gang te brengen over hoe gereedheid eruit ziet. “Veel van wat ik in eigen land zie, is eigenlijk gericht op de gezondheid van de moeder, en misschien wel op de gezondheid van de baby”, aldus Goodyear. “(Het mist een beetje) het grotere plaatje op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en de ‘alle gevaren’-benadering die volgens mij internationaal echt wordt omarmd.”
Maar er zijn nog steeds belangrijke vragen die staten – en de federale overheid – moeten stellen en die in andere landen al worden overwogen, zei hij: Zijn er fondsen om dit soort voorzieningen te leveren in geval van een ramp? Is het duidelijk wie verantwoordelijk is voor de distributie van deze producten? Welk beleid is er om in deze behoeften te voorzien wanneer zich een ramp voordoet?
Om deze kloof te helpen overbruggen en het gebrek aan bewustzijn rond seksuele en reproductieve gezondheid aan te pakken, beveelt het centrum staten aan hun checklists voor paraatheid bij noodsituaties bij te werken met deze benodigdheden – en deze checklists gemakkelijker online te vinden en in meerdere talen beschikbaar te maken. Het centrum verwacht ook dat belanghebbenden uit seksuele en reproductieve gezondheidsorganisaties een meer routinematige rol spelen bij de noodplanning.
“We willen dat meer mensen pleiten voor de rechten van vrouwen en genderdiverse mensen, of biologische moeders”, zei Dennings. “Deze mensen zijn niet altijd aanwezig bij de onderhandelingen, dus hun stem wordt in dit plan niet gehoord.”
