Smaragdgroene Venkel Wuthering Hoogten is het soort film waar je van houdt of waar je een hekel aan hebt – en voor het grootste deel vallen critici in het ‘haat’-kamp.
De nieuwe bewerking van de klassieke roman van Emily Brontë is onder vuur komen te liggen omdat critici zeggen dat het een complex verhaal van generatietrauma en raciale spanningen te simpel maakt tot een eenvoudig liefdesverhaal, doorspekt met de kenmerkende shockwaarde van Fennell (zij is ook de regisseur erachter). Veelbelovende jonge vrouw En zoute verbranding—De beroemde badkuipscène enzovoort). Maar recente opmerkingen van ster en producer Margot Robbie houden geen rekening met critici, en zeggen in plaats daarvan dat de mening van critici als kunstenaar nooit in haar opkomt.
Op recent panel voor Vogue AustraliaRobbie – herinnerend aan haar dubbele rol als producer en hoofdrolspeelster – werd gevraagd hoeveel ze aan haar publiek denkt bij het maken van een film, in plaats van zichzelf onder te dompelen in het verhaal.
“Ik houd altijd rekening met het publiek. Ik ben nog nooit op de set geweest en dacht: ‘Wat vinden de critici hiervan?'” antwoordde Robbie. “Ik dacht: ‘Wat zal het publiek nu voelen? Wat zal hun emotionele reactie zijn?’
“Ik geloof gewoon dat je een film moet maken zodat de mensen die een kaartje gaan kopen hem kunnen zien”, voegde Robbie eraan toe. “Zo simpel is het.”
Robbie heeft echter alle drie de films van Fennell geproduceerd Wuthering Hoogten was de eerste die hij verscheen. “Ik werk graag met Emerald (Fennell) omdat ze altijd voorrang geeft aan emotionele ervaringen boven bedwelmende ideeën”, zegt Robbie. “Hij liet coole ideeën achterwege om het publiek de meest aantrekkelijke opties te bieden.”
Robbie’s mening zorgde online meteen voor verdeeldheid. Verschillende collega-filmmakers, incl Cobra Kai schrijver en regisseur Jon Hurwitz herhaalde de gevoelens van Robbie. “Dit is de juiste keuze. Het publiek staat voorop. Altijd”, schreef Hurwitz bericht op X.
Anderen zijn het echter oneens met de lezing van Robbie en stellen dat de film daardoor meer als een commercieel product dan als een kunstwerk wordt geframed – om nog maar te zwijgen van het feit dat critici hun eigen publiek zijn.
Criticus en AwardsWatch-hoofdredacteur Erik Anderson verklaarde dat “acteurs en regisseurs dit nooit zeggen als hun films goede recensies krijgen” in zijn eigen reactie naar de verklaring van Robbie.
Op Rotte Tomaten, Wuthering Hoogten het wordt momenteel als ‘rot’ bestempeld, met een criticiscore van 59%. In zijn recensie, New YorkerJustin Chang vond de aanpassing ‘erg oppervlakkig’. Voor BewakerAdrian Horton noemde het ‘een grote film met een heel kleine geest’. En in een video die viraal ging: GierAllison Willmore van Allison noemde de film “Fennell’s domste film”, en prees hem ook als “haar beste film tot nu toe”.
Het beroep op de kleinste gemene deler werkt Wuthering Hoogtentenminste op commercieel vlak. De film verdiende wereldwijd $ 83 miljoen tijdens het vakantieweekend van Presidents’ Day en debuteerde als de nummer één film in Noord-Amerika. Robbie’s filosofie waarbij het publiek centraal staat is zeker ter discussie gesteld, maar als iedere creatieveling zijn ‘bedwelmende ideeën’ laat varen ten gunste van een brede aantrekkingskracht, zal de toekomst van film als kunstvorm er niet veelbelovend uitzien.
