Zondag vieren gemeenschappen in heel Syrië de 15e verjaardag van de opstand die eind 2024 een einde maakte aan het bewind van president Bashar al-Assad.
Op 15 maart 2011 gingen anti-regeringsdemonstranten de straten van Deraa, Damascus en Aleppo in.
Aanbevolen verhalen
lijst van 4 artikeleneinde van de lijst
Na Tunesië en Egypte is de Arabische Lente in Syrië gearriveerd.
Veel van de eerste demonstraties braken uit nadat nieuws naar buiten kwam over de arrestatie en marteling van tienerjongens uit Deraa, in het zuidwesten van Syrië. De kinderen werden gearresteerd omdat ze anti-Assad-graffiti hadden geschilderd.
Terwijl de protesten escaleerden om democratische hervormingen en de vrijlating van politieke gevangenen te eisen, begonnen al-Assad en zijn troepen te reageren met bruut geweld en repressie. In juli 2011 kondigden overlopers van het Syrische leger de oprichting aan van het Vrije Syrische Leger. Andere gewapende groepen sloten zich ook aan, net als veel landen en regionale rebellengroepen, en al snel raakte het land verwikkeld in een wrede oorlog die honderdduizenden doden en miljoenen ontheemden achterliet.
Vervolgens slaagde een bliksemaanval van de groep Hayat Tahrir al-Sham (HTS) er in december 2024 in om al-Assad omver te werpen, die naar Rusland vluchtte. De leider van de ontbonden HTS, Ahmed al-Sharaa, is nu de president van het land en leidt de inspanningen om het gehavende land weer op te bouwen, inclusief de veiligheid ervan.
Syriërs vertelden op de verjaardag van de opstand aan Al Jazeera dat ze er trots op waren dat ze de Assad-dynastie, die het land ruim vijftig jaar regeerde, omver hadden geworpen.
Vorig jaar was de hoofdstad dat wel gevuld met rozen terwijl het Syrische volk de eerste verjaardag van de revolutie viert zonder al-Assad als leider. En deze keer, met de herdenking midden in de heilige maand Ramadan, hebben de autoriteiten een groot vastenevenement gepland in Qatana, net ten zuiden van Damascus, met de families van de doden, evenals een bijeenkomst van jonge activisten en revolutionairen in Barzeh.
“Als God het wil, zullen we het vieren”, zei Bassem Hlyhl, een medewerker van het Ministerie van Informatie, tegen Al Jazeera.
‘Internationale legitimiteit’
Toen al-Sharaa aan de macht kwam, rezen de vragen of hij in staat zou zijn enkele van de grote uitdagingen waarmee het land wordt geconfronteerd, te overwinnen, waaronder de zware internationale sancties die aan het land zijn opgelegd.
Maar al-Sharaa verwierf snel internationale legitimiteit en bouwde goede relaties op met verschillende regionale landen, evenals met de Verenigde Staten onder president Donald Trump.
“Al-Sharaa heeft een niveau van internationale legitimiteit bereikt dat geen enkele andere Syrische president vóór hem heeft bereikt”, schreef Omer Ozkizilcik, niet-ingezeten senior fellow bij het Syria Project van de Atlantic Council, in zijn rapport van december 2025.
Toch zijn er nog steeds obstakels. Veel Syriërs zeggen dat ze zich niet langer zorgen hoeven te maken dat de veiligheidstroepen van Assad hen zullen arresteren of martelen, maar de veiligheid van het land blijft zwak.
“Voor mij is het overdag veiliger”, vertelde Ahmad Khallak, een Syriër uit Idlib, aan Al Jazeera.
“Er zijn nog steeds veel wapens in het bezit van onbekende mensen of aanvallers.”
Hij merkte op dat sommige gebieden veiliger zijn dan andere, maar dat er nog steeds veiligheidsproblemen zijn, waaronder de aanwezigheid van strijders van Islamitische Staat (ISIS) in sommige delen van het land. Hij zei ook dat kleine misdaden zoals overvallen nog steeds voorkomen.
De Syrische regering onder al-Sharaa heeft na zo’n veertien jaar oorlog geprobeerd de controle over het land te verwerven. Dit omvat ook het doen gelden van de controle over de kustgebieden, waar de gevechten in maart 2025 tot massaal geweld leidden, ook door de leden ervan Syrische veiligheidstroepenen pogingen om de overheid uit te breiden controle aan Suwaydain het zuiden, waar het geweld afgelopen zomer escaleerde.
De Syrische veiligheidstroepen hebben in korte tijd een groot aantal leden gerekruteerd, maar waarnemers zeggen dat ze nog steeds meer rekruten nodig hebben. Dit betekent dat de buitenwijken van het land niet dezelfde veiligheid genieten als bijvoorbeeld Damascus.
De regering onderhandelt ook over de integratie van de door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF) in het Syrische leger. De SDF controleert het grootste deel van Noordoost-Syrië, maar a Januari aanval de regering nam het grootste deel van het gebied terug.
In november, moord op een echtpaar in Homs dreigde sektarisch geweld aan te wakkeren, maar de regering en stamleiders kwamen tussenbeide om de spanningen te kalmeren.
“Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft maatregelen genomen om zijn interne systemen te versterken en een grotere verantwoordelijkheid op te eisen tegenover de talloze veiligheidsactoren van het land”, schreef Julien Barnes-Dacey in zijn laatste rapport voor de Europese Raad voor Buitenlandse Betrekkingen.
“In sommige gebieden, zoals Homs, waar de lokale spanningen hoog blijven, heeft de professionele reactie van regeringstroepen op veiligheidsincidenten een nieuwe cyclus van escalatie voorkomen.
“En na het geweld afgelopen maart waarbij meer dan 1.400 Alawieten (een sjiitische minderheid) om het leven kwamen, lijken de verhoudingen tussen de gemeenschappen langzaam te verbeteren – hoewel minderheidsgroepen nog steeds grote zorgen hebben over hun status in de nieuwe door de soennieten gedomineerde staat en nog steeds worden geconfronteerd met veiligheidsdreigingen”, schreef hij.
