Hieronder deelt Daniel Coyle vijf belangrijke inzichten uit zijn nieuwe boek: Bloeiend: de kunst van het opbouwen van betekenis, vreugde en tevredenheid.
Coyle wel New York Times bestsellerauteur van Cultuurcode. Hij heeft gediend als adviseur voor hoogwaardige organisaties, waaronder Navy SEALs, Microsoft, Google en de Cleveland Guardians.
Wat is het grote idee?
Iedereen wil floreren: samen leuke, betekenisvolle groei ervaren. Het probleem is dat we zijn getraind om de belangrijkste delen van ons leven te behandelen alsof het een spel is dat gewonnen moet worden, terwijl het in feite meer lijkt op een tuin die moet worden aangelegd. Bij floreren gaat het niet om slimmer worden; het gaat om het nemen van eenvoudige acties die het ecosysteem van je leven evolueren. Maar geen zelfverbetering gedeeld toename.
1. Je bent gemaakt om te gedijen.
Een van de meest hoopvolle wetenschappelijke bevindingen is dat groei noch zeldzaam, noch mystiek is. Dit is een natuurlijk menselijk proces dat ontstaat als de juiste omstandigheden aanwezig zijn.
Denk aan de momenten waarop u zich het meest levend voelde: teamsaamhorigheid, diepgaande gesprekken, zinvolle gezamenlijke inspanningen. Deze momenten zijn geen uitzonderingen. Dat is een signaal. Ze laten ons zien waarvoor menselijke systemen zijn ontworpen om te creëren – niet alleen individuele prestaties, maar collectieve groei.
Een eenvoudig voorbeeld komt uit een Parijse wijk genaamd Petit Montrouge. Door de jaren heen was de relatie verbroken en onpersoonlijk. Op een zondag probeerden de bewoners een eenvoudig experiment: een 250 meter hoge gemeenschappelijke tafel voor de grootste potluck in de geschiedenis van Parijs.
Daarna worden mensen uitgenodigd om zich te organiseren rond gedeelde interesses, zoals fietsen, eten, kunst of ouderschap. Naarmate de tijd verstreek, veranderde de buurt in iets dat aanvoelde als een dorp. Er veranderde niets aan de mensen. De voorwaarde is succesvol. Wanneer omstandigheden uitnodigen tot verbondenheid en gedeelde betekenis, zullen mensen reageren omdat het vermogen tot groei in ons is ingebakken.
2. Let op je gezondheid.
We leven in een aandachtscrisis – afleiding, fragmentatie, waarbij alles tegelijkertijd urgent en leeg is. Eén reden waarom dit gebeurt is omdat we geen duidelijk, wetenschappelijk onderbouwd model hebben voor aandachtsgezondheid. Het is alsof je gezonder probeert te eten zonder eiwitten, koolhydraten en vetten te begrijpen. We maken keuzes over onze aandacht zonder te weten waaruit die aandacht bestaat.
Opbloeiende mensen bieden ons een model van aandachtsgezondheid dat is gebaseerd op een eenvoudig idee: je hebt niet één soort aandacht, je hebt twee soorten aandacht, en die concurreren:
- Taak aandacht. Het is smal, snel en efficiënt. Dit is voor controle. Het helpt u bij het uitvoeren, oplossen van problemen en het gedaan krijgen van zaken.
- Relationele aandacht. Het is breder en menselijker. Het past zich aan emoties, context en andere mensen aan. Het is een bron van vertrouwen, creativiteit, intuïtie en betekenisvolle relaties.
Dat is de reden waarom welvarende mensen opzettelijk ruimtes van ontvankelijke stilte creëren waar relationele zorgen online naar voren kunnen komen – pauzes, gedeelde vragen, momenten van aanwezigheid.
Je kunt het zien bij Zingerman’s, de delicatessenwinkel in Ann Arbor die is uitgegroeid tot een gemeenschapsbedrijf van $ 90 miljoen. Wanneer een nieuwe medewerker arriveert, begint de onboarding niet met regels of statistieken. Het begint met mensen die verhalen delen over wie ze zijn, waar ze vandaan komen en waarom ze ervoor kiezen daar te zijn. Ze leren de geschiedenis van de plek kennen, proeven samen eten en praten over waarden en doelen die verder gaan dan alleen het werk.
Dit is allemaal opzettelijk. Hierdoor verschuift de aandacht van taken naar relaties. Als de aandacht verandert, verandert alles. Het soort aandacht dat je naar de wereld brengt, bepaalt de wereld die je ervaart.
3. Stel diepgaande vragen.
Een van de meest betrouwbare manieren om groepen te ontwikkelen om betekenis te creëren is het onderzoeken van diepgaande vragen. Diepgaande vragen bieden geen snelle antwoorden. Ze zijn open, persoonlijk en nodigen uit tot verbinding. Ze werken als een lantaarn en vergroten het bewustzijn van de dingen die er toe doen.
Je kunt dit zien bij leiders als basketbalcoach Mike Rhoades van Penn State, die spelers in kleine groepen verdeelt en hen vraagt om te delen wat hij de vier H’s noemt:
- Wie is de jouwe held?
- Wat voor jou het beste is gebroken hart?
- Wat is jouw familie geschiedenis?
- Wat is van jou hoop voor volgend jaar?
Vragen hoeven niet groot te zijn om diepgaand te zijn. Vraag bijvoorbeeld: ‘Wat was daar het belangrijkste? Wat heeft je verrast? Waar voelen we ons het meest verbonden of niet verbonden?’ Een van mijn favorieten is om te vragen wat iemand op dit moment enthousiast maakt, en dan te vragen waarom. En stel dan de beste vraag ooit gemaakt: Vertel me meer.
Bloeiende groepen integreren diepgaande vragen in hun ritme: verhalen vertellen, recensies na afloop, rustige momenten die betekenis geven. Ze begrijpen dat betekenis niet voortkomt uit zekerheid. Het komt voort uit het samen verkennen van de vragen die er echt toe doen.
4. Omarm de kronkelige weg.
We hebben de neiging om chaos en onzekerheid op te vatten als tekenen dat er iets mis is. In een groeiende groep is chaos echter een teken dat er iets levendigs aan de hand is. Het belangrijkste verschil hier is tussen twee soorten systemen:
- Gecompliceerd systeem past elke keer op dezelfde manier in elkaar. U kunt de stapsgewijze instructies volgen en op betrouwbare wijze dezelfde resultaten verkrijgen. Zoals de lopende band waar een Ferrari wordt gebouwd.
- Complex systeem veranderen terwijl u met hen omgaat. Het is niet hetzelfde als het bouwen van een Ferrari; het is alsof je een tiener opvoedt. Alles wat je doet verandert het systeem. Het past zich aan. Dit verrast je. Het is nooit een rechte lijn.
De wereld – en jouw leven en carrière – is niet ingewikkeld, maar complex complex. Vecht niet tegen de streak; plan het. Behandel verkeerde afslagen als informatie. Verwacht dat de eerste versie ruw zal zijn. Omdat vooruitgang voortkomt uit het omarmen van chaos en het samen leren verkennen ervan.
5. Zoek naar een gele deur.
De meesten van ons gaan door het leven met aandacht voor het duidelijk open pad – de groene deur – en het duidelijk gesloten pad – de rode deur. Maar mensen in ontwikkeling zijn heel goed in het opmerken van gele deuren.
Gele deuren zijn kleine signalen van nieuwsgierigheid, energie of verbinding die uitnodigen tot onderzoek. De gele deur is misschien een terloopse opmerking. Een bijbelang. Een halfgevormd idee. Iets dat niet volgens plan verliep, maar wel leven in gang zette. De meeste systemen trainen ons om deze signalen te negeren omwille van efficiëntie en zekerheid. Maar groeiende mensen pauzeren en vragen zich af: “Wat is hier aan de hand? Wat kan er groeien als we hier samen doorheen komen?”
Dit gebeurt tijdens een teamvergadering als iemand, bijna terzijde, zegt: ‘Ik zat ergens aan te denken…’ Op veel plekken wordt dit moment overgeslagen zodat de agenda door kan gaan. In de ontwikkelingsgroep is dit de gele deur. Iemand ging langzamer rijden en zei: ‘Zeg meer.’
Vooruitgang komt niet voort uit het afdwingen van vooruitgang. Dit komt voort uit het bewustzijn van de mogelijkheden en de moed om deze samen te volgen.
Geniet van onze complete bibliotheek met Book Bites – gelezen door de auteurs! – op Volgende Big Idea-app.
dit artikel verscheen aanvankelijk in de Volgende grote ideeënclub tijdschrift en herdrukt met toestemming.
