Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Robin Peppers Daniel, een werkzoekende van begin zestig die in South Carolina woont. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Afgelopen april ontving ik een melding dat ik 30 minuten de tijd had voordat ik alle toegang tot mijn werk kwijtraakte – en binnen een uur zou ik enkele documenten ontvangen. Toen belde mijn baas en vertelde me: ik en een aantal collega’s waren ontslagen.
Ik werk voor Wells Fargo als manager en ik vermoed dat er ontslagen zullen vallen. Dit is niet mijn eerste ontslag. In 2018 heb ik ontslagen bij Walmart, waar ik werk als instructieontwerpmanager.
Ongeveer een jaar later ben ik ermee begonnen werkt voor Wells Fargo als externe toezichthouder op het gebied van rapportage en werd later gepromoveerd tot hoofdcontrolemanagementfunctionaris.
Mijn laatste werkdag bij Wells Fargo was in april, maar technisch gezien werkte ik nog steeds en ontving ik een salaris tot half juni, gevolgd door een aantal maanden ontslag. Bijna een jaar na mijn ontslag ben ik nog steeds op zoek naar een fulltime baan.
Mijn zoekstrategie heeft mij tot nu toe geen rol opgeleverd
Na een aantal reorganisaties in het afgelopen jaar zijn er op verschillende gebieden ontslagen gevallen, en ik voelde dat mijn werkdruk begon af te nemen. Mijn man en ik besloten ons financieel voor te bereiden, wat nuttig bleek.
Ik heb het nonchalant gedaan een baan vindendeels omdat ik vond dat de rol niet bij mij paste. Maar pas toen ik werd ontslagen, heb ik mijn LinkedIn-profiel bijgewerkt, en pas rond juni begon ik actief op zoek te gaan naar werk. Aanvankelijk concentreerde ik me op de rollen van bank- en bedrijfstrainers, maar ik sta open voor elke functie waarin ik mijn vaardigheden kan overdragen.
In mijn geval strategie voor het zoeken naar werkIk adopteerde een ‘open voor werk’-banner op LinkedIn en plaatste dat ik op zoek was naar werk, waardoor ik in contact kon komen met mensen die zeiden dat ze open stonden om mij door te verwijzen voor functies. Ik probeer ook vacatures te zoeken op bedrijfswebsites, niet alleen op LinkedIn, waar ik merk dat sommige berichten verouderd kunnen zijn.
Ondanks deze strategie doe ik het nog steeds moeite hebben om een baan te krijgen. Vorig jaar was er één mogelijkheid waarvan ik dacht dat die zou kunnen werken. Ik kreeg een referentie van een voormalige collega die zei dat hij over mij had gesproken met de rekruteringsmanager. Na drie interviews wachtte ik een paar weken en hoorde uiteindelijk dat ze een andere kant op gingen.
Ik neem vervangende diensten aan als ik kan, maar ik ben nog steeds werkloos
Mijn man en ik hebben genoeg spaargeld om de komende achttien maanden financieel stabiel te zijn. In een perfecte wereld zou ik met pensioen gaan en uit deze banenrace stappen, maar op dit moment kan ik het me helaas niet veroorloven om dat te doen.
Afgelopen augustus heb ik me aangemeld als invalleraar bij mij in de buurt, zodat ik tegelijkertijd wat inkomen kon verdienen mijn werkloosheidsuitkering opraken. Ik vervangde het lesgeven toen mijn dochter nog op de kleuterschool zat, en ik vond het leuk.
Ik moest echter heel strategisch te werk gaan bij het aannemen van vervangend werk. I woont in Zuid-Carolinamaar ik werk in North Carolina – en ben daarom onderworpen aan het werkloosheidssysteem van die staat. In North Carolina kun je gedurende maximaal twaalf weken een maximale werkloosheidsuitkering krijgen van $350 per week – een totaal van $4.200. U kunt ook tot $ 70 per week verdienen zonder dat dit invloed heeft op uw werkloosheidscontrole.
Een volledige week vervangend lesgeven komt neer op ongeveer $ 550, en afhankelijk van het aantal dagen dat ik nodig heb, moet ik ervoor zorgen dat het inkomen dat ik verdien, zal compenseren wat ik die week aan werkloosheidsuitkeringen verlies.
Ik overweeg nu om fulltime les te geven
Ik ben op zoek naar een alternatief lestraject in South Carolina waardoor ik uiteindelijk kan werken als fulltime docent nadat de eerste tests zijn voltooid. Het salaris is niet zo hoog als wat ik verdiende in het bankwezen, maar het geeft me de mogelijkheid om iets te doen waar ik van houd.
Ik ben ook begonnen met verkennen parttime optie wat mij hopelijk inkomsten en winst zal opleveren, waaronder een klein webontwerpbedrijf dat mijn man en ik al jaren runnen en een klein bedrijf in huidverzorgingsproducten.
Lees meer over mensen die zich op een kruispunt in het bedrijfsleven bevinden
Ik besef dat dit een periode van langdurige werkloosheid kan zijn
Tijdens het grootste deel van mijn zoektocht naar een baan was ik behoorlijk optimistisch omdat ik eerder via mijn netwerk fulltime werk had gevonden. Na verloop van tijd besefte ik dat ik een tijdje werkloos zou kunnen zijn.
Ik denk dat mijn leeftijd mij misschien tegenhoudt bij het zoeken naar een baan, en sommige bedrijven beschouwen mij misschien als overgekwalificeerd, gezien mijn eerdere werkervaring en opleiding. Als gevolg hiervan ben ik me bewust van de manier waarop ik mijn ervaringsniveau presenteer en spreek.
Momenteel ben ik slechts halfslachtig op zoek naar een fulltime baan. Als een vacature meer dan 100 sollicitanten heeft, solliciteer ik niet. Ik heb mij neergelegd bij semi-pensioen.
Als ik enig advies zou moeten hebben voor werkzoekenden die het moeilijk hebben, zou het zijn dat het aanboren van mijn netwerk en familie mij de grootste hulp heeft opgeleverd, ook al heeft dit niet tot een baan geleid. Ik had een aantal oud-collega’s – meer kennissen dan vrienden – die contact met mij opnamen om mij over banen te vertellen. Ik ben ervan overtuigd dat netwerken in deze markt – waar AI waarschijnlijk je cv zal beoordelen – het allerbelangrijkste is.
