Oekraïne is de oorlog van Europa geworden, dus waarom zou het land zich niet zo gedragen? | Wereldnieuws

Er is iets concreets en onmiskenbaars naar voren gekomen uit de diplomatieke onrust als gevolg van de pogingen van Donald Trump om de oorlog in Oekraïne te beëindigen.

Oorlog aan Oekraïne is een oorlog voor Europa geworden – sterker nog, het is onwaarschijnlijk dat dit lange tijd een probleem voor Amerika zal blijven.

Dat Troef Het twintigpuntenvredesplan van de regering, zoals verdedigd door de gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner, is op niets uitgelopen.

Bij het indienen van het voorstel op dinsdag wordt a Rusland onderhandelaars zeiden dat president Poetin zei: “Het is geen geheim dat onze kritische en zelfs negatieve houding tegenover een aantal elementen geldt.”

Maar de eigen woorden van de Russische leider waren leerzamer. In een strijdlustige toespraak diezelfde dag dreigde hij “de banden van Oekraïne volledig te verbreken” als vergelding voor een reeks aanvallen op olietankers die banden hebben met Rusland.

Dit is niet iemand die erover nadenkt om een ​​deal te sluiten. Poetin is een duidelijk obstakel.

Dit zal geen verrassing zijn voor de leiders in Europa en Groot-Brittannië, die doen wat ze altijd doen als de situatie er somber uitziet.

Groot-Brittannië, Frankrijk, Ierland, Duitsland en andere landen hebben krachtige verklaringen afgelegd waarin staat dat “we Oekraïne zullen steunen zolang als nodig is”.

Maar deze keer is het anders. De Europese leiders moeten Oekraïne behandelen zoals de noodsituatie waarin het zich bevindt – anders moeten zij de gevolgen onder ogen zien.

Tegenwoordig nemen zij een positie in die veel mensen als onredelijk beschouwen.

Europa, inclusief Groot-Brittannië, financiert de Oekraïense regering. De financiering die tijdens de regering-Biden in het midden was verdeeld, werd volledig door Europa gedekt. Bovendien betaalt Europa voor het hele arsenaal van Amerika via een NAVO-faciliteit genaamd PURL.

Daarom heeft Europa hierin een belangrijke rol te spelen; zij zijn degenen die de rekening betalen. Maar waar zitten zij aan de onderhandelingstafel?

Ze waren er helemaal niet. Rusland wil het niet, en de VS lijken niet zo geïnteresseerd. Toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio een Oekraïense delegatie ontmoette om het vredesplan in Genève te bespreken, zei hij dat hij niets wist van het Europese tegenvoorstel.

“Het is fantastisch dat Europa dit voorstel heeft aanvaard, maar moeite heeft om zijn stem te laten horen”, zegt Marc De Vore van St Andrews University. “Dit getuigt van een gebrek aan visie, coördinatie en leiderschap op het hele continent.”

De voormalige minister van Buitenlandse Zaken van Litouwen, Gabrielius Landsbergis, was bijzonder geïrriteerd door de ineffectiviteit van Europa.

‘Als je een Europese leider bent die je team vraagt ​​om je te boeken op de volgende vlucht naar Washington om met papa te praten, doe dat dan alsjeblieft niet. Niet zonder een plan, zonder grenzen, en zonder ons allemaal in verlegenheid te brengen voor de camera’s in het Oval Office.

“Europa is ons continent, onze toekomst wordt hier bepaald, niet daar. We zijn niet arm, we hebben een keuze, we kunnen eindelijk besluiten Oekraïne volledig te helpen…”

Lees meer:
Poetin ‘verspilt de tijd van de wereld’ nadat hij het vredesakkoord heeft afgewezen
Brits staatsburger gearresteerd in Oekraïne op verdenking van Russische spionage

Deze frustratie werd gedeeld door het Oekraïense volk, dat een ander woord begon te gebruiken om deze relatie te beschrijven: verraad.

Inna Sovsun is parlementslid in het Oekraïense parlement. Haar man, een gevechtsmedicus, diende in de frontlinie.

“Mensen in de frontlinie zijn erg ontdaan over de situatie en het voelt als verraad.

“De uitdaging is veel groter dan welke dorpen door wie in Donbas zullen worden gecontroleerd. Het gaat erom: hoe ziet de toekomst van de beschaving eruit? Zal de barbaarse versie van Rusland winnen? Als je niet bereid bent ervoor te vechten, betekenen die waarden niet zoveel, toch?”

Het is misschien niet verrassend dat analisten en anderen schetsen hoe Oekraïne eruit zou kunnen zien als het gedwongen zou worden zich over te geven. Het idee hier is dat Europa niet blij zal zijn met wat het ziet.

Stel je een onstabiel land voor aan de Europese grenzen met een Russische proxy-leider – of verschillende groepen die strijden om controle. De bevolking verkeert in rep en roer en duizenden mensen zijn geconditioneerd en getraumatiseerd door de oorlog. Miljoenen vluchtelingen zoeken hun toevlucht in Europa.

Economen hebben geprobeerd een dergelijk scenario in te schatten, waarbij één groep de kosten voor Europa schat van bijna 3 biljoen euro aan extra defensie-uitgaven en vluchtelingen als Oekraïne verzwakt.

Voor de Europese landen staat een test van hun vastberadenheid te wachten. De Europese Unie moet plannen goedkeuren om beslag te leggen op bevroren Russische tegoeden ter waarde van maximaal 210 miljard euro als middel om de krappe regering in Kiev te financieren.

De kwestie is juridisch controversieel, omdat landen als België, waar de meeste fondsen worden aangehouden, zich zorgen maken over de aansprakelijkheid. Maar de Oekraïners zien het als een simpele kwestie van commitment.

“Gezien wat er op het spel staat, moet er een sterkere politieke wil zijn. Dat is voor ons moeilijk te begrijpen. Ze zeggen alle goede dingen, de juiste dingen, maar dat doet er niet echt toe”, zei Sovsun.