Michael heeft moeite om zijn schulden af te betalen totdat hij een onconventionele strategie kiest: stilletjes fulltime meerdere banen werken tegelijk.
In 2020 werkte Michael op afstand als technisch recruiter, en zijn baan was niet erg veeleisend. Hij hoopt iets productiever met zijn tijd te kunnen doen.
“Het enige waar ik aan kon denken was: als ik een andere baan zou kunnen krijgen, zou ik mijn hele salaris kunnen sparen”, zegt Michael, die in de dertig is en in Californië woont. Er werd hem gevraagd een pseudoniem te gebruiken en zijn identiteit werd geverifieerd door Business Insider.
Twee jaar later verdiende Michael meer dan $280.000 met drie fulltime rekruteringsbanen op afstand, waarbij hij het inkomen gebruikte om zijn studieleningen en creditcardschulden af te betalen en zijn spaargeld te vergroten. Hij zei dat deze regeling niet duurzaam was, maar wel de moeite waard.
“Het was heel belangrijk zolang het duurde”, zei hij.
De afgelopen drie jaar heeft Business Insider ruim twintig mensen geïnterviewd overwerkte werknemers die hun extra inkomen hebben gebruikt om te reizen, schulden af te betalen, afslankmedicijnen te kopen en vervroegd met pensioen te gaan.
De meesten van hen zeiden dat het extra geld groter was dan het risico op een burn-out of professionele impact – zelfs nu er ontslagen in de technologiesector en herintredingsmandaten hebben plaatsgevonden beperk externe rollen werk waar jongleurs op vertrouwen.
Michael vertelt hoe het hem lukte om drie banen te krijgen, en waarom die regeling uiteindelijk mislukte.
Sluit je aan bij de gelederen van de overwerklozen
In 2021 ontdekte Michael “overwerkte” gemeenschappen. op Reddit, waar gebruikers verhalen en advies delen over het tegelijkertijd combineren van meerdere banen.
Hoe meer hij leerde, hoe interessanter het leek. Zijn huidige rekruteringstaak is niet veeleisend, de rekrutering begint zal in de hele Amerikaanse economie een hoge vlucht nemen – wat betekent dat er meer vraag naar recruiters zal zijn – en veel functies zijn moeilijk te vervullen als gevolg van de pandemie, waardoor het gemakkelijker wordt om van baan te veranderen.
Maar hij wilde zich niet haasten. Michael is onlangs begonnen met een nieuwe fulltime functie op afstand, waar hij interne rekrutering uitvoert in de e-commercesector. Hij wilde er zeker van zijn dat hij zich op zijn gemak voelde voordat hij een nieuwe baan aannam.
Begin 2022 was hij gewend aan de werkdruk. Hij vermoedt ook dat de mogelijkheid om te profiteren van de trend van excessieve werkloosheid gedeeltelijk is benut vanwege economische problemen dat de aanwerving mogelijk vertraagt.
“Ik dacht: oké, het is tijd voor baan nummer twee”, zei hij.
In juni begon Michael aan een tweede technische recruiterpositie in de financiële sector. Net als haar oorspronkelijke baan is haar nieuwe functie niet erg veeleisend. Wanneer een bedrijf mensen aanneemt, hebben veel openstaande vacatures al voorkeurskandidaten, zodat hij of zij weinig werk te doen heeft.
Michael zegt dat hij op een normale dag tussen 6.00 en 10.00 uur op zijn oorspronkelijke baan werkt, een pauze neemt en zich vervolgens ongeveer twee uur op zijn tweede baan concentreert – ongeveer een werkdag van zes uur.
‘Daarna was ik klaar’, zei hij. “Ik werk nog niet eens de volle veertig uur per week.”
Lees meer over mensen die zich op een kruispunt in het bedrijfsleven bevinden
Ga van twee banen naar drie
Toen het werken met twee banen zich prettig voelde, besloot Michael drie banen te nemen.
In september 2022 kreeg hij een derde technische recruiterpositie bij een adviesbureau. Michael realiseerde zich al snel dat zijn nieuwe rol de meest veeleisende was, dus reorganiseerde hij zijn werkdag.
Hij werd om vijf uur ’s ochtends wakker om ongeveer vier uur aan zijn oorspronkelijke rol te werken. Na een pauze wisselt hij van ongeveer 10.00 uur tot 13.00 uur tussen zijn twee andere banen. Na de lunch zou hij alle openstaande taken afmaken.
Ondanks dat hij drie voltijdbanen heeft, zegt Michael dat hij normaal gesproken geen 40 uur per week werkt. Maar tegen het einde van 2022 zal de stijging van het personeelsbestand die de excessieve werkloosheid veroorzaakte, beginnen te vervagen.
Het einde van de excessieve werkloosheid
In het najaar van 2022, angst voor een recessie is in opkomst, en de Federal Reserve is daarmee begonnen rentetarieven verhogen om de inflatie te bestrijden – leidde ertoe dat sommige ondernemers hun plannen opzegden wervingsplannen uitstellen.
“De rekruteringsmanagers met wie ik heb samengewerkt, zeiden eigenlijk: ‘Als we niet snel mensen aannemen voor deze functies, zal het budget opraken'”, zei hij.
Eind oktober werden de meeste vacatures die Michael probeerde te vervullen gesloten zonder dat er iemand werd aangenomen. Iets wat volgens hem in alle drie zijn banen gebeurde gedurende een periode van enkele weken.
Hij vermoedde dat een verminderde werklast zijn baan in gevaar zou kunnen brengen, en hij kreeg gelijk. Michael zei dat hij, nadat hij eind 2022 werd ontslagen uit zijn oorspronkelijke baan, in de daaropvolgende maanden werd ontslagen uit de rest van zijn functie als de arbeidsmarkt koelde af. In de daaropvolgende twee jaar slaagde hij erin verschillende nieuwe functies binnen te halen, maar in 2024 zat hij enkele maanden zonder werk – wat hij toeschreef aan de trage aanwerving voor rekruteringsfuncties.
Michael zei dat zijn zoektocht naar een baan een enorme tol eiste van zijn financiën en hem dwong tijdelijk afhankelijk te zijn van anderen voor huisvesting.
“Ik moest op de bank surfen”, zei hij. “Mijn hele leven is veranderd.”
Beweging
Na verloop van tijd begon Michael zich af te vragen of hij nog wel de kost kon verdienen met rekruteren. Het was moeilijk om een baan te krijgen en te behouden, en de beschikbare banen betaalden veel minder dan hij had verwacht.
Ten slotte wendde Michael zich tot de verzekeringssector, waarvan hij zegt dat het hem een betere kans geeft op een stabiel en duurzaam inkomen.
Terugkijkend zegt Michael dat hij wenste dat hij nooit de excessieve werkloosheid had moeten najagen – dat één baan genoeg zou zijn geweest om zijn financiële doelen te bereiken. Maar hij zei dat hij geen spijt heeft van het werk dat hij deed, ook al duurde het niet lang.
“Het was goed totdat het niet meer zo was”, zei hij.
