Twee jaar geleden, landen over de hele wereld doelen stellen over “een transitie van fossiele brandstoffen naar een energiesysteem op een eerlijke, ordelijke en rechtvaardige manier.” Het plan is inbegrepen de capaciteit voor hernieuwbare energie te verdrievoudigen en de energie-efficiëntie te verdubbelen tegen 2030 – belangrijke stappen om de klimaatverandering te vertragen nu de energiesector verbetert ongeveer 75% van de mondiale CO2-uitstoot die de planeet verwarmt.
De wereld gaat vooruit: Meer dan 90% de toevoeging van nieuwe elektriciteitscapaciteit in 2024 zal afkomstig zijn van hernieuwbare energiebronnen, en in 2025 zal er een toename zijn van de nieuwe elektriciteitscapaciteit vergelijkbare groei.
Echter, productie van fossiele brandstoffen Ook nog steeds in ontwikkeling. En de Verenigde Staten, de wereld toonaangevende producent olie en aardgas, nu landen agressief onder druk zetten om door te gaan met het kopen en verbranden van fossiele brandstoffen.
Het is niet de bedoeling dat de energietransitie het hoofdonderwerp wordt wanneer wereldleiders en onderhandelaars elkaar op de top ontmoeten VN-klimaattop in 2025, COP30in november in Belem, Brazilië. Maar het staat van begin tot eind centraal en vestigt de aandacht op het aanhoudende geopolitieke energiedebat in de echte wereld en de inzet die op het spel staat.
De Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva opende de conferentie met riep op tot het opstellen van een formele routekaartwat in wezen een strategisch proces is waaraan landen kunnen deelnemen om ‘de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen aan te pakken’. Er is een mondiaal besluit nodig om van fossiele brandstoffen over te stappen op actie.
Meer dan 80 landen zeggen dat ondersteunt dat ideevan kleine, kwetsbare eilandstaten als Vanuatu die land en levens verliezen als gevolg van de stijgende zeespiegel en hevigere stormen, tot landen als Kenia die zakelijke kansen zien op het gebied van milieuvriendelijke energie, tot Australië, een groot land dat fossiele brandstoffen produceert.
Oppositie, onder leiding van de Arabische groep van olie- en gasproducerende landenheeft de “routekaart” voor het energietransitieplan uit de definitieve overeenkomst van de klimaatconferentie niet genoemd, maar de aanhangers ervan dringen het plan toch aan.
Ik was in Belém om COP30 bij te wonen, en ik volgde de ontwikkelingen op de voet als voormalig speciaal klimaatgezant en hoofd van de delegatie naar Duitsland en senior fellow aan de Fletcher School aan de Tufts Universiteit. Het debat over de vraag of er een routekaart moet komen laat zien hoezeer landen die afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen deze transitie proberen te vertragen, en hoe andere landen zichzelf positioneren om te profiteren van de groei van hernieuwbare energie. En dit is een belangrijk aandachtspunt in 2026.
De strijd tussen de elektrolanden en de petrolanden
Braziliaanse diplomaat en COP30-voorzitter André Aranha Corrêa do Lago heeft zich geëngageerd om in 2026 leiding te geven aan de inspanningen om dat doel te bereiken maak twee routekaarten: de eerste gaat over het stoppen en terugdraaien van ontbossing en de tweede gaat over de transitie van fossiele brandstoffen naar energiesystemen op een eerlijke, ordelijke en rechtvaardige manier.
Hoe dat stappenplan er uit gaat zien, is nog onduidelijk. Deze bijeenkomsten zullen waarschijnlijk gericht zijn op discussies en debatten in verschillende landen over de manier waarop ontbossing kan worden teruggedraaid en het gebruik van fossiele brandstoffen kan worden gestopt.
De komende maanden is Corrêa van plan bijeenkomsten op hoog niveau te houden met wereldleiders, waaronder producenten en consumenten van fossiele brandstoffen, internationale organisaties, de industrie, werknemers, wetenschappers en belangengroepen.
Wil deze routekaart geaccepteerd en bruikbaar zijn, dan moet het proces mondiale marktvraagstukken op het gebied van vraag en aanbod, maar ook gelijkheid aanpakken. In sommige landen die fossiele brandstoffen produceren bijvoorbeeld De inkomsten uit olie, gas en steenkool zijn de belangrijkste bronnen van inkomsten. Hoe ziet de toekomst eruit voor landen die hun economieën moeten diversifiëren?
Nigeria is een Interessante casestudy om over die vraag na te denken.
De olie-export is steevast verantwoordelijk voor het grootste deel van de Nigeriaanse inkomsten, en is goed voor ongeveer 80% tot meer dan 90% van de totale overheidsinkomsten en deviezeninkomsten. Tegelijkertijd, grofweg gezegd 39% van de Nigeriaanse bevolking hebben geen toegang tot elektriciteit, wat het hoogste percentage mensen zonder elektriciteit is in welk land dan ook. En Nigeria beschikt over overvloedige hernieuwbare energiebronnen in het hele land, waarvan de meeste nog ongebruikt zijn: zonne-, waterkracht-, geothermische energie en windenergie, wat nieuwe kansen biedt.
Hoe een stappenplan eruit ziet
In Belém bespraken vertegenwoordigers het creëren van een routekaart die op wetenschap is gebaseerd en is afgestemd op de ontwikkeling Klimaatakkoord van Parijsen zal meerdere trajecten omvatten om een rechtvaardige transitie te bewerkstelligen voor regio’s die afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen.
Enige inspiratie om landen die fossiele brandstoffen produceren te helpen bij de overgang naar groenere energie zou uit Brazilië en Noorwegen kunnen komen.
In Brazilië vroeg Lula zijn ministerie om richtlijnen op te stellen een stappenplan ontwikkelen om de afhankelijkheid van Brazilië van fossiele brandstoffen geleidelijk te verminderen en manieren te vinden om de verandering financieel te ondersteunen.
Het decreet vermeldt specifiek de oprichting van een energietransitiefonds, dat ondersteund zou kunnen worden door overheidsinkomsten uit olie- en gasexploratie. Hoewel Brazilië een verschuiving van fossiele brandstoffen steunt, is het land ook nog steeds een grote olieproducent en onlangs goedgekeurde nieuwe exploratieboringen nabij de monding van de Amazone.
Noorwegen, een belangrijke olie- en gasproducent, is dat wel oprichting van een formele transitiecommissie het bestuderen en plannen van de overgang van de economie naar fossiele brandstoffen, met name met de nadruk op hoe de Noorse arbeid en natuurlijke hulpbronnen effectiever kunnen worden gebruikt om nieuwe en andere banen te creëren.
Deze twee landen zijn nog maar net begonnen, maar hun inspanningen kunnen helpen de weg te wijzen voor andere landen en input te leveren voor het mondiale routekaartproces.
De Europese Unie heeft een reeks beleidsmaatregelen en wetten geïmplementeerd die hierop gericht zijn vermindering van de behoefte aan fossiele brandstoffen. Het heeft streeft ernaar dat 42,5% van zijn energie uit hernieuwbare bronnen komt in 2030. En dat EU-emissiehandelssysteemdat de uitstoot van bedrijven voortdurend terugdringt, zal binnenkort worden uitgebreid naar huisvesting en transport. Het emissiehandelssysteem heeft al betrekking op energiecentrales, energie-intensieve industrieën en de burgerluchtvaart.
Toekomstige groei van fossiele brandstoffen en hernieuwbare energie
In de VS heeft de regering-Trump dat duidelijk gemaakt via beleidsvorming En diplomatie dat het land de tegenovergestelde aanpak hanteert: het behoud van fossiele brandstoffen als primaire energiebron voor de komende decennia.
Het Internationaal Energieagentschap hoopt nog steeds op duurzame energie groeit sneller dan andere grote energiebronnen in alle toekomstscenario’s, omdat de lagere kosten van hernieuwbare energie het in veel landen een aantrekkelijke optie maken. Wereldwijd schat het agentschap dat investeringen in hernieuwbare energie tegen 2025 gerealiseerd zullen zijn twee keer zoveel als fossiele brandstoffen.
Tegelijkertijd nemen echter ook de investeringen in fossiele brandstoffen toe, samen met de snelle groei van de vraag naar energie.
De World Energy Outlook van het IEA voorziet tegen 2025 een stijging van de nieuwe financiering voor projecten op het gebied van vloeibaar aardgas (LNG). Het IEA voorspelt momenteel een stijging 50% toename van het wereldwijde LNG-aanbod tegen 2030 zal ongeveer de helft uit de VS komen. De World Energy Outlook merkt echter op dat er “vragen blijven bestaan over waar al het nieuwe LNG naartoe zal gaan” zodra het geproduceerd is.
Waar u op moet letten
De dialoog over de routekaart van Belem en de manier waarop deze de behoeften van landen in evenwicht brengt, zal een weerspiegeling zijn van het vermogen van de wereld om met de klimaatverandering om te gaan.
Corrêa is van plan om eind 2026 verslag uit te brengen over zijn voortgang op de volgende jaarlijkse VN-klimaatconferentie, COP31. De conferentie zal worden georganiseerd door Turkije, maar Australië, dat de roep om een routekaart heeft gesteund, zal gastheer zijn. leidende onderhandelingen.
Met meer tijd om te bespreken en voor te bereiden, zou COP31 de transitie van fossiele brandstoffen weer in de mondiale onderhandelingen kunnen brengen.
Jennifer Morgan is senior onderzoeker bij het Centre for International Environmental and Resource Policy en het Climate Policy Lab in Tufts Universiteit.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
