Na 12 jaar als ouders die thuisblijvenMijn scheiding dwong me tot een afrekening: ik moest leren hoe ik in mijn levensonderhoud kon voorzien en een professioneel leven helemaal opnieuw kon opbouwen. Ik werd begin twintig zwanger van mijn eerste kind voordat ik een fulltime, vaste carrière had opgebouwd, en na jaren zonder traditioneel betaald werk had ik moeite om de waarde in te zien van wat ik had gedaan. De vraag wat ik ‘voor de kost doe’ begon me te achtervolgen.
Voorheen waren mijn dagen gestructureerd rond huishoudelijke ritmes en eindeloze dingen onzichtbaar werk waardoor het leven voor anderen soepel aanvoelt. Nu heb ik mijn drie kinderen – een tiener, een tween en een kleuter – parttime, en de precaire evenwichtsoefening tijdens deze levensovergang is vermoeiend.
De mozaïekcarrières die ik kan samenstellen zijn lappendekenprojecten, dagelijkse baanwisselingen en bijbaan. Ik schrijf en bewerk essays tussen de hockey- en dansoefeningen door, doe onderzoek naar podcastgasten uit de wasserette om 21.00 uur en achtervolg creatieve ideeën die zich kunnen ontwikkelen tot inkomstenstromen terwijl ik probeer in slaap te vallen, terwijl ik woedend in mijn notities-app typ, in de hoop dat geen van mijn kinderen midden in de nacht wakker wordt en moet overgeven.
Deze periode heeft de manier veranderd waarop ik over werk denk
En ik ben niet de enige. In heel Amerika benutten miljoenen werknemers meerdere bronnen van inkomsten, of het nu gaat om klussen, freelancen of nevenprojecten, om de eindjes aan elkaar te knopen en het zinvolle werk na te streven dat zij wensen. Tussen 25% en 43% van de Amerikaanse werknemers een vorm van prestatie of niet-standaardwerk hebben verricht. En ongeveer één op de tien mensen is afhankelijk van freelance-, tijdelijk of contractwerk als belangrijkste bron van inkomsten.
Het feit dat zoveel anderen op deze manier met hun werk omgaan, heeft mij geholpen mijn eigen raamwerk te veranderen onderbroken carrièreambities. Elke dag probeer ik mijn perspectief te veranderen en niet-traditionele trends niet als een tegenslag te zien, maar als onderdeel van een grotere verandering in de manier waarop mensen, vooral moeders, omgaan met werk, ambitie en inkomen.
Te midden van deze heroverweging kwam ik het boek van Neha Ruch tegen, ‘The Power Pause’, dat me hielp woorden te vinden voor wat ik voelde: de tijd die ik buiten het personeelsbestand doorbracht, legt de ambitie niet stil, het verandert eenvoudigweg het ritme ervan. Het terugwinnen van mijn professionele identiteit en het leggen van de basis voor financiële onafhankelijkheid betekende echter dat ik een andere realiteit onder ogen moest zien: het werk dat ik deed als thuisblijvende ouder was grotendeels onzichtbaar en ondergewaardeerd.
Ik begon contact op te nemen met andere moeders die de overstap hadden gemaakt van thuisblijven naar buitenshuis werken, en vroeg wat zij vonden van hun tijd thuis en welke strategieën hen hadden geholpen. hun carrière en gezin in evenwicht te brengen. Ik lees boeken, bekijk Instagram Reels, sluit me aan bij online communities en luister naar podcasts. Uiteindelijk betekent het veranderen van de manier waarop ik over werk denk, dat ik mijn eigen ervaringen zie als een hulpbron en niet als een last in het leven dat ik aan het opbouwen ben.
Ik heroverweeg ook hoe succes eruit ziet
Het proces van uitpakken en herstructureren toen ik eind dertig was, is niet goed verlopen. De meeste dagen voel ik een mengeling van twijfel, uitputting en schuldgevoel. Maar werk voelt betekenisvol want het is van mij, gevormd naar mijn wil.
Ik dacht altijd dat succes een salaris of titel was die op papier indrukwekkend klonk. Nu is het rommeliger dan dat, niet zoals ik me had voorgesteld. Een succesvolle dag kan betekenen dat ik wat schrijf, vergeet niet water te drinken, tijd vrijmaak voor mijn dagelijkse werk en dat alle kinderen op tijd naar buitenschoolse activiteiten gaan. Een succesvolle week is wanneer dat allemaal gebeurt zonder dat ik het gevoel heb dat ik opbrand.
Hoewel het beheren van alle bewegende delen vermoeiend is, is het ook bevrijdend, en ik ben er trots op dat mijn kinderen op de eerste rij zitten en kunnen zien hoe ik iets helemaal opnieuw opbouw, om te zien hoe ideeën wortel schieten en groeien. Omdat ik wil dat mijn kinderen mij hard zien werken, creatief zijn en mijn intuïtie volgen. Mijn plannen voor de toekomst zijn om op een duurzame en betekenisvolle manier door te gaan met aanpassen, leren en ruimte maken voor werk en leven.
