WAARSCHUWING: GRAFISCHE INHOUD Bernd Brandes stemde ermee in om door Meiwes te worden gedood en opgegeten in ruil voor het afsnijden en opeten van zijn penis, in een deal die zelfs de meest ervaren rechercheur met afgrijzen en verwarren zou doen.
Voor degenen die dichtbij wonen in het rustige dorpje Wüsterfeld in Duitsland, is Armin Meiwes de perfecte buurman. Hij bleef op zichzelf, bewaakte zijn voortuin en zelfs… helpen de auto te repareren.
Maar achter gesloten deuren leeft Meiwes een lelijke fantasie uit die, indien onthuld, een boodschap zou afgeven schokgolven heinde en verre.
Meiwes, een computertechnicus uit Rotenberg, raakte als jonge man geobsedeerd door het idee om mannen te doden en op te eten.
De obsessie begon volgens Meiwes zelf nadat hij als kind een slachthuis had bezocht, waarna hij overwoog om zijn schoolvrienden te vragen of hij hun lichaamsdelen in stukken mocht snijden en opeten, maar hij weigerde ze op te eten. bang om buitengesloten te worden.
Als technisch onderlegde volwassene kreeg Meiwes toegang tot een reeks bizarre fetisjforums, waar gebruikers discussieerden over eten en opgegeten worden door anderen. Het was op een van deze forums dat hij voor het eerst contact maakte met zijn slachtoffers.
Bernd Brandes, een 43-jarige ingenieur uit Berlijn, stemde ermee in om door Meiwes te worden vermoord en opgegeten in ruil voor het afsnijden en opeten van zijn penis, in een deal die zelfs de meest ervaren rechercheur met afschuw en verwarring zou veroorzaken.
Na een lange en gedetailleerde online discussie ging Brandes naar het huis van Meiwes. Verbazingwekkend genoeg werden de daaropvolgende gruwelijke scènes gefilmd door Miewes, zodat onderzoekers precies weten wat er is gebeurd.
Brandes stemde ermee in om gedrogeerd, verminkt en uiteindelijk doodgestoken te worden, nadat zijn penis door het stel was afgesneden en opgegeten.
Hij kreeg slaappillen voordat het paar het enge eerste gerecht verslond: de penis van Brandes.
Het volgende enge ding is dat Bernd terug is en tegen A zegt documentaire genaamd Docs: Interview With A Cannibal: “Ik heb mijn beste dinermenu bereid en een stuk biefstuk gebakken – een stuk van de achterkant – en wat ik prinsessenaardappelen noem, en spruitjes.
“De eerste hap was natuurlijk heel vreemd. Het was een gevoel dat ik niet kan beschrijven. Ik heb er meer dan 40 jaar naar verlangd en ervan gedroomd.
“En nu heb ik het gevoel dat ik door het vlees echt een perfecte innerlijke verbinding heb bereikt. Het vlees smaakt naar varkensvlees, maar dan sterker.”
Bernd doucht dan terwijl Meiwes hem een Star Trek-roman voorleest voordat hij hem in zijn nek steekt en hem doodt.
Meiwes hakte vervolgens het lichaam in stukken en hing delen ervan aan vleeshaken voordat hij het grootste deel van het vlees in de vriezer bewaarde. Gedurende de volgende tien maanden kookte en at hij het grootste deel van Brandes’ lichaam, waarbij hij naar schatting 20 kilo mensenvlees consumeerde.
De politie onthulde later dat Meiwes het voedsel met een angstaanjagende mate van normaliteit behandelde. Hij gebruikte zijn beste serviesgoed, stak zelfs kaarsen aan en dronk tijdens het eten rode wijn.
Onderzoekers meldden dat ze bevroren menselijke resten hadden gevonden die bij het dagelijkse voedsel waren bewaard, alsof ze deel uitmaakten van zijn dagelijkse dieet.
Deze zaak veroorzaakte grote juridische complicaties in Duitsland, waar kannibalisme zelf nog geen specifiek misdrijf was. Aanklagers beschuldigden Meiwes in plaats daarvan van moord wegens seksuele bevrediging en het verstoren van de rust van een overleden persoon.
Tijdens het verhoor bezorgden sommige van Meiwe’s verklaringen zelfs de meest geharde rechercheur koude rillingen.
Hij beschrijft hoe hij zich voelt als hij zijn slachtoffers opeet en spreekt negen huiveringwekkende woorden uit: “Met elke hap wordt mijn herinnering aan hem sterker.”
Psychiatrische experts vertelden de rechtbank dat Meiwes al sinds zijn jeugd gewelddadige fantasieën koesterde, die na de dood van zijn moeder nog erger werden. Hoewel hij aanvankelijk werd veroordeeld voor moord, werd hij na een nieuw proces uiteindelijk veroordeeld voor doodslag.
Hij zit nog steeds gevangen en zijn misdaad wordt nog steeds beschouwd als een van de meest gruwelijke en verontrustende zaken die ooit voor een Europese rechtbank zijn gebracht.
