Een kleine, oncontroleerbare drone bestuurd door glasvezelkabel zijn zo’n integraal onderdeel geworden van de Russische en Oekraïense gevechtsoperaties dat ze overal kabelsporen achterlaten, waardoor slagvelden in een verward web veranderen.
Als weerstand tegen uitgebreid elektronische oorlogsvoeringGlasvezeldrones worden op beide fronten steeds gebruikelijker. En omdat er zoveel kabels over het slagveld waren gespannen, bewogen de soldaten zich voorzichtiger.
“Je ziet die kleine webjes, en je weet maar nooit: komt het van een glasvezeldrone? Of maakt het deel uit van een val”, zegt Khyzhak, een Oekraïense speciale operator die om veiligheidsredenen alleen kan worden geïdentificeerd aan de hand van zijn roepnaam (“Predator” in het Oekraïens), tegen Business Insider. Mijnen en vallen vormen ook een grote bedreiging in deze oorlog.
Eerder in de oorlog was eerste persoonsweergave Drones (FPV) – kleine drones in quadcopter-stijl die door Rusland en Oekraïne worden gebruikt en die vaak explosieve kernkoppen vervoeren – zijn afhankelijk van radiofrequentieverbindingen. Beide partijen hadden echter al snel door hoe ze het moesten gebruiken signaalinterferentie om ze tegen te houden.
Als reactie daarop begonnen Rusland en Oekraïne glasvezel FPV-drones te ontwikkelen die verbinding maken met hun piloten met behulp van lange, dunne kabelspoelen. De kabels zorgen voor een stabiele verbinding en maken de quadcopter bestand tegen traditionele elektronische oorlogsvoering.
De beste kans die het leger heeft om glasvezeldrones tegen te houden is schiet ze neer uit de lucht, maar het vereist precisie, snelle reactietijd en veel geluk.
Glasvezeldrones zijn via lange, dunne kabels met hun operators verbonden. Kostiantyn Liberov/Libkos/Getty Images
De glasvezelkabels die deze drones het meeste voordeel opleveren, zijn tevens hun grootste kwetsbaarheid verstrikt in de omgeving en de vlucht plotseling stopzetten. En zelfs als het niet in de knoop raakt, blijft het snoer na gebruik nog steeds op het slagveld liggen.
Khyzhak, een soldaat in het 4e Ranger Regiment, a Oekraïense speciale operaties eenheid gemodelleerd naar zijn tegenhangers in het Amerikaanse leger, zei dat glasvezelkabels overal heel vaak worden gezien omdat er steeds meer drones worden gebruikt, en dat ze vaak verstrikt raken in bomen en velden.
Dat 4e Garderegiment deelde eerder deze maand gevechtsbeelden waarop te zien was dat Khyzhak, samen met twee andere operators en hun chauffeurs, aanvallen van Russische glasvezeldrones ontweek terwijl ze terugsnelde naar de basis na een frontliniemissie.
Op de beelden zijn glasvezelkabels te zien die verspreid liggen over velden langs de weg en zelfs over de wapens van Khyzhak.
“Het was overal”, herinnerde hij zich, sprekend over het incident in september, waarbij de bestuurder manoeuvreer vakkundig uit het pad van de Russische drone, die langs de kant van de weg ontplofte.
Andere videobeelden van het slagveld laten zien hoe glasvezelkabels moeten worden gebruikt doorkruist als een spinnenwebsoms alleen zichtbaar in direct zonlicht of vanuit bepaalde hoeken bekeken.
Khyzhak zei dat de kabels vooral vervelend zijn tijdens nachtelijke missies, wanneer speciale operators niet veel licht kunnen gebruiken. Hij omschreef het als een ‘tactische kwestie’.
Glasvezelkabels zijn te zien aan de kant van de weg op beelden die eerder deze maand door Oekraïense speciale operators werden gedeeld. Oekraïense Special Operations Forces 4e Ranger Regiment / Screengrab via X
Soldaten kunnen niet altijd meteen zien of het een onschadelijke glasvezelkabel is of iets veel gevaarlijkers, zoals een glasvezelkabel. val. Dit dwingt hen om goed na te denken of ze een ingenieur moeten bellen, het net met explosieven moeten vernietigen, moeten stoppen of doorgaan.
Dit zou de missie zeker kunnen vertragen, zei Khyzhak, en is een grotere zorg als speciale operators dichter bij de frontlinies komen of als ze aan het werk zijn. in het geheim in door Rusland gecontroleerd gebied.
Oekraïne en Rusland hebben dat ook gedaan productie uitgebreid glasvezeldrones het afgelopen jaar, en beide partijen racen om varianten te ontwikkelen die verder over de frontlinies kunnen vliegen.
Rusland is bijvoorbeeld begonnen met het gebruik van glasvezeldrones met een 50 kilometer (31 mijl), wat meer is dan de afstand die de meeste bekende varianten kunnen afleggen. De kabellengte beperkt het bereik doorgaans tussen 10 en 25 kilometer (ongeveer 6 tot 15 mijl).
In Oekraïne zijn glasvezeldrones een bedreiging geworden voor de vitale aanvoerlijnen van het leger bedek de weg met netten om het voertuig tegen aanvallen te beschermen, hoewel dit niet altijd de veiligheid ervan garandeert.
Ondertussen maakt de Oekraïense defensie-industrie nieuwe ontwikkelingen door tegenmaatregelen om zich tegen deze drones te verdedigen. De innovatie trekt ook de aandacht NAVO-leiderschapdat lessen uit de oorlog heeft gebruikt om zijn eigen militaire planning te onderbouwen.
