Mijn man spaart voor zijn pensioen en ik niet: werkt voor ons

Geen van mijn ouders heeft de pensioenleeftijd gehaald, en daardoor denk ik dat ik het moeilijk vond om mezelf uit te vinden.

Mijn moeder stierf halverwege de twintig toen ik nog een baby was. Ik groeide zo op met hoe jong hij was toen hij stierf dat ik altijd voorzichtig was met hoe ik mijn tijd doorbracht, zelfs als kind.

Toen ik in de twintig was, stierf mijn vader op 55-jarige leeftijd. Hij stond dat jaar op het punt met pensioen te gaan en was van plan het grootste deel van zijn tijd te besteden aan reizen naar zijn favoriete plekken, vooral Italië.

Toen ik opgroeide, zag ik hem wachten om meer dingen te doen waar hij van hield. Het feit dat hij nooit de kans had, deed mij besluiten om te reizen, Geef prioriteit aan tijd met familieen werk nastreven dat mij op dat moment opwindt – zelfs als dat betekent dat ik het moet negeren sparen voor mijn pensioen in het proces.

Mijn man daarentegen spaart voor zijn pensioen sinds hij op de middelbare school begon te werken.

Door onze verschillende houdingen klinken we misschien als buitenbeentjes, maar integendeel, ik denk dat we elkaar veel hebben geleerd.

Mijn man en ik hebben heel verschillende benaderingen van sparen

Veel Amerikanen gaan halverwege de zestig met pensioen, wanneer ze kunnen genieten van voordelen zoals Medicare, maar mijn man wilde altijd al in de voetsporen van zijn ouders treden en met pensioen gaan als hij begin vijftig was.

Om dit doel te bereiken, zet hij altijd het maximale bedrag op zijn pensioenrekeningen, en hij zorgt ervoor dat hij zoveel mogelijk geld spaart.

Op haar veertigste wist ze dat ze niet veel langer fulltime lerares wilde zijn. Hij had veel dromen over hoe zijn pensioen eruit zou zien: hij zou waarschijnlijk overstappen naar een deeltijdbaan in een vakgebied waar hij van hield, misschien iets op de afdeling parken en recreatie in onze omgeving.

Wij hebben het ook besproken een klein café geopend samen – iets waar we altijd van hebben gedroomd. Dit soort activiteiten kunnen ons extra inkomsten opleveren en ons tegelijkertijd helpen verbonden te blijven met de gemeenschap.

Ik weet dat mijn man uitkijkt naar het volgende hoofdstuk, maar zelfs… eerder het pensioen zal nog maar tien jaar duren. Ondertussen wil ik niet dat mijn man wacht met genieten van kleine luxe dingen, zoals leuke uitstapjes en lekker uit eten gaan, omdat hij zo gefocust is op sparen voor een toekomst die ons niet is beloofd.

Hoewel ik het waardeer dat hij zoveel probeert te sparen, Ik heb hem laten zien hoe leuk het kan zijn om tijd door te brengen: extra vakanties nemen, vaker uit eten gaan of zelfs een deel van mijn geld uitgeven. favoriete winkelen. Dit alles is een ervaring die volgens hem nu het geld waard is.

Voor mij weegt het vermogen om onze levenskwaliteit met deze kleine luxeartikelen te verbeteren nu zwaarder dan de zorgen dat we niet genoeg kunnen sparen voor ons pensioen.

Ik heb mijn man geleerd om in het moment te leven, en hij helpt me bij het plannen van de toekomst

Ik ben altijd voorzichtig als ik zeg dat ik ‘ooit’ iets zal doen, omdat ik bang ben dat ik het die dag niet zal kunnen bereiken.

Ik wil het moment grijpen, terwijl mijn man blijft nadenken over de toekomst – maar ik denk dat onze verschillende waarden ons helpen elkaar in evenwicht te brengen.

De verantwoordelijkheid van mijn man is voor mij altijd een aantrekkelijke eigenschap geweest. Zijn plannen voor de toekomst geven mij een veilig gevoel, omdat ik soms bang ben dat ik niets gespaard heb.

Vanwege de financiële vooruitzichten van mijn man leek het erop dat we het ons allebei zouden kunnen veroorloven vervroegde pensionering in de vijftig, zonder zelfs maar over mijn eigen pensioenspaargeld te beschikken.

Hoewel ik hier dankbaar voor ben, denk ik dat ik hem ook heb geholpen door hem te inspireren om in het moment te leven.

Ik leef nog steeds in het heden, maar dankzij mijn man ben ik ook gaan geloven in een toekomst waarin ook pensioen hoort.