Reis naar Fantastische baan het kan voelen alsof je aan het winkelen bent terwijl je zuur gebruikt. In een hoek ben je geboren in Yorkshire Nieuwe Freyja de verkoop van zijn slordige Mvudslyde-kleding die eruit ziet alsof ze uit een tijdcapsule uit 400 voor Christus zijn gegraven.
Aan de overkant van de straat is er Ed Curtismet handgeschilderde T-shirts en zwierige hoodies die een kledingcollectie vormen die hij ‘de ultieme kunstaanval van de mode’ noemt. Er zijn knapperige rave-kleding (Jonty K. Mellmann), gemuteerde babyhoofdartikelen (4FSB), een rok en een sissy-snuit genaaid aan een T-shirt (Stom varken), en een extra grote hoed met veren, met dank aan Benny Andallo, die Jay Kay van Jamiroquai zou doen trillen van jaloezie.
Nomadische en diverse makers, kunstenaars en ontwerpers komen elke paar maanden samen en veranderen locaties verscholen in verborgen hoekjes van Londen in bruisende bazaars die altijd gevuld zijn met wachtrijen die door de straat kronkelen. Ze betaalden elk een vergoeding om te helpen met de huur van de ruimte en de kosten voor het opzetten van de winkel. Ze maken wat ze willen, verkopen zoveel of zo weinig als ze willen en nemen alle winst mee naar huis. Geen verborgen commissiekosten, geen noodzaak om op groothandelsfacturen te jagen. Maak het, verkoop het en neem het mee naar huis.
Organiseer alles Nasir MazharDe 42-jarige in Oost-Londen geboren expert op het gebied van herenkleding en hoofddeksels startte deze markt (door de betrokken crew briljante bijnaam ‘fanny twirls’) in 2019.
Hij had het jaar daarvoor een winkel geopend in zijn oude studio in Forest Gate om zijn waren te verkopen nadat hij zich verveelde met het groothandelssysteem. Hij verscheen in de jaren 2010 ook op de London Fashion Week en verwierf een cultstatus met zijn trainingspakken, club-geïnspireerde tweeling en Bully-hoeden (zoek er vandaag nog een op eBay en je krijgt een flinke vraagprijs). “Ook al hadden we ooit 36 verkopers, het verkopen van al deze spullen was nog steeds niet genoeg, omdat je ze tegen zeer lage prijzen moest verkopen (aan winkels), tenzij je het in massaproductie ging produceren”, zegt Mazhar, die zich begon af te vragen waarom er geen plekken waren die zich richtten op ontwerpers die niet pasten in het groothandelsmodel.
“Dit is niet voor iedereen gezond. Er moet iets anders zijn. Hoe kan ik bestaan als ontwerper, als kunstenaar, als ik dat model niet wil volgen? Wat moet ik anders doen? Betekent dit dat ik zomaar vergeten zal worden, ook al weet ik dat ik nog veel te bieden heb. Ik wil niet op de catwalks en op zulke massaproductiecollecties staan, dus waar kan ik passen? Waar moet ik heen?”
De groep Fantastic Toiles maakte, zoals Mazhar het zegt, allemaal “rare, echt geweldige dingen”, maar had geen platform om te laten zien wat ze konden. De meesten gebruiken gevonden voorwerpen, overgebleven kleding en overgebleven stof om hun stukken te maken Oosterse mode aluin Alleyne kampioendie behendig oude T-shirts in stukken knipten om coole jurken te creëren die stevig vastgebonden waren en elegant over het lichaam gedrapeerd waren. Of Saskia LenaertsDat Centraal Sint Maarten afgestudeerden deconstrueren de excessen van militaire kleding om de betekenis van de kleding te ontcijferen.
