John Edward Jones, 26, zat ondersteboven vast in de Nutty Putty Cave in Utah nadat hij met zijn hoofd voorover een smalle tunnel was binnengegaan
Een grotduiker stierf een gruwelijke dood, ondersteboven opgesloten in een kleine doorgang en verontrustende geluiden makend toen hij stierf.
John Edward Jones, 26, een geneeskundestudent en ervaren grotonderzoeker (recreatieve grotonderzoeker), begon met vrienden aan een ondergrondse expeditie terwijl hij tijdens Thanksgiving in 2009 bij familieleden in Utah logeerde.
Op 24 november waagde de groep zich in de Nutty Putty Cave, een populaire bestemming voor grottoerisme die bekend staat om zijn krappe bochten, bochten en beperkte ruimtes.
John probeerde een kenmerk te vinden dat de Geboortepassage werd genoemd, een zeer strakke verticale schacht. De grote fout die deze vader van één maakte, was dat hij per ongeluk toegang kreeg tot een onbekend gedeelte genaamd Ed’s Push en in een doodlopende tunnel terechtkwam.
Hij manoeuvreert met zijn hoofd naar voren en duwt naar voren met zijn heupen, buik en vingertoppen. Maar binnen enkele ogenblikken besefte hij dat hij erin vastzat, zonder ruimte om zich om te draaien of zich terug te trekken.
Zijn enige optie was om door te gaan, waarbij hij de lucht uit zijn longen verdreef en zich door de ‘L-vormige plek’ van slechts 25 centimeter breed en 45 centimeter hoog wurmde.
John’s broer Josh was de eerste die hem vond en probeerde hem met zijn onderbenen los te slepen, maar het mocht niet baten.
Bij een angstaanjagend incident glipte John verder de gang in, vastgepind met zijn armen onder zijn borst. Josh heeft geen andere keuze dan zijn broer te verlaten en een uitweg uit het grottenstelsel te vinden, waar hij alarm slaat.
Grotonderzoeker en YouTuber Brandon Kowallis werd ingeschakeld om te helpen redden missie en was de laatste persoon die John zag terwijl hij nog leefde.
Na hun mislukte reddingspoging de volgende dag schreef hij een aangrijpende beschrijving van hun verwoede reddingspogingen. Hij onthulde dat John “begon te praten over het zien van engelen en demonen om hem heen”.
Brandon schreef: “John’s voeten waren ongeveer 1,80 meter voorbij de vernauwing en ik kon mezelf naar zijn kant glijden en door de 1,20 meter brede opening naar beneden glijden.
“Nadat ik mezelf had gestabiliseerd door mijn lichaam in het smallere deel van de opening te persen, begon ik met John te praten, te vragen hoe het met hem ging en mezelf voor te stellen.
Ik veranderde mijn positie een beetje en klopte op zijn been. Ik hoorde hem diep ademhalen, alsof zijn longen zich met vocht vulden.
Toen verschoven zijn voeten alsof hij probeerde zijn voeten uit de opening te krijgen waarin hij vastzat. Zijn schoppen zag er behoorlijk uitzinnig uit en na een paar seconden stopte hij en het leek alsof hij bewusteloos was.
“Ik bleef op zijn benen en heupen tikken om te zien of ik een reactie kreeg, maar er kwam geen reactie.”
De enige optie was om John horizontaal te verplaatsen, ook al betekende dit dat hij door de gevaarlijkste doorgangen moest manoeuvreren waar hij vastzat.
Zelfs als hij bij bewustzijn was en in perfecte fysieke conditie verkeerde, was er slechts een “kleine kans” op succes. Er werd een radio aan de familie van John gegeven, zodat zijn moeder, vader en vrouw hem konden vertellen dat ze van hem hielden en voor hem baden.
Terwijl reddingswerkers wanhopig worstelden om John uit de grot te bevrijden, ademde hij “gorgelende adem” uit en trapte hij wanhopig in een bovenmenselijke poging om te ontsnappen.
Brandon probeerde zijn sloophamer te gebruiken om de rotsfragmenten eraf te schrapen, maar ze verdwenen steeds in het zand aan de rand. Hij controleerde die nacht de lichaamstemperatuur van John, die drastisch was gedaald totdat deze bijna overeenkwam met de temperatuur van de rotswanden van de grot.
Brandon voegde eraan toe: ‘Vanaf dat moment trok ik zijn schoenen uit en probeerde zijn temperatuur te controleren. De thermometer liet niets zien, wat volgens de paramedici kwam omdat zijn temperatuur onder dat bereik lag.
“Toen ik zijn schoenen uittrok en zijn voeten verplaatste, merkte ik dat zijn voeten aanzienlijk stijver waren dan voorheen en dat het moeilijk was om zijn voeten verder dan een paar centimeter te krijgen.”
Een paramedicus slaagde erin dichtbij te komen om te bevestigen dat hij was overleden aan een hartaanval. De ingang van de Nutty Putty Cave werd vervolgens gesloten en werd als een gevaar voor de volksgezondheid beschouwd.
Ongeveer een week later werd beton in de hoofdopening van de grot gestort, waardoor John permanent begraven bleef. Hij laat zijn vrouw Emily en hun dochtertje Lizzie achter.
Emily verwachtte destijds ook hun tweede kind, een zoon die het jaar daarop werd geboren en naar zijn vader vernoemd was.
