Voor Brian Auer, operations manager bij Historic Ships in Baltimore, wel video van een onderzeeër van de Amerikaanse marine die een Iraans oorlogsschip tot zinken brengt Deze week ziet er heel bekend uit.
‘Ik heb de band gezien Iraans fregat getorpedeerden het lijkt erop dat elk beeld dat ik uit de Tweede Wereldoorlog heb gezien van een soortgelijke aanval heeft plaatsgevonden”, vertelde hij aan Business Insider over de video die het ministerie van Defensie woensdag heeft vrijgegeven.
Vóór de aanval van deze week in de Indische Oceaan was de laatste bevestigde onderzeeër van de Amerikaanse marine die een vijandelijk schip in een gevecht tot zinken kon brengen de USS Torsk, een onderzeeër uit de Tweede Wereldoorlog die in 1945 twee Japanse schepen tot zinken bracht voordat hij onderdeel werd van het door Auer beheerde museum.
Sinds 1945 zijn grootschalige gevechten tussen oorlogsschepen zeldzaam. Toen oorlogvoering op zee weer de belangrijkste strategie werd Operatie Epische Furie tegen Iran vinden de schepen van het museum die gevechten in de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt een nieuwe relevantie en laten niet alleen zien hoe zeeoorlogen werden uitgevochten, maar ook hoe deze er vandaag de dag uitziet. Plots voelden drijvende musea niet langer als geschiedenis.
“Degenen onder ons die op museumschepen werken, houden niet van oorlog”, zegt Ryan Szimanski, curator bij Slagschip New Jersey in Camden, New Jersey, tegen Business Insider. “In veel gevallen werken we hier om het publiek voor te lichten over hoe verschrikkelijk oorlog is.
“Het feit dat de Verenigde Staten echter een marine-actie hebben ondernomen – een van de eerste sinds de Tweede Wereldoorlog – maakt museumschepen zoals de onze relevant en onderdeel van de publieke discussie op een manier die we nog nooit zijn geweest.”
Het museumschip biedt een meeslepende ervaring
Slagschip New Jersey in Camden, New Jersey. Talia Lakritz/Business Insider
Er zijn in de VS ongeveer 75 museumschepen uit de Tweede Wereldoorlog open voor het publiek. Dit is uitgeschakeld oorlogsschip, onderzeeërtorpedobootjagers, vliegdekschepen en andere schepen bieden bezoekers de mogelijkheid om aan boord te klimmen en hun interieur zelf te verkennen.
Rondleidingen, vaak geleid door marineveteranen met directe ervaring op soortgelijke schepen, nemen bezoekers mee door gevechtsgebieden, zoals de torpedokamer, geschutstorens en commandocentra.
Slagschip New Jersey biedt bijvoorbeeld een zeldzaam beeld Tomahawk-kruisraket als het eerste oppervlakteoorlogsschip dat ze vervoerde in 1982. Langeafstandsraketten zijn ook gebruikt om Iraanse schepen tot zinken te brengen tijdens Operatie Epic Fury.
Het gevechtscentrum op de USS New Jersey is uitgerust met het Tomahawk-wapensysteem. Talia Lakritz/Business Insider
“Omdat dit een eigentijds systeem is, om de Tomahawk-raket te kunnen zien, om de Tomahawk-raketwerper in een museum te kunnen zien – zijn er slechts een handvol museumschepen zoals de onze die je kunt komen bekijken om die ervaring op te doen”, zei Szimanski.
Sommige schepen bieden zelfs aan ervaring blijven waar gasten kunnen eten in de bemanningsmess en overnachten in een matrozenbed.
“Het is hoogst onwaarschijnlijk dat de gemiddelde persoon de kans krijgt om een marineschip in actieve dienst te bezoeken”, zei Szimanski. “Dus om een idee te krijgen van de omstandigheden, om te zien hoe het was om op een oorlogsschip te dienen, vooral als het een gevecht heeft meegemaakt, is een bezoek aan het scheepsmuseum de beste kans.”
‘Zeer vergelijkbaar’ met moderne marineschepen
USS Torsk-onderzeeër in Baltimore. Vaccinatie/Shutterstock
Hoewel een deel van de technologie en configuraties van onderzeeërs uit de Tweede Wereldoorlog verouderd kunnen zijn, blijven veel aspecten van de manier waarop ze werken hetzelfde.
“Het is belangrijk om te onthouden dat de marine, het leger, wij allemaal, opereren in een wereld die wordt beheerst door de wetten van de natuurkunde, dus er zijn een aantal dingen die nooit zullen veranderen in de manier waarop onderzeeërs werken,” zei Auer. “Als je door modern loopt Ballistische raketonderzeeër uit de Ohio-klasseJe zult precies dezelfde dingen vinden, of op precies dezelfde manier gedaan worden, op de USS Torsk. En wat we echt kunnen laten zien is waar de dingen voor het eerst werden gedaan, en waarom ze op die manier werden gedaan, en waarom ze nog steeds op die manier worden gedaan.”
Moderne onderzeeërs lijken nog steeds “zeer vergelijkbaar” met die in musea, zei Szimanski. De indeling van onderzeeërs is sinds de Tweede Wereldoorlog niet veel veranderd. Ze hebben nog steeds grotendeels dezelfde ruimte om te eten, slapen en torpedo’s af te vuren.
Auer zei dat wanneer hij rondleidingen door de USS Torsk voor zeilers in actieve dienst leidt, hij vaak het antwoord krijgt: “Huh, we doen het nog steeds op deze manier.”
De voorste torpedokamer aan boord van de USS Torsk. Pixeldocumenten/Shutterstock
Het grootste verschil zit in de capaciteiten van het schip, vertelt Hugh McKeever, manager scheepseducatie bij het Independence Seaport Museum in Philadelphia, aan Business Insider.
Dieselaangedreven onderzeeërs zoals USS Becunadat in de Tweede Wereldoorlog een schip van 3.888 ton tot zinken bracht voordat het bij het Independence Harbor Museum aankwam, moest het grootste deel van zijn tijd aan de oppervlakte doorbrengen met zuurstof, slechts ongeveer 12 uur per keer. Nucleair aangedreven onderzeeërs werken momenteel met een onbeperkte brandstofvoorraad en kunnen tot zes maanden onder water blijven.
“Wat de zee betreft, worden hun mogelijkheden alleen beperkt door voedsel,” zei McKeever.
Over het geheel genomen zijn onderzeeërs uit de Tweede Wereldoorlog niet zo oud als je zou denken. Sommigen functioneren zelfs nog. Het zusterschip van USS Torsk, USS Cutlass, werd in 1945 in gebruik genomen, in 1973 aan Taiwan verkocht en blijft in dienst als onderdeel van de Chinese marine.
“Voor ons zijn deze boten zo verouderd dat ze alleen maar als musea worden gebruikt, maar voor andere landen zijn deze boten relatief geavanceerd”, aldus Auer. “Ze zijn nog steeds zeer goed in staat de functie uit te voeren waarvoor ze oorspronkelijk zijn ontworpen. Dus als ze door een buitenlandse dreiging zouden worden geïmplementeerd, zouden ze een bedreiging zijn.”
Drijvende musea vinden nieuwe relevantie
De USS Becuna, een onderzeeër uit de Tweede Wereldoorlog, maakt deel uit van het Independence Harbor Museum in Philadelphia. Talia Lakritz/Business Insider
Voor de museumconservatoren van het schip onderstreept de evocatie van de zeegevechten in de Amerikaanse oorlog met Iran de hedendaagse relevantie van museumschepen uit de Tweede Wereldoorlog en de strijdsterren die ze verdienden. McKeever verwacht bijvoorbeeld dat er meer vragen zullen komen over torpedo’s naarmate het toeristenseizoen in de zomer vordert.
“Voor de Verenigde Staten als maritieme macht is de economische welvaart van dit land verbonden met de zee en de marine”, aldus McKeever. “Ons museumschip vertegenwoordigt de voortdurende behoefte aan verandering en groei als land.”
Zoals Szimanski opmerkt, had nog maar een paar dagen geleden geen enkel actief Amerikaans marineschip ooit een vijandelijk oorlogsschip tot zinken gebracht – de enige marineschepen die ooit op zee hadden gevochten waren allemaal museumschepen. Ook al heeft het wat roest en afbladderende verf, het lijkt erop dat we er nog veel van kunnen leren.
