Op een besneeuwde vrijdag in januari trotseerden functionarissen van beide politieke partijen de winterkou in het centrum van New York voor een baanbrekende ceremonie voor het geplande $100 miljard kostende productiecomplex van Micron Technology in Clay, een stad niet ver van Syracuse. In de komende twintig jaar belooft Micron duizenden banen en de revitalisering van gemeenschappen die door deze ramp zijn getroffen. teruggang in de productiesector.
Sinds president Joe Biden in 2022 de CHIPS and Science Act ondertekende, zijn miljarden publieke dollars naar de binnenlandse halfgeleiderproductie gestroomd, terwijl de Verenigde Staten proberen een industrie nieuw leven in te blazen die in de VS was geboren voordat deze werd opgericht. het grootste deel wordt uitbesteed naar Oost-Azië. Zowel Democraten als Republikeinen beweren dat de binnenlandse chipproductie van cruciaal belang is voor de nationale veiligheid, gezien de rol van geavanceerde halfgeleiders in militaire systemen en kritische infrastructuur zoals financiële en telecommunicatienetwerken.
Om de ontwikkeling van maximaal vier productiefabrieken in het centrum van de staat New York te versnellen, zou Micron er maar liefst maximaal kunnen ontvangen $25 miljard aan overheidssubsidies, waaronder 6,1 miljard dollar uit de federale CHIPS Act, $ 5,5 miljard uit de staat New York en miljarden meer Terugbetaalbaar productiebelastingkrediet.
Maar sommige bewoners en activisten vragen zich af of het Micron-project, zoals het momenteel gepland is, meer kwaad dan goed zal doen. Deze installatie zal een grote hoeveelheid energie verbruiken water En energie bij het produceren grote hoeveelheden gevaarlijk afvalvolgens het bedrijf milieueffectverklaring. Emissies en afvalwater en verontreinigde grond uit notoir vies De halfgeleiderindustrie brengt potentiële milieu- en gezondheidsrisico’s met zich mee voor de omliggende gebieden, terwijl blootstelling aan giftige chemicaliën potentiële risico’s met zich meebrengt aangesloten tegen kanker en voortplantingsstoornissen. Leden van de gemeenschap willen handhavingsmaatregelen om ervoor te zorgen dat het bedrijf zijn belofte nakomt om het milieu te beschermen en zijn belofte om 9.000 banen te creëren.
“We proberen geen enkele vooruitgang tegen te houden, maar we willen niet dat dit zomaar in onze regio gebeurt”, zegt Gracia Roulan, een verpleegster die haar hele leven in Clay heeft gewoond en deel uitmaakt van de lokale groep Neighbours for a Better Micron. Roulan zei dat voorstanders zoals hij ervoor willen zorgen dat het project ‘echt beter is voor de gemeenschap’ en uitte zijn bezorgdheid over de mogelijke vervuiling van lokale watersystemen en de ontsluiting van ‘prachtige moerassen in de omgeving’, waar bedreigde diersoorten leven. Om plaats te maken voor het nieuwe gebouw zal het project meer dan 200 hectare wetlands vullen.
Ondertussen prees het bedrijf de voordelen van het project aan de regio, waaronder een belofte om de komende twintig jaar honderden miljoenen dollars te investeren in onderwijs, opleiding van werknemers en betaalbare huisvesting. “Micron streeft ernaar een goed lid van de samenleving en een verantwoordelijke beheerder van het milieu te zijn”, zegt Anna Newby, een woordvoerder van Micron, in een e-mail aan Capital & Main. Het bedrijf heeft zich ertoe verbonden nieuwe wetlands te ontwikkelen ter compensatie van de wetlands die zullen worden vernietigd. Newby zei dat het milieubeoordelingsproces dat Micron ondernam voor zijn hubproject in New York ‘grondig’ was.
Maar enkele uren voordat Micron de grond in ging, spande Neighbours for a Better Micron, samen met de nationale arbeidsorganisatie Jobs to Move America, een rechtszaak aan tegen het project bij het Hooggerechtshof van New York voor Albany County. ruzie maken dat het vergunningsproces van de staat “te gehaast” was en niet voldoende rekening hield met de inbreng van het publiek.
In de rechtszaak wordt Micron samen met staats- en lokale instanties genoemd, met het argument dat de staat er ondanks de reputatie van de staat wel een aantal heeft de sterkste milieuwetten in dit land mislukte het evaluatieproces, vooral gezien de omvang en reikwijdte van het project.
“De rechtszaak toont aan dat het bureau er niet in slaagt de economische voordelen en de gevolgen voor het milieu tegen elkaar af te wegen”, zegt Meredith Stewart, directeur geschillen bij Jobs to Move America. Hij zei dat rechtbanken milieugoedkeuringen moeten vernietigen en van instanties moeten eisen dat ze de impact van het project beoordelen om ervoor te zorgen dat negatieve effecten adequaat worden aangepakt.
Maar in New York en elders willen voorstanders van halfgeleiderprojecten minder, en niet meer, milieubeoordelingen. Wetgevers in Californië staan er de laatste tijd om bekend dat ze milieuvriendelijk zijn goedgekeurde wettelijke regelingen staat halfgeleiderbedrijven toe om milieu-impactstudies te negeren.
In 2024 president Biden teken de wet stelde de meeste door de overheid gefinancierde halfgeleiderprojecten vrij van federale milieubeoordeling, een stap die volgens voorstanders de ontwikkeling zou versnellen en de VS zou helpen concurreren met China. Het project van Micron blijft onderworpen aan federaal – en staats – toezicht en de federale herziening werd ingegeven door de impact ervan op wetlands. Volgens de nieuwe wet houdt het ministerie van Handel toezicht op het federale proces, en op het moment dat Micron baanbrekend was, heeft minister Howard Lutnick geprezen de snelle stappen van het bureau.
“En zie, deze baanbrekende gebeurtenis was pas eind december gepland – omdat de regering-Trump bezig was met het opruimen van alle gevolgen voor het milieu en andere zaken die waarschijnlijk in de weg zouden staan,” Lutnick gezegd.
De door advocaten aangespannen rechtszaak beweert dat leden van het publiek niet genoeg tijd hebben gekregen – slechts 32 werkdagen – om een milieueffectverklaring die meer dan 700 pagina’s of ongeveer 22.000 pagina’s omvat, inclusief ondersteunend materiaal, te beoordelen en publiekelijk commentaar te leveren.
“Milieubeoordelingen zijn de enige manier voor gemeenschappen om te weten welke impact (projecten) kunnen hebben op hun gemeenschappen”, zegt Judith Barish, directeur van CHIPS Communities United, een coalitie van vakbonden en gemeenschapsgroepen die pleit voor een veiligere en eerlijkere halfgeleiderindustrie.
Sommige bewoners zijn bang dat het project de lokale infrastructuur zal belasten. Wanneer het project voltooid is, verwacht het bedrijf dat het gebruikt zal worden 48 miljoen liter water dagelijks vanuit Lake Ontario, genoeg om meer dan 585.000 huishoudens te voorzien. Deze wijk is ontwikkelen nieuwe afvalwaterzuiveringsinstallaties en upgrades van bestaande afvalwaterzuiveringsinstallaties om de toenemende volumes aan te kunnen.
Het project brengt ook risico’s met zich mee voor de gezondheid van bewoners en werknemers, zeggen voorstanders, omdat de halfgeleiderindustrie een goed gedocumenteerde geschiedenis van giftige vervuiling heeft. Om ruw silicium om te zetten in de geavanceerde componenten die bijna alle moderne apparaten aandrijven, is de productie van chips afhankelijk van honderden chemicaliën, waarvan er vele gevaarlijk zijn.
Een van de grootste boosdoeners zijn volgens voorstanders per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS), zogenaamde forever-chemicaliën die niet gemakkelijk afbreken in het milieu en de kern vormen van de halfgeleiderproductie. Gemeenschappen in de buurt van halfgeleiderproductiefaciliteiten hebben dat wel geconfronteerd met besmetting grond en grondwater, terwijl werknemers bij chipfabrieken ze hebben gemeld verhoogde kankercijfers en reproductieve gezondheidsproblemen.
Naast de milieurisico’s zeggen veel activisten dat de beweringen van Micron over de voordelen van het project onduidelijk zijn of onvoldoende worden nageleefd. Ze willen miljarden dollars aan subsidies aan bedrijven, afhankelijk van de vraag of ze hun beloften om duizenden banen te creëren kunnen waarmaken. Pleitbezorgers willen ook dat bedrijven dit doen dienst uit de gemeenschap en zijn bang dat ze werknemers naar de regio zullen importeren.
Een jaar 2023 Studie ontdekte dat meer dan een derde van de projecten die tussen 2004 en 2015 door deelstaatregeringen werden gesubsidieerd, er niet in slaagden hun doelstellingen voor het scheppen van banen te verwezenlijken. Onderzoekers zeggen dat het werkelijke cijfer hoger kan zijn omdat veel staten zwakke openbaarmakingsvereisten hebben.
Roulan wijst op een geschiedenis van industriële projecten in de regio die beloften inhielden om de samenleving te verbeteren, maar het tegenovergestelde deden vervuiling achterlatendhet bekendste voorbeeld is de vervuiling van het Onondaga-meer in Syracuse door de inmiddels ter ziele gegane Allied Corporation, wat ertoe leidde dat het meer werd aangewezen als Superfund-locatie. “We willen ontwikkeling, we willen dat er hier banen beschikbaar zijn”, zei Roulan. “Maar niet tegen elke prijs.”
Vorige maand lanceerde een afzonderlijke coalitie van belangengroepen in de regio Syracuse, waaronder Jobs to Move America, een poging om Micron aan te sporen een juridisch bindende overeenkomst voor gemeenschapsvoordelen te ondertekenen, een contract waarover een particulier bedrijf en belanghebbenden uit de gemeenschap hebben onderhandeld en waarin de voordelen en mitigaties worden uiteengezet die het bedrijf bereid is te bieden. De groep, Central New York United for Community Benefits, een brief sturen aan de CEO van Micron, slechts enkele dagen na de baanbrekende ceremonie, met het verzoek om een ontmoeting.
Een overeenkomst over gemeenschapsvoordelen, aldus de groep, zou kunnen helpen zorgen voor sterke lonen en voordelen voor de vaste beroepsbevolking van het project en de toegang van bewoners tot schone lucht en water kunnen beschermen.
Micron heeft beloofd 80% van het initiële bouwpersoneel lokaal in te huren en een projectwerkovereenkomstzorgen voor bouwvakbonden. Newby zei via e-mail dat zijn bedrijf meer dan 15 miljoen dollar heeft geïnvesteerd in lokale organisaties en onderwijsinstellingen als onderdeel van zijn belofte om in twintig jaar 250 miljoen dollar te investeren in een staatsfondsen heeft tot doel het personeelsbestand van de halfgeleiderproductie in het centrum van de staat New York te laten groeien en “gemeenschapsbehoeften” zoals betaalbare huisvesting te ondersteunen.
Ondertussen ziet Roulan al veranderingen na de baanbrekende gebeurtenis – “gigantische bomen die in grote aantallen omvallen” en “veel verkeersveranderingen” in het gebied, wat volgens hem tekenen zijn van een grote verstoring die gaat komen.
—Kalena ThomhaveKapitaal en hoofdsom
Dit werk is oorspronkelijk gepubliceerd door Kapitaal en hoofdsom.
