De halve maan van de aarde zakt achter de maanschijf in een groothoekversie van het “Earthset”-beeld van de Artemis 2-bemanning. (NASA-foto)
De dag erna Historische maanvlucht van Artemis 2-missieNASA heeft een reeks verbluffende hogeresolutiebeelden vrijgegeven die Earthset en Earthrise documenteren, de zonsverduistering die de maan deed schijnen, en andere beelden van de andere kant van de maan en de astronauten die ze hebben meegenomen.
De foto’s zijn gemaakt tijdens een zeven uur durende maanobservatieperiode op het verste punt van de tiendaagse odyssee van de Orion-ruimtecapsule. De missie markeerde de eerste bemande reis rond de maan sinds Apollo 17 in 1972, en de verste reis ooit ondernomen door een ruimteverkenner (400.000 kilometer van de aarde en meer dan 6.000 kilometer voorbij de maan).
De Earthset-foto werd genomen toen onze thuisplaneet onder de horizon van de maan zonk, ongeveer 40 minuten later gevolgd door een beeld van de aarde die aan de andere kant van de maan boven de horizon opkwam. De foto’s brachten de geest nieuw leven in Originele NASA Earthrise-fotogemaakt door astronaut Bill Anders tijdens de Apollo 8-omvaartmissie in 1968.
Terwijl Artemis 2-astronauten zich voorbereiden om hun eigen foto’s van Earthrise te maken, zegt NASA-astronaut Christina Koch hij werd geïnspireerd door het origineel. “Ik bewaarde die foto in mijn kamer toen ik klein was, en het maakt deel uit van wat mij inspireerde om hard te blijven werken om de dingen te bereiken waar ik van droom,” zei hij.
De originele Earthrise is een van de beroemdste foto’s uit het Apollo-tijdperk, maar het duurde tientallen jaren om te bepalen wie de foto daadwerkelijk heeft gemaakt. Anders is niet het type dat de attributie in twijfel trekt. Na een lange carrière bij NASA, bij de Nuclear Regulatory Commission, bij het diplomatieke corps en in de particuliere sector, vestigde hij zich in West-Washington en stichtte Erfgoed Luchtvaartmuseum in Burlington, Washington. Twee jaar geleden, hij omgekomen bij een vliegtuigongeluk in de wateren van de San Juan-eilanden op 90-jarige leeftijd.
De vier Artemis 2-astronauten – Koch, NASA-missiecommandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover en de Canadese astronaut Jeremy Hansen – hebben vandaag geen dienst meer terwijl Orion vrijdag richting landing in de Stille Oceaan glijdt. De astronauten beantwoordden vragen van de bemanning van het Internationale Ruimtestation tijdens een schip-tot-schip-chat.
“In principe is alles wat we in het ISS hebben geleerd hier aanwezig”, zei Koch. Het grote verschil? “Ik merkte dat ik niet alleen de schoonheid van de aarde opmerkte, maar ook de hoeveelheid duisternis eromheen”, zei hij. “Dat maakt het nog specialer. Het benadrukt echt hoe vergelijkbaar we zijn, hoe dezelfde dingen iedereen op planeet Aarde in leven houden. … We hebben een aantal dingen gemeen over de manier waarop we liefhebben en leven die universeel zijn. Die bijzonderheid en hoe kostbaar dat is, wordt echt benadrukt als je merkt hoeveel anders er omheen zit.”
Ondertussen werkte het beeldverwerkingsteam van NASA ’s nachts urenlang aan beelden die door Artemis 2-astronauten waren gemaakt tijdens de vlucht. Er wordt een afbeelding geplaatst NASA-maanflyby-galerij. Bekijk de hoogtepunten hieronder en klik op de afbeeldingen om je ogen te laten genieten van een weergave met een hogere resolutie:
Deze Artemis 2-afbeelding toont de maan die de zon volledig bedekt. Vanuit het perspectief van de bemanning leek de maan groot genoeg om de zon volledig te blokkeren, waardoor een totale tijd van bijna 54 minuten ontstond en het zicht veel verder reikte dan wat mogelijk was vanaf de aarde. De donkere schijf van de maan is omgeven door een halo van verstrooid zonlicht. Sterren zijn ook zichtbaar, meestal te zwak om te zien bij het fotograferen van de maan. Zwak licht aan de nabije kant van de maan is zichtbaar langs de linkerrand van de schijf, als gevolg van verlichting door het gereflecteerde licht van de aarde. (NASA-foto)De bemanning van Artemis 2 – Christina Koch (linksboven), Jeremy Hansen (linksonder), Reid Wiseman (rechtsonder) en Victor Glover – dragen een eclipsbril om hun ogen te beschermen op belangrijke momenten tijdens de zonsverduistering. Dit was het eerste gebruik van een eclipsbril op de maan om veilig een gedeeltelijke zonsverduistering te bekijken. Tijdens de totale eclipsfase is een bril niet nodig. (NASA-foto)Een ander beeld van de zonsverduistering werd vastgelegd door een van de camera’s op de vleugel van het zonnepaneel van het Orion-ruimtevaartuig. Orion is links op de voorgrond zichtbaar. De aarde reflecteert zonlicht op de linkerrand van de maan, die iets helderder is dan de rest van de schijf. De heldere vlek die net onder de rechteronderrand van de maan zichtbaar is, is Saturnus. Bovendien is het lichtpunt aan de rechterrand van de afbeelding Mars. (NASA-foto)Deze afbeelding laat zien hoe de zon achter de maan vandaan begint te gluren tijdens de overgang van de totale zonsverduistering. Slechts een deel van de maan is zichtbaar in het beeld, waarbij de gebogen randen een glimp van zonlicht onthullen dat terugkeert na bijna een uur van volledige duisternis. Ruimtekunstenaar Don Davis heeft gepost een bewerkte versie van de afbeelding die details van de corona van de zon benadrukt. (NASA-foto)De Artemis 2 Earthset-opname, gemaakt toen de aarde onder de maanhorizon zonk, doet denken aan de klassieke Earthrise-opname gemaakt door Apollo 8-astronaut Bill Anders in 1968. Earthset vond plaats aan het begin van een communicatie-uitval voor de Artemis 2-bemanning, en werd 40 minuten later gevolgd door Earthrise en de hervatting van de communicatie. (NASA-foto)Onze thuisplaneet ziet eruit als een etherische maansikkel op de Earthrise-foto van Artemis 2, vastgelegd terwijl de aarde achter de schijf van de maan tevoorschijn komt. De maan zelf is aan de rechterkant van de afbeelding in duisternis gehuld. (NASA-foto)Deze foto, genomen vlak voordat de Artemis 2-bemanning aan hun officiële maanobservatieperiode begon, toont een inslagkrater van 900 kilometer breed die bekend staat als Orientale Basin. De zwarte vlek in het midden van de krater is een verzameling oude lava die de korst van de maan is binnengedrongen als gevolg van uitbarstingen van miljarden jaren geleden. Het Orientale Basin ligt langs de overgang tussen de nabije en verre zijden en is soms gedeeltelijk zichtbaar vanaf de aarde. De kleine, heldere krater aan de linkerkant is Byrgius, die een 400 kilometer lange straal heeft die zich vanuit het bassin uitstrekt. (NASA-foto)Het zwaar bekraterde terrein aan de oostelijke rand van het Zuidpool-Aitkenbekken is zichtbaar met een schaduwrijke terminator (de grens tussen dag en nacht op de maan) bovenaan de afbeelding. Het Zuidpool-Aitkenbekken is het grootste en oudste bekken op de maan en biedt een kijkje in de eeuwenoude geologische geschiedenis die zich in miljarden jaren heeft gevormd. NASA richt zich op het zuidpoolgebied van de maan voor de eerste bemande maanlanding van het Artemis-programma, gepland voor uiterlijk 2028. (NASA Photo)Artemis 2-piloot Victor Glover en missiespecialist Christina Koch tuurden vanuit de duisternis van de Orion-cabine om de maan te observeren en beelden te verkrijgen tijdens de maanvlucht. Ongeveer zeven uur lang keken de astronauten om de beurt uit de ramen van Orion terwijl ze rond de andere kant van de maan vlogen. Op hun dichtste punt bevonden ze zich op een afstand van minder dan 6.000 kilometer van het maanoppervlak. (NASA-foto)
