Michaël Conlan Het kan zijn dat hij de slotfase van zijn carrière nadert, maar het sterke verlangen van de Ierse speler om de wereldtitel te winnen is geenszins afgenomen.
De late verliezen tegen Leigh Wood en Luis Alberto Lopez in respectievelijk 2022 en 2023 waren in tegenspraak met wat volgens velen een uitgemaakte zaak was.
Hij betrad echter in 2017 het professionele spel met iets serieus te bewijzen, nadat hij een een werkelijk verschrikkelijk verlies tegen Vladimir Nikitin op de Olympische Spelen in Rio.
Bijna tien jaar later moet Conlan zijn ultieme ambitie echter nog verwezenlijken, maar hij heeft er vertrouwen in dat een derdewereldhonoursrun voor de deur staat.
Ondertussen zal de 34-jarige in de overwinningskolom moeten blijven tegen Kevin Walsh, tegen wie hij deze vrijdag zal spelen in de SSE Arena in Belfast.
Praat met Boksen NieuwsConlan zei dat hij zich sinds eind vorig jaar op deze kans had voorbereid, waarbij hij voornamelijk buitenshuis trainde.
“Ik train al sinds half december voor dit gevecht, zelfs met de kerstvakantie, maar ik train nog steeds terwijl ik weg ben.
“Ik denk dat dit mijn toewijding aan het boksen weerspiegelt. Als ik lui en halfslachtig wil zijn, en het gewoon voor het geld wil doen, kan ik thuis trainen met een willekeurig gekozen trainer.
“Maar ik geniet er echt van hier in Sheffield met Grant Smith. Ik heb het gevoel dat ik nog steeds aan het leren en ontwikkelen ben, ook al boks ik al 27 jaar. Je kunt niet stoppen met het leren van het spel.”
Wat zijn volgende tegenstander betreft, Conlan weet dat hij een sterkere tegenstander zal ontmoeten – en dat zal hij zeker doen als hij nog een wereldtitel wil claimen – maar er is ook een gevoel dat hij in deze fase van zijn carrière zijn ogen niet van de bal kan afhouden.
“Het is een gevaarlijk gevecht, omdat (Walsh) onbekend is. Hij heeft een winnend record, ziet eruit alsof hij hard slaat en houdt ervan om klappen uit te wisselen.”
“Als je van hem verliest, zullen de mensen je uitlachen. Maar wat maakt het uit? Dit is het gevecht dat mij hoger op de ranglijst heeft gebracht en mij in een positie heeft gebracht om voor de WBC-wereldtitel te vechten.”
‘Dus daarom heb ik hem meegenomen. Het zou de bananenschil kunnen zijn, maar ik weet zeker dat dat niet zo was.’
De WBC-vedergewichttitel spreekt Conlan duidelijk aan, meer nog dan een mogelijke rematch met Wood, die volgens de inwoner van Belfast er tijdens zijn gevecht ‘erg oud’ uitzag. unanieme beslissing over de overwinning op Josh Warrington vorige maand.
Aan de andere kant is Bruce Carrington iemand die net zijn beste jaren tegemoet gaat. Hij veroverde in januari zijn groene en gouden band met een beslissing in de negende ronde over Carlos Castro.
“Ik denk dat Bruce een zeer goede vechter is – zeer getalenteerd, zeer bekwaam, zeer explosief, heeft kracht en heeft een goed boks-IQ. Het is een zwaar gevecht, maar ik heb er vertrouwen in dat ik kan winnen.
“Het zou leuk zijn (om Wood op een gegeven moment opnieuw te matchen), maar mijn enige focus op dit moment is het winnen van de wereldtitel.
“Wie weet daarna? Misschien had ik tegen Leigh het beste nummer gezongen als hij er op dat moment nog was.”
Of hij Wood uiteindelijk zal hermatchen is moeilijk te zeggen, maar op dit moment zijn Conlans gedachten gericht op een mogelijk schot op Carrington.
Maar zou de scherpzinnige technicus echt tevreden zijn met zijn verhaal als er geen wereldtitel in stond?
“Ik heb veel over deze vraag nagedacht. Heb ik gedaan wat ik wil doen in het professionele boksen? Als ik geen wereldtitel win, nee, ik heb het niet gedaan.”
“Zal ik het gevoel hebben dat het tijdverspilling is? Nee, omdat het mijn gezin een beter leven oplevert. Maar zal ik het gevoel hebben dat ik ondermaats presteer? Ja, absoluut.”
In werkelijkheid heeft Conlan een carrière gecreëerd waar de meeste mensen alleen maar van kunnen dromen, maar de tijd zal leren of hij de sport zal verlaten zodra aan alle vereisten is voldaan.
