Het was november 12 augustus 2016, vier dagen nadat Donald Trump zijn eerste presidentsverkiezingen won. Afgezien van een paar uitschieters (naar jou kijkend, Peter Thiel), was bijna iedereen in de technische wereld geschokt en geschokt. Op de conferentie die ik donderdag bijwoonde, zei Facebook-CEO Mark Zuckerberg: “behoorlijk gek idee” om te denken dat zijn bedrijf iets met de uitkomst te maken had. De zaterdag daarop verliet ik mijn favoriete ontbijtplek in het centrum van Palo Alto toen ik Tim Cook tegenkwam, de CEO van Apple. We kenden elkaar, maar op dat moment had ik nog nooit echt met hem aan tafel gezeten voor een diepte-interview. Maar dit was een moment waarop rauwe emoties allerlei gesprekken op gang brachten, zelfs tussen journalisten en notoir voorzichtige leidinggevenden. We praatten uiteindelijk twintig minuten.
Specifieke zaken bespreek ik niet in een privégesprek. Maar het zou niemand verbazen om te horen wat er op die straathoek wederzijds werd begrepen: we waren twee mensen die geschokt waren door wat er was gebeurd en de onuitgesproken overtuiging deelden dat het niet goed was.
Ik heb vaak aan die dag teruggedacht, zeker vorig jaar toen Cook het aan president Trump presenteerde luxueus appelbeeld met een basis van 24-karaats goud, en meest recentelijk afgelopen weekend toen hij een vertoning bijwoonde van een weelderige documentaire van $ 40 miljoen over Melania Trump in het Witte Huis. Het evenement, dat ook werd bijgewoond door Andy Jassy, CEO van Amazon (wiens bedrijf het project financiert) en Lisa Su, CEO van AMD, vond plaats slechts enkele uren nadat de gemaskerde soldaten van de Trump-regering in Minneapolis tien kogels hadden afgevuurd op een 37-jarige ICU-verpleegster van het Department of Veterans Affairs. Mooi Alex. Bovendien komt er een sneeuwstorm aan, wat een goed excuus zal zijn om een evenement te missen dat de deelnemers waarschijnlijk de rest van hun leven zal achtervolgen. Maar er was ook Cook, die pronkte met de mediaproducten van zijn rivaal, er prachtig uitzag in een smoking en poseerde met de regisseur van de film, die niet meer heeft gewerkt sinds hij aan de macht kwam. beschuldigd seksuele intimidatie of misbruik gepleegd door een zestal vrouwen. (Hij ontkende de beschuldigingen.)
De aanwezigheid van Cook weerspiegelt het gedrag van veel van zijn collega’s in de miljardenclub van technologie-CEO’s, die allemaal bedrijven runnen die bijzonder kwetsbaar zijn voor de potentiële toorn van de president. Tijdens de eerste termijn van Trump zaten de CEO’s van bedrijven als Facebook, Amazon en Google gevangen in een koord tussen het verwerpen van beleid dat hun bedrijfswaarden schond en het samenwerken met de federale overheid. Het afgelopen jaar was hun standaardstrategie, die met wisselend enthousiasme werd uitgevoerd, echter het overmatig prijzen van de president en het sluiten van deals waarvan Trump kan beweren dat ze een overwinning zijn. Deze leidinggevenden hebben ook miljoenen dollars gesluisd naar de inauguratie van Trump, zijn toekomstige presidentiële bibliotheek en de grote balzaal die hij heeft gebouwd ter vervanging van de gesloopte oostvleugel van het Witte Huis. In ruil daarvoor hopen bedrijfsleiders de impact van tarieven te verminderen en lastige regelgeving te vermijden.
Dit gedrag stelt veel mensen teleur, inclusief ik. Toen Jeff Bezos The Washington Post kocht, werd hij gezien als een burgerheld, maar nu heeft hij de opiniepagina van het eerbiedwaardige instituut veranderd in de opiniepagina van een cheerleader van het Witte Huis. Zuckerberg was ooit medeoprichter van een groep die pleitte voor immigratiehervormingen schrijf een mening betreurend de onzekerheid over de toekomst van de jonge ondernemers die hij coachte, maar die geen papieren bleken te hebben. Vorig jaar werd Zuckerberg officieel gelanceerd loskoppelen met zijn groep, maar op dat moment had hij zichzelf al gepositioneerd als een Trump is grappig.
Toen Google-medewerkers tijdens zijn eerste termijn protesteerden tegen het immigratiebeleid van Trump, zei mede-oprichter Sergey Brin sluit zich aan bij hun mars. “Ik zou niet zijn waar ik nu ben en niet het leven leiden dat ik vandaag de dag heb als dit land niet moedig was geweest, zich echt had onderscheiden en voor de vrijheid had gevochten”, zei Brin, wiens familie Rusland ontvluchtte. toen hij 6 jaar oud was. Tegenwoordig worden gezinnen zoals die van haar uit hun auto’s en klaslokalen getrokken, naar detentiecentra gestuurd en naar het buitenland gevlogen. Brin en zijn mede-oprichter, Larry Page, bouwden hun zoekmachine op basis van een overheidssubsidie van de regering-Trump niet langer ondersteund. Niettemin is Brin dat wel een Trump-aanhanger. Alphabet-CEO Sundar Pichai, zelf een immigrant, hield toezicht op Google’s bijdrage van 22 miljoen dollar aan de balzaal van het Witte Huis en behoorde tot de tech-grootheden die Trump prezen tijdens een bijeenkomst in september. Diner in het Witte Huis waar CEO’s strijden om te zien wie de minst oprechte medeplichtige van Trump kan zijn. Een andere immigrant, Microsoft-CEO Satya Nadella, bekritiseerde ooit het beleid van Trump tijdens zijn eerste termijn als “wreed en onbeschoft.” In 2025 was hij een van hen hosanna aanbieden aan de president.
