Ik kan eerlijk zeggen dat ik geen favoriet kind heb.
Ik zou niet zeggen dat ik van alle vijf evenveel houd, omdat ik denk dat dat niet mogelijk is. Ik hou van iedereen om wie ze zijn. Er zijn vier mannen en één vrouw.
Ik ben een groot voorstander van de invloed van de geboortevolgorde. En mijn kinderen zijn het bewijs dat stereotypen over de geboortevolgorde waar zijn.
Met elk van mijn kinderen heb ik een andere relatie
Mijn oudste heeft zeker een leidende rol op zich genomen, vooral daarna De vader van mijn kinderen is verhuisd. Toen hij 2 jaar oud was, vroeg een oppas die op peuters in de groep van mijn moeder paste of hij enig kind was. Blijkbaar is hij niet goed in delen. Hij leerde delen toen, na twee miskramen, Ik ben bevallen van zijn broer. Hij werd een liefhebbende broer of zus en waakte vanaf die dag over het welzijn van alle kinderen in huis.
Kort na mijn 2eEn geboorte van een jongen, ik was opnieuw zwanger, dus dit kind was 2 jaar oud toen zijn broer werd geboren. Ik voel me schuldig omdat ik tijd van haar heb afgenomen om voor een pasgeboren baby te zorgen, maar misschien is ze daarom altijd de meest onafhankelijke persoon geweest en heeft ze haar tijd graag aan solo-avonturen besteed.
Persoonlijk gezien, mijn 3erd de jongen die het meest op mij lijkt. We hebben de neiging om te leiden met onze emoties. Hij was ook de contactpersoon voor het gezin en werkte hard om al onze relaties in stand te houden.
Adoptie verandert de gezinsdynamiek
Mijn dochter kwam bij ons als pleegkind van 6 maanden. We deden al een aantal jaren pleegzorg, waarbij verschillende kinderen ons gezin in en uit fietsten voordat hij arriveerde. Ik moet mijn jongens bedanken voor het beheersen van de dagelijkse chaos in ons grote gezin. Mijn oudste organiseerde spelletjes na het eten en hield de overtollige energie van iedereen op peil. De drie deelden een kamer, speelgoed en ik zonder te klagen, wat in die tijd belangrijk was.
Het duurde meer dan negen jaar om de adoptie van mijn dochter af te ronden, maar zelfs voordat de adoptie was afgerond, accepteerden de jongens haar naadloos als zus. Toen hij op de kleuterschool zat, begon hij te smeken om een baby. Hij wil een zus die de mannelijke energie in zijn huishouden in evenwicht brengt. Ik gaf hem nog een broer.
Mijn oudste en jongste zijn op dezelfde verjaardag jarig, met een verschil van 16 jaar
Mijn jongste zoon werd op 16-jarige leeftijd geboren uit zijn oudste broere verjaardag. Zijn andere broers en zussen zijn 13, 11 en 7 jaar oud. Dit leeftijdsverschil betekent dat mijn jongste kind het grootste deel van zijn leven als enig kind leefde.
Ik heb waarschijnlijk het meeste vertrouwen in het opvoeden van hem, omdat ik anderen de adolescentie en daarna heb ingeleid. De meeste van zijn basisschoolvrienden waren voor het eerst kinderen bij moeders die over alles in paniek raakten.
Terwijl zijn broers en zussen leerden autorijden, naar de universiteit gingen en uiteindelijk verhuisden om volwassen te worden, bouwden hij en ik een partnerschap op als onze eigen kleine eenheid binnen het grotere gezin.
Ik schakelde over van thuiswerk naar buitenwerk toen hij 4 jaar oud wase markering. Het was op de nieuwe school waar mijn dochter naar toe ging. Toen ik het jaar daarop uren toevoegde, voegde hij zich bij mij en miste hij 5 uure klas en ingeschreven in het 6e leerjaarehij hoeft dus niet naar een naschools programma in onze woonplaats, dat 45 minuten verderop ligt.
Waarschijnlijk heb ik het meeste contact met mijn jongste
Ze was bijna twee jaar jonger dan de meeste van haar mannelijke vrienden, en dat baarde me zorgen toen het tijd werd om naar de middelbare school te gaan. Om 8 uur wisselden we van schoole zodat hij het zonder schaamte kan herhalen, en nog een keer voor de middelbare school, voordat hij het maakt grensoverschrijdende beweging samen die ons herenigde met zijn broers, die ons naar het westen voorgingen. Elke keer dat ik op school werkte, was hij aanwezig.
Momenteel de jongste zoon verhuizende universiteit, Ik merkte dat ik voor het eerst in 34 jaar alleen woonde. Hij is nu 28 en getrouwd, en mijn enige kind woont nog steeds in de buurt. Ik speelde met het idee om dichter bij mijn andere kinderen te zijn, vooral mijn tweedeEn zoon, van wie de vader is mijn kleinkinderenmaar ik kan het moeilijk loslaten. Misschien komt het omdat we samen zoveel monumentale momenten hebben meegemaakt. Of misschien was het omdat hij mijn laatste kind was en mij lange tijd aan het moederschap gebonden hield.
Heeft hij daarom nog steeds mijn mobiele telefoonabonnement? Ik ben er nog niet klaar voor om hem weg te gooien. Het is niet zo dat hij de dienst niet kan betalen. Nee, ik hield haar in mijn plannen omdat het voor mij een manier was om de rol te behouden die ik waardeerde, die van moeder.
