Ik was zo blij toen mijn oudste het kreeg eerste winkeljob. Binnen enkele weken nadat hij was begonnen, werkte hij soms twintig uur of meer per week, waarbij hij een flink salaris van slechts zeventien uur mee naar huis nam.
Ik besefte echter al snel hoe weinig ik hem had geleerd geldbeheer. Afgaande op het aantal Amazon-pakketten dat op onze veranda arriveert en gericht is aan mijn dochter, weet ik dat we nog veel werk te doen hebben, maar ik wil voorzichtig zijn bij het begeleiden van haar.
We proberen vroeg over geld te praten
Toen onze vier kinderen klein waren, gebruikten we een jar-systeem voor hun emissierechten. Ze verdeelden hun singles en vijven over de potten, waaronder één om te bewaren. Vervolgens stoppen ze hun winkelgeld in hun portemonnee. Dit systeem is eenvoudig en werkt een tijdje. Wanneer ze geld ontvangen voor een verjaardag of Kerstmis, storten we het geld op hun spaarrekening om het idee te creëren om te sparen voor toekomstige uitgaven of voor moeilijke dagen.
Ik denk dat de tijd mij ontglipt heeft. In een oogwenk naderde mijn lieve basisschoolmeisje, dat haar dagen doorbracht met het maken van kunst en dansen, nu het eindexamen van de middelbare school. Met hem plotseling en overvloedig inkomen voor zijn leeftijdHet is tijd voor een spoedcursus budgetteren.
De auteur zegt dat zij en haar man hun vier kinderen van jongs af aan probeerden te leren over geld, maar beseften dat er meer te delen was nu hun oudste een baan had. Met dank aan Rachel Garlinghouse.
We moesten beslissen hoe we met zijn nieuwe inkomen om zouden gaan
Mijn man en ik moesten plotseling zoveel beslissingen nemen. Wat moeten de financiële verantwoordelijkheden van onze dochter zijn op deze leeftijd? Voor welke essentiële behoeften en levensbehoeften moeten we blijven betalen? Hoeveel moet hij op zijn spaarrekening houden versus hoeveel van zijn cheques kan hij vrij besteden?
Ik besloot dat ik wilde dat mijn dochter het zou doen leren door vallen en opstaanmet ondersteuning.
Er zijn momenten waarop ik ineenkrimp als ik weer een Amazon-bestelling aan onze deur zie aankomen, een pakketje geadresseerd aan mijn dochter, of als ik erachter kom dat ze heeft besloten een Starbucks voor zichzelf te kopen en haar werkloze vriendin te trakteren. Maar is het niet oké om van de vruchten van je werk te genieten? Het voelde alsof ik in een van die ouderwetse tekenfilms zat, met een engel op de ene schouder en een duivel op de andere. Als ouder weet ik niet zeker wat ik hem moet leren.
Hij leerde dat geldstromen dynamisch zijn
Hij is nu bijna zes maanden aan het werk. Openingstijden nemen af en toe, afhankelijk van de drukke en rustige seizoenen van de winkel. Hij verdiende een hoog salaris, evenals een salaris voor slechts een paar uur werken. Leren zich aan te passen aan elke betalingscyclus is een uitdaging. Als ouder weet ik dat het niet mijn taak is om de gevoelens van mijn kind, die van nature bij elke uitdaging opkomen, op te lossen. In plaats daarvan is het mijn taak om frustratie ruimte te geven en deze aan te moedigen problemen te verwerken en op te lossen.
Wat ik ontdekte is dat er geen alomvattende handleiding bestaat om onze kinderen over geld te leren. Elke dynamische en financiële gezinssituatie is anders en verandert voortdurend. Persoonlijk waardeer ik gezonde maaltijden thuis meer dan uit eten gaan, ik koop graag kwaliteitskleding met grote kortingen, en ik ben niet iemand die veel extra dingen voor mezelf doet, zoals mijn nagels laten doen. Mijn waarden hoeven echter niet de waarden van mijn kind te zijn – niet nu en zelfs niet in de toekomst.
In plaats daarvan wil ik dat hij een stichting heeft financiële competentie en zelfvertrouwen. Ik wil ook dat hij de waarde van een dollar begrijpt, en daarom moet hij nu een deel van zijn eigen uitgaven betalen, zoals maaltijden in de koffieshop, zijn favoriete nagels of (een andere) onmisbare roestvrijstalen waterfles. We brachten hem ook $ 10 in rekening (veel minder dan Uber) voor de retourrit van en naar zijn werk, ter voorbereiding op het vergassen van zijn eigen auto in de nabije toekomst.
Hij heeft ervoor gekozen om ongeveer 75% te besparen van elk salarisongeacht hoeveel uur hij die week werkte. Het was zijn keuze, en zijn vader en ik waren er blij mee. Langzaam leerde hij zijn geld verstandig uit te geven, pauzeerde even en vroeg zich af: ‘Wil ik echt meer dan alleen dit moment?“ Hij leeft en leert echt – en wij ook.
