NVIDIA-CEO Jensen Huang’s definitie van AGI is heel duidelijk

Kunstmatige algemene intelligentie, of AGIis het afgelopen jaar het favoriete modewoord van de AI-industrie geworden. Nu toonaangevende bedrijven in de sector in een razend tempo hun kapitaal verbranden, de stijgende energiekosten stijgen en de verwachtingen van beleggers dit kwartaal steeds moeilijker worden waar te maken, is de kans op een crisis dreigend. Machine-intelligentie op menselijk niveau is een handig item geworden om in je achterzak te bewaren.

Of we daar daadwerkelijk in de buurt komen, hangt volledig af van hoe je het definieert. De flexibiliteit van deze definitie blijkt veel voordelen te bieden.

Neem bijvoorbeeld Jensen Huang, CEO van NVIDIA – een bedrijf dat momenteel zo’n 4 biljoen dollar waard is, grotendeels gebouwd op GPU-hardware die de AI-boom aandrijft – die onlangs met podcaster Lex Fridman om de tafel zat om uitgebreid gesprek over datacenters, geopolitiek en de vraag of AGI er al is. Huang dacht dat het waar was. De redenen achter deze bewering zijn echter nogal twijfelachtig.

Zoals Fridman opmerkt, zei Huang eerder dat de levensduur van AGI afhangt van wat het definieert. Op de DealBook Summit van de New York Times in 2023Huang definieert AGI als software die tests kan doorstaan ​​die de normale menselijke intelligentie op een redelijk competitief niveau benaderen. Hij schat dat AI deze obstakels binnen vijf jaar kan overwinnen.

Ondertussen biedt Fridman Huang een goede definitie om te gebruiken: echte AGI zou, in Fridmans raamwerk, lijken op AI die in staat is technologiebedrijven met een waarde van meer dan een miljard dollar te starten, te laten groeien en te runnen. Hij vraagt ​​zich af of dit, gezien de recente ontwikkelingen, in de komende vijf tot twintig jaar kan worden gerealiseerd agent AI-tools zoals OpenClaw.

Huang heeft geen vijf tot twintig jaar nodig. ‘Ik denk het nu. Ik denk dat we AGI hebben bereikt,’ antwoordde hij Fridman.

Maar dat berust op een enge interpretatie van Fridmans vraag. Volgens Huang hoeft AI niets duurzaams te maken. Bedrijven hoeven geen mensen te managen, een bestuur te leiden of een bedrijf te onderhouden. Het hoeft maar één keer een miljard dollar te bedragen.

‘Je zei een miljard,’ zei Huang tegen Fridman, ‘en je zei niet voor altijd.’

Het doorgaande pad is in beide gevallen geen consistente theorie van machine-intelligentie. Het is een consistent patroon van het instellen van drempels, op wat voor manier dan ook, waardoor ‘ja, we zijn er’ het gemakkelijkste antwoord is. Zijn illustratie van wat duidelijk is.

Na zijn eerste antwoord zette Huang zijn gedachten uiteen en beschreef hij een scenario waarin AI een eenvoudige webservice creëert: een app die viraal gaat, door een paar miljard mensen wordt gebruikt voor 50 cent per stuk, en deze vervolgens stilletjes afsluit. Vervolgens wees hij op het dotcom-tijdperk als precedent, met het argument dat de meeste van die websites niet geavanceerder waren dan wat de huidige AI-agenten kunnen produceren.

Huang was ook openhartig over de bovengrenzen van die visie. “De kans dat die 100.000 agenten NVIDIA bouwen”, zei hij ronduit, “is nul procent.” Dat is geen kleine waarschuwing. Het is een heel balspel.

Wat Huang feitelijk beschrijft – een virale app die voor een korte periode geld verdient en dan sterft – staat ver af van de transformatieve, economie-veranderende AGI die het publieke gesprek domineert. Dus, naar eigen zeggen, bestaat het soort institutionele intelligentie dat nodig is om zoiets als NVIDIA te bouwen nog niet.