De gebroken oevers van de Limpopo-rivier zijn nu vage lijnen die zich kronkelen in een uitgestrekte zee van bruin, stilstaand water dat zich in alle richtingen uitstrekt.
Ons standpunt, vanuit een Mercy Air-helikopter die voedselhulp levert aan hongerige gemeenschappen omringd door verzonken landbouwgronden in het zuiden MozambiqueDe provincie Gaza is zeer zorgwekkend.
“Dit eiland is te groot om te evacueren. Maar al hun rijstvelden en voedsel komen van buitenaf, dat onder water staat”, zei onze piloot, Samuel Lips, terwijl we naar Mexinguine vlogen.
Mexinguine is geen natuurlijk eiland, maar een eiland gecreëerd door klimaatverandering.
Wegen die de regio met de rest van het land verbinden zijn verdwenen en de bewoners zitten nu opgesloten in hoger gelegen gebieden die boven water blijven.
‘Dat is een voetbalveld. Pal ernaast, volledig onder water, ligt het ziekenhuis,’ zei Sam, terwijl hij zich voorbereidde om te landen op een stuk droog land vlakbij de geïmproviseerde kliniek.
Het geluid van de helikopter was een welkome afleiding. Ouderen, tieners en kinderen verzamelden zich om emmers met basisvoedsel te ontvangen voordat we zelfs maar de grond raakten.
‘We hebben voedsel nodig’
In de verte stak een rij mensen gretig de moerasachtige wijk over om zich bij de groeiende menigte te voegen.
“We hebben voedsel nodig. Wij, als hulpverleners, hebben voedsel nodig om uit te delen. We hebben water nodig. We hebben onderdak nodig omdat er geen privacy is voor mensen. We hebben medicijnen nodig”, vertelde verpleegster Luis Mauricio ons voor de tweekamerkliniek die de lijdende bevolking bedient.
Luis wordt omringd door patiënten die klagen over symptomen van een infectieziekte, die worden verergerd door de moerasachtige omstandigheden. Toen het water zich begon terug te trekken, namen de problemen toe.
“We leven nog, maar de overstromingen storen ons. We hoesten, we hebben geen plek om te verblijven, we hebben geen eten, we hebben geen water – het water dat we drinken is vervuild door deze overstromingen”, zei een van de patiënten, Raqualina Tamele.
“We hebben kinderen van nul tot zeventien jaar met verschillende ziektes ontvangen”, voegde Luis toe, omringd door moeders en kinderen die borstvoeding gaven.
“Nu hebben we veel diarree, braken en verschillende gevallen van malaria. De ziekte blijft voortduren.
“Er zijn veel mensen en ze zijn ziek. Er is geen eten in deze gemeenschap – het is moeilijk.”
De oevers van de Limpopo-rivier barsten
Goede doelen staan voor een lastige taak
Hulpverleners hebben moeite om afgelegen gebieden te bereiken om de broodnodige ondersteuning te bieden, maar ze staan voor een enorme taak.
Alleen al in de provincie Gaza werden minstens 400.000 mensen getroffen, en een gebied zo groot als Cyprus – 10.000 vierkante kilometer – stond onder water.
Omdat we dicht bij de zee zijn met zoveel landen in de buurt, wordt onze situatie nog erger, zegt Gaspar Sitefane, directeur van Water Aid in Mozambique, in Marracuene – een door overstromingen getroffen district in de provincie Maputo dat onder water staat door de Inkomati-rivier.
“Welke regen er ook valt in Zuid-Afrika, Zimbabwe, Eswatini of Malawi, het water stroomt vervolgens door Mozambique totdat het de zee bereikt, en als het regent, is bijna alles nodig – mensen, dieren, onze boerderijen – bijna alles.”
Mensen die overstromingswateren oversteken
Het huis van de familie Gaspar zelf stond onder water. Hij vertelt ons dat er maar weinig Mozambikanen zijn die niet geraakt zijn door deze tragedie.
We ontmoeten Gaspar op een school die een onderkomen is geworden en waar honderden vluchtelingen verblijven die alles verloren hebben.
De Mozambikaanse regering heeft de start van het academisch jaar 2026 met bijna een maand uitgesteld. Overstromingen hebben 431 scholen getroffen, waarvan 80 scholen momenteel worden gebruikt als opvangcentra en 218 scholen zijn afgesloten. Landelijk worden nog steeds ongeveer 420.000 studenten getroffen.
Lees meer van Sky News:
Bij een vliegtuigongeluk in Colombia komen vijftien mensen om het leven
China executeert elf leden van de maffiafamilie
Bij het Gwazamutini-opvangcentrum staan kinderen in de rij om kleding te passen die door leraren is geschonken. De school biedt momenteel onderdak aan meer dan 300 kinderen, en de kans is groter dat er zich bij de school zullen aansluiten als er nieuwe vluchtelingen in de regio arriveren.
“Inwoners van het gebied zeggen dat 1977 de laatste keer was dat we een overstroming als deze meemaakten”, zegt Shafi Sadat, burgemeester van Marracuène, die met de steun van zijn vrienden en kiezers dagenlang duizenden mensen heeft gered van overstromingen.
Hij voegde eraan toe: “We zijn erin geslaagd om 3.228 mensen naar buiten te krijgen, en nu moeten we ze te eten geven – in de ochtend, middag en avond.
“Er was veel schade. In de landbouw zijn we alles kwijtgeraakt. We hebben niets. Deze mensen leven van de landbouw.”
