Voor het eerst in ruim vijftig jaar gaan astronauten naar de maan.
De kolossale Space Launch System-raket van NASA steeg om 15.35 uur op. Pacific Time vanuit het Kennedy Space Center in Florida, ter gelegenheid van het begin van de 10-daagse Artemis II-missie.
In de uren en minuten voorafgaand aan de lancering, terwijl astronauten aan boord wachtten, losten NASA-ingenieurs een klein probleem op met de raket van 30 verdiepingen. Ten eerste identificeerde het team een probleem met hardware die communiceert met een systeem dat is ontworpen om de raket tot ontploffing te brengen om de openbare veiligheid te beschermen als de raket uit koers raakt. Vervolgens werd er toevallig een temperatuurmeting gedaan op het Launch Abort System, dat is ontworpen om de bemanning tijdens een dergelijke gebeurtenis in veiligheid te brengen. Uiteindelijk slaagden ze erin een kort telemetrieprobleem met de capsule op te lossen.
Alles werd uiteindelijk opgelost en het bureau ging verder.
“Op deze historische missie draag je het hart van dit Artemis-team met je mee, de moedige geest van het Amerikaanse volk en onze partners over de hele wereld, en de hoop en dromen van een nieuwe generatie”, vertelde Artemis II-lanceringsdirecteur Charlie Blackwell-Thompson de bemanning enkele minuten voor de lancering. ‘Veel succes. Godzijdank, Artemis II. Laten we gaan.’
Over een paar dagen zullen de vier astronauten aan boord langs de maan vliegen – ze zullen niet op het oppervlak landen of in een baan om de maan komen. In plaats daarvan was deze flyby ontworpen als een belangrijke opstapmissie om de raket, de systemen voor het ondersteunen van het menselijk leven en de vluchtprocedures te testen voorafgaand aan de maanlanding, die NASA in 2028 hoopt uit te voeren.
NASA’s Artemis II-maanraket is woensdag opgestegen vanaf het Kennedy Space Center in Cape Canaveral, Florida.
(Joe Raedle/Getty Images)
Dit omvat onderzoek naar de slaap en geestelijke gezondheid van astronauten, maar ook naar de manier waarop ruimtestraling en microzwaartekracht organen en het immuunsysteem beïnvloeden. De bemanning zal ook oefenen met het handmatig besturen van het ruimtevaartuig terwijl het zich nog dicht bij de aarde bevindt.
NASA schat dat de bemanning maandagochtend rond 10.00 uur Pacific Time de maan zal bereiken. Terwijl de astronauten de andere kant van de maan passeren, wordt verwacht dat NASA tijdelijk de communicatie met de bemanning zal verliezen, die zich zal concentreren op het documenteren en analyseren van het ruwe oppervlak van de maan. Op dit punt schat NASA dat de bemanning het record van de Apollo 13-bemanning zal breken voor de verste mensen die ooit van de aarde zijn gereisd.
De bemanning begint dan aan hun vierdaagse terugkeer. De bemanningscapsule zal op 10 april de atmosfeer van de aarde raken met ongeveer 30 keer de snelheid van het geluid – waardoor het mogelijk de snelste bemanningscapsule in de geschiedenis is die opnieuw binnenkomt. NASA schat dat de bemanning rond 17.00 uur Pacifische tijd voor de kust van San Diego zal landen.
Deze missie, mogelijk gemaakt door wetenschappers, ingenieurs en ondersteunende teams uit het hele land en over de hele wereld, heeft ook een Zuid-Californië tintje.
Victor Glover, de astronaut die de missie bestuurde was een kind geweest in Pomona Valleyzag de lancering van de space shuttle op tv en droomde ervan deze te besturen. Hij sneed zijn tanden als testpiloot bij Mojave, ging naar de testpilootschool op Edwards Air Force Base en diende in een marine-testpiloot-squadron in China Lake, Californië.
Als de missie slaagt, zal Glover de eerste zwarte persoon zijn die naar de maan reist. Met haar zal de eerste vrouw zijn die dit doet, NASA-astronaut Christina Koch, en de eerste niet-Amerikaan die dit doet, Jeremy Hansen van de Canadian Space Agency. Om niet te worden overtroffen door zijn bemanningsleden, zal missiecommandant Reid Wiseman, 50 jaar oud, de oudste persoon zijn die dit doet.
Het Armstrong Flight Research Center van NASA bevindt zich op de luchtmachtbasis Edwards voerde ook kritisch onderzoek en testen uit voor de missie. Ze ondersteunden twee tests van het Launch Abort System van de raket – ontworpen om in slechts twee seconden van 0 naar 800 km/u te accelereren om letterlijk het exploderende raketafval te ontlopen – in de jaren 2010. (De raket gooide het afbreeksysteem overboord nadat de bemanning aan het grootste deel van de atmosfeer van de aarde was ontsnapt.)
Tijdens de terugkeer zal het centrum deelnemen aan een estafette van snelle militaire en civiele vliegtuigen om de capsule te achtervolgen en de prestaties van het hitteschild te meten met hightech telescopen en sensoren. Artemis II test een nieuw terugkeertraject nadat een onbemande testmissie in 2022 resulteerde in onverwachte schade aan het hitteschild.
Zodra de capsule veilig in San Diego is geland, zullen duikers van NASA en de Amerikaanse marine de capsule ten slotte veiligstellen, terwijl medisch personeel van beide stand-by staat. Een marineschip brengt de capsule vervolgens terug naar marinebasis San Diego, direct naast het centrum.
Het Artemis-programma heeft uiteindelijk tot doel mensen weer op de maan te laten landen, ruimtevaartorganisaties te helpen maanbasissen te bouwen en als proeftuin te dienen voor toekomstige missies naar Mars.
NASA is van plan om in 2027 Artemis III te lanceren, een missie in een baan om de aarde om de koppeling van een NASA-ruimtevaartuig met SpaceX- en Blue Origin-maanlanders te testen. NASA streeft ernaar om Artemis IV, die mensen op het maanoppervlak zal plaatsen, in 2028 te lanceren.
“Artemis II is de opener”, zei NASA-beheerder Jared Isaacman kort voor de lancering. “We gaan nu een gouden tijdperk van wetenschap en ontdekking binnen.”
