Afgelopen herfst, mijn moeder gediagnosticeerd met kankeren een paar minuten later kreeg mijn vader hartproblemen en kreeg uiteindelijk een beroerte.
Ik weet dat ik probeer voor mijn jonge kinderen en mijn bejaarde ouders te zorgen. Ineens was ik binnen sandwich generatie.
Ik moest nu de verschrikkelijke realiteit onder ogen zien dat mijn ouders geen plan hadden hoe ze hun geld moesten uitgeven pensioen jaar – vooral waar ze van plan zijn te gaan wonen.
Mijn ouders hebben geen pensioenplannen nadat ze hun huis hebben verkocht
Als enig kind besefte ik dat ik misschien meer in mijn ouders moest investeren. pensioenplanmaar ik was er nog niet klaar voor om me in één keer hun therapeut, vermogensplanner, makelaar en casemanager te voelen.
De ongelukkige realiteit voor mijn vader was dat hij met pensioen moest gaan terwijl hij in het ziekenhuis herstelde van een beroerte. Zoals de meeste mannen had mijn vader moeite om zijn identiteit buiten zijn werk te vinden.
Ondertussen was ik thuis bij mijn ouders tijdens het herstel van mijn vader en vóór het herstel van mijn moeder behandeling van kankerIk begon het gesprek over hun pensioenplannen door te vragen naar de verkoop van hun huis. Ze klagen al langer omdat ze hun huis niet meer willen onderhouden. Ik besefte echter niet hoe weinig mijn ouders bespraken wat er na deze verkoop zou gebeuren.
Nadat mijn vader en moeder hersteld waren, verhuisden ze en verkochten ze hun huis in Florida. Kort daarna woonden ze vlakbij mijn familie in Texas, in een Airbnb voor de lange termijn. Ik besefte al snel dat ze niet van plan waren te blijven.
Sindsdien hebben ze in 15 Airbnbs verbleven.
Hun ongeplande levensstijl blijft problemen veroorzaken
Mijn ouders houden van stabiliteit. Ik weet dat ze niet graag uit koffers leven. Ze gaan vaak naar een Airbnb in een nieuwe stad en nemen meteen contact op met de verhuurder om hun verblijf in te korten of een andere plek te zoeken, omdat de omgeving waar ze zijn niet bevalt. Daarnaast hebben ze het liefst een plan, een eigen huis en een stad om zich te wortelen.
Daarom is hun leven in Airbnb voor mij zinloos. Toen ik ze aanmoedigde om een langetermijnplan te bedenken, besefte ik dat ze niet eens een gesprek met elkaar voerden.
Het gebrek aan een echt gesprek kwam pas naar voren toen mijn vader tijdens een reis opnieuw in het ziekenhuis werd opgenomen. Uiteindelijk kwam mijn vader erachter dat hij een uitgebreide openhartoperatie nodig had. Ze gingen uiteindelijk naar Cleveland-kliniek en verbleven in twee verschillende Cleveland Airbnbs tijdens hun verblijf van zes weken, wat, zelfs als je herstellende bent van een openhartoperatie, niet noodzakelijkerwijs het beste plan is.
Wanneer veroudering wordt vermeden, ontstaan er meer problemen
Door al mijn ervaringen met mijn ouders heb ik duidelijk gemaakt dat het vermijden van gesprekken over pensioen geworteld kan zijn in andere kwesties, zoals het niet onder ogen willen zien van de dood of dat we andere familieleden zouden kunnen teleurstellen door zo’n voor de hand liggende beslissing voor onszelf te nemen.
Het is niet zo dat mijn ouders de wil niet hebben of ongeorganiseerd zijn, en ik heb zeker geluk dat ze ijverig zijn in het sparen voor hun pensioen.
Ik had echter geen geluk vanwege het ontbreken van concrete plannen. Als hun enige kind met eigen kinderen zorgde de onzekerheid over hun toekomst voor nog een extra laag stress voor mij. Ik maak me vaak zorgen over hen Airbnb-accommodatieof nabijgelegen wegen goed verlicht zijn en of er sociaal draagvlak in de buurt is.
Ik vermoed dat hun beslissing om het te ontwikkelen werd ingegeven door de wens om het ongemak van het plannen van je gouden jaren te vermijden. Door te kiezen voor kortetermijnverhuur in plaats van permanente verhuur vermijden ze hun eigen persoonlijke verlangens — en het risico dat ze niet op elkaar afgestemd zijn.
Ook al ben ik pas in de veertig, ik ben al bezig met pensioenplannen. Ik ben me er zeer van bewust dat mijn kinderen dingen hebben om zich zorgen over te maken; dat hoort gewoon bij het territorium ouder wordende ouders. Maar het onder ogen zien van de onvermijdelijkheid van het ouder worden en het implementeren van een concreet plan voor mijn pensioen is het geschenk dat ik aan mijn kinderen geef.
Eerlijke gesprekken voeren over het maken van definitieve plannen is een uitdaging, maar het heeft ook grote voordelen: een levensperiode geworteld in passie en zoveel keuzevrijheid als het moment kan bieden.
