Afgelopen mei gebeurde er iets vreemds in de Amerikaanse albumlijsten. Twee metalbands (of in ieder geval aan metal grenzende hardrockbands) scoorden nummer 1-albums. 1 in dezelfde maand. Het genre is sinds 2019 in hetzelfde jaar geen bestseller meer geweest – en dat komt van ervaren artiesten. Het maakte dus uit toen de jonge Britse groep Sleep Token de streaming overnam en Ghost bovenaan de hitlijsten stond met een vinylrelease van Taylor Swift-formaat. Ondertussen werden avant-garde heavy rockers Deftones onverwachte sterren en sterren van de TikTok-arena.
Metal komt niet stilletjes opnieuw naar voren als commerciële kracht, en niet alleen in de live wereld, waar het altijd is geëvolueerd en blijft evolueren. De popcultuur lijkt klaar om een generatie hitmakers terug te verwelkomen die door de tijd verloren is gegaan: de shirtloze, keelverscheurende hardrocksterren.
De bredere popwereld zou dus de in Virginia geboren groep Bad Omens moeten leren kennen, wiens show donderdagavond in het Forum in Inglewood opnieuw bevestigde dat ze een van de meest ambitieuze en bekwame jonge bands in heavy rock zijn, en over de sterrenkracht en vraatzuchtige fancultuur beschikken om het nog groter te maken.
Bad Omens – met zanger Noah Sebastian, bassist Nicholas Ruffilo, gitarist Joakim Karlsson en drummer Nick Folio – is niets nieuws. Ze spelen al tien jaar in het metalcore- en heavy rockcircuit en tekenen bij het kleine maar invloedrijke bedrijf Sumerian Records. Maar ze bereikten hun succes met ‘The Death of Peace of Mind’ uit 2022, waarin de R&B falsetto van de Weeknd werd gemengd met verweerde, wervelende gitaren en dromerige elektronica.
De band was headliner op festivals en haalde miljarden streams binnen, uiteraard geholpen door Sebastian’s knappe uiterlijk en stembereik, waar Sebastian overschakelt van oorstrelend gefluister naar operagehuil en geschreeuw dat Noorwegen waardig was in de jaren ’90 (soms in hetzelfde nummer, zoals hij doet op ‘Like a Villain’).
De band was al een tijdje bezig met het plannen van een nieuw album, hoewel er voor deze career-high arena-tour slechts een handvol nieuwe singles waren uitgebracht. Wat dan ook. Op Forum combineert de band zijn catalogus met een adembenemende podiumproductie, waardoor het een ultramoderne heavy rockband wordt met het bereik om supersterren te worden, zelfs als ze echt beroemd zijn. met enige ambivalentie.
Deze aantrekkingskracht was duidelijk zichtbaar in de dagen voorafgaand aan het Forum-evenement, waarbij fans ruzie maakten over hoeveel uur te vroeg ze op het Forum moesten zijn om bij de barricades te zijn (de consensus was om daar na het ontbijt te zijn). Halverwege de set wees Sebastian op een van de fans die hij door de jaren heen tijdens zijn reizen had leren kennen. ‘Je kwam naar ons toe omdat we vervelend waren,’ zei hij lachend.
Die toewijding zou niet mogelijk zijn als muziek niet de bovennatuurlijke kracht had om de hedendaagse angsten te overwinnen. Vanaf de eerste noten van zijn nieuwe single ‘Spectre’ – een sombere vocale workout voor Sebastian die eindigt met een verpletterende riff – gebruikt Bad Omens geavanceerde instrumenten en underground invloeden om arena-rock catharsis te produceren.
Een van de eerste hoogtepunten van de set kwam toen Jake Duzsik van het industriële rocktrio LA Health een duet maakte op ‘The Drain’, een dreigende en opvallende samenwerkingssingle voor beide bands. Heavy-rockveteranen zagen iets meeslepends in Bad Omens, wat hielp om de pop-savvy nummers van de band, zoals ‘Left for Good’ en ‘Just Pretend’ (de platina-verkopende single die de hoofdset afsloot) te verankeren met een gevoel van verdienste, niet van berekening.
Na de Forumshow begreep ik waarom het zo lang duurde voordat ze de nieuwe LP af hadden. Sebastian is er open over geweest zijn geestelijke gezondheid had het moeilijk. De band bevond zich in een moeilijke tijd waarin hun artistieke ambities berustten op echte, levensveranderende problemen.
Ze zouden nummers kunnen maken als ‘What It Cost’ (een spiksplinternieuw, verdorven electro-nummer waarvan ik denk dat het samen met Max Martin is geschreven, als je het mij vertelt) en grillige metalnummers die hen een schare fans opleverden die zonder dat rebels zouden zijn geweest. Het is niet eenvoudig om de twee op natuurlijke wijze te combineren. (Vraag het maar aan Code Orange, ooit aangeprezen als een doorbrekende metalster die verwikkeld was in elektronische experimenten.) Het hebben van een loyale fanbase van K-pop-kaliber is geweldig om te groeien, maar het is een gespannen relatie.
Maar eerst en vooral zijn Bad Omens getalenteerde muzikanten, en welke magie Sebastian ook op het podium uitoefent, zal altijd worden ondersteund door een serieuze band die metal, donkere pop en elektronische muziek draait. Ik zie niets dat deze fans ervan zou weerhouden terug te keren voor nog eens tien jaar Bad Omens-evenementen, en velen suggereren dat anderen dit voorbeeld zullen volgen.
