Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Carly Martinetti, 35, die in Boston woont. Hij is mede-oprichter van Notably, een extern boetiek-PR-bureau. Het volgende is voor beknoptheid en duidelijkheid aangepast.
Ik had vroeger zoveel last van een paniekstoornis, dat ik meerdere keren per dag aanvallen kreeg. Eerlijk gezegd weet ik niet eens hoe het werkt. Ik schaam me erg. Ik voelde dat er iets mis was met mij.
Bij mijn vorige bureau had ik niet het gevoel dat ik gestraft zou worden als ik iets zei. Maar ik voelde me ook ongemakkelijk omdat er niemand was die een voorbeeld voor mij was. Het heeft gevormd wie ik als leider wil zijn.
Begrijp me niet verkeerd, werk is heel belangrijk. Ik wil geweldig werk doen. Ik ben type A; Ik moet het goed doen, maar ik wil ook realistisch zijn: als je problemen hebt, moet dat een prioriteit zijn.
Je kunt niet je beste werk leveren als je het mentaal of fysiek niet goed doet. Mijn werk had er soms onder te lijden omdat ik niet eerlijk tegen mezelf was over de noodzaak om vrij te nemen wanneer dat nodig was. Het zou veel beter zijn geweest als ik had gezegd: ‘Carly, het gaat goed met je. Je hebt een probleem. Je werkt eraan. Geef jezelf een dag, God verhoede het.’ Het gaf mij duidelijkheid over het feit dat ik niet wilde dat iemand anders dat meemaakt.
Schud en verbrand
Er moet nadruk worden gelegd op de balans tussen werk en privéleven. Ik bevestigde dat ik problemen heb met angststoornissen. Ik wil dat je bij mij terecht kunt als je een stressvolle situatie ervaart.
Als je in een sector met hoge intensiteit als deze werkt, moet je actief blijven, maar soms doe je dat ook niet. Voor mij is het belangrijk om het goede voorbeeld te geven: om te kunnen laten zien dat ik niet van streek zal zijn als je een dagje geestelijke gezondheidszorg moet nemen, of even naar buiten moet en gaat liggen.
Ik weet niet of het een bepaald type persoon aanspreekt, maar iedereen met wie ik werk is open over de dingen die ze meemaken in hun leven. Dit is handig omdat ik in gedachten de toon van de dag kan zetten. Ik zal tegen mensen zeggen: “Hé, ik weet dat je persoonlijk een grote deal te wachten staat, neem een dag vrij.”
Ik zeg dit niet om mezelf te prijzen, maar het zorgt voor een betere agency-omgeving, die berucht is om zijn churn-‘em-and-burn-em-mentaliteit.
Betere manier
Toen ik bij mijn laatste bureau werkte, vóór de pandemie, was het afgelegen. Het werkte goed voor mij. U kunt het zo instellen dat u met teams door het hele land kunt werken, op de juiste manier kunt samenwerken en klanten kunt krijgen, waar ze ook zijn. Het lijkt een no-brainer. Ik werkte vroeger op een kantoor. Ik besteed ruim een uur van mijn dag aan woon-werkverkeer. Het voelt als verspilling. Dus als er een betere manier is, waarom zouden we die dan niet nemen?
We reizen nog steeds, maar elke drie maanden, denk ik. Meestal gebruiken we Zoom. We gebruiken Slack ook de hele tijd, dus ik heb het gevoel dat ik mensen zie. Wij hebben die vriendschap. Als je met collega’s omgaat, is het alsof je het gesprek voortzet in plaats van: ‘Ik heb je al een tijdje niet gezien. Wat is er nieuw?’
Schok voor het systeem
Als mensen net beginnen, is dat een schok voor het systeem. Er kwam een vrouw naar mij toe van een groter bureau. Hij was erg bezorgd dat hij niet genoeg zou doen. Hij vertelt me elke beweging die hij maakt. Hij zei: ‘Dit is hoe ik had moeten zijn bij mijn laatste bureau.’ Ook daar was hij afgezonderd.
Ik zei: ‘Ik waardeer het, maar ik kijk liever naar het werk dat wordt uitgevoerd. Als je me nodig hebt, kom dan naar me toe, maar ik hoef niet elke beweging die je maakt te kennen, alleen maar omdat we virtueel zijn.’
Eén van de mensen bij ons bedrijf was een alleenstaande moeder met twee jonge kinderen. Hij had meer tijd buiten zijn bureau nodig om hen te helpen. Dat is een zeer angstwekkende zaak. Hij weet dat het goed met ons gaat als hij weg moet of hem moet ophalen bij de crèche en doet wat hij moet doen.
“Het is PR, niet ER”, is het adagium dat we gebruiken.
Misschien besteedt u op vrijdag meer tijd aan het gedaan krijgen van dingen dan wanneer u op donderdag niet op pad gaat om te doen wat u persoonlijk moet doen.
De houding van geven en nemen is duidelijk zichtbaar. Ik heb nog nooit met iemand gesproken over het feit dat hij te veel tijd besteedt en dan niet doet wat hij of zij voor zijn werk moet doen.
Heeft u een verhaal te vertellen over uw carrière? Neem contact op met deze verslaggever via tparadis@businessinsider.com.
