Mohammed Ali bouwde zijn legende op moed. Hij noemde zichzelf ‘The Greatest’, zei het luid en vaak, en steunde het in een tijdperk vol zwaargewicht genialiteit. Maar toch was Ali nooit bang om toe te geven dat grootsheid in het boksen niet altijd exclusief was.
Ali’s invloed op de sport was enorm. Als drievoudig zwaargewichtkampioen veranderde hij de wereld van het boksen in Amerika en daarbuiten met zijn oogverblindende voetenwerk, briljante handen en scherpe humor die hem tot een wereldwijd icoon maakten.
Overwinning op collega-zwaargewichtgigant Joe Frazier en George Foreman definieerde – in gevechten die tientallen jaren later nog steeds voortduren – een gouden eeuw die algemeen wordt beschouwd als de sterkste die de divisie ooit heeft gezien.
Het debat over de grootste zwaargewichtbokser aller tijden vervaagt nooit. Aanhangers van Mike Tyson, Larry Holmes of Lennox Lewis zouden allemaal overtuigende argumenten aandragen.
Ali begrijpt zelf dat titels subjectief zijn, maar wanneer hem wordt gevraagd terug te kijken naar zijn verleden, gelooft hij dat er één kampioen is die superieur is aan hem: Joe Louis.
In een uittreksel gepubliceerd door een boksgeschiedenissite Vecht tegen de stadAli gaf toe dat, hoewel hij het leuk vond om “The Brown Bomber” te plagen, zijn respect voor de voormalige kampioen absoluut was.
‘Ik plaagde hem altijd door hem eraan te herinneren dat ik de beste aller tijden was. Maar Louis was de grootste zwaargewichtvechter ooit.’
Louis’ zaak gebouwd op dominantie en uithoudingsvermogen. Hij is een van de meest wrede finishers in de divisie en is in staat zijn tegenstanders met pijnlijke slagen te verpletteren, waar ze ook terechtkomen.
In zijn carrière van 69 gevechten leed Louis slechts drie nederlagen en was hij ruim elf jaar wereldkampioen zwaargewicht – een record dat nog steeds staat.
Zijn nalatenschap werd verder versterkt door zijn enige verlies in zijn vroege carrière te wreken op Max Schmeling in hun politiek geladen herkansing, voordat hij zijn carrière ver voorbij het natuurlijke eindpunt breidde.
In zijn laatste drie jaar deelde Louis de ring met Jersey Joe Walcott, Ezzard Charles en Rocky Marciano, lang nadat zijn beste dagen achter hem lagen.
Ali had misschien wel het luidste stemgeluid ooit gehoord, maar als het erop aankwam zijn grootsheid te erkennen, wist zelfs ‘The Greatest’ wanneer hij een stap opzij moest doen.
