Kapitein MAJ3R gaf een interview op het YouTube-kanaal van ThemiSSly! In het interview vertelde hij over zijn carrière en de ontwikkeling van het team.
MAJ3R bespreekt zijn huidige situatie, pre-Major bootcamp, evaluaties voor 2025, zijn pensioenplannen en hoe hij omgaat met kritiek.
Allereerst bedankt voor het langskomen bij de video, maat. Wat ben je aan het doen, hoe gaat het? Hoe gaat het vandaag met je?
MAJ3R: Hallo allemaal, het gaat goed met ons. Momenteel ben ik in Servië, we zijn in Belgrado. We zijn bij Aurora thuis en werken aan een bootcamp. Morgen is onze laatste dag en overmorgen vliegen we naar Major. We zijn dus in de voorbereidingsmodus voor de majoor.
Dus, hoe bereid je je voor? ben je tevreden? Zijn er nog gebieden waar er problemen zijn? Of, zoals ik zag uit de opmerkingen van de spelers na het laatste toernooi, konden de spelers, ook al was er een kampioenschap gewonnen, niet al te enthousiast raken vanwege het “niveau” van het toernooi. Natuurlijk is kampioen zijn iets moois, maar iedereen wil beter. Waren er dingen waarvan je dacht dat het fouten waren tijdens het laatste toernooi? Heb jij dat opgelost in deze bootcamp? Hoe verloopt de bootcampfase momenteel in het algemeen?
MAJ3R: Tijdens deze bootcamp proberen we op meerdere punten te focussen. Zoals je zei, we waren kampioen in het laatste toernooi, maar wij als spelers wisten allemaal dat daar geen top 5-teams waren. Daar winnen is iets dat op papier voor ons zou moeten gebeuren. Het is ons gelukt, en we zijn er blij mee. Natuurlijk is een kampioenschap een kampioenschap, maar zoals ik al zei, als spelers zijn we ons ervan bewust dat dit geen Tier 1-toernooi is. Er waren ook enkele punten, we hadden problemen op sommige kaarten. We proberen het tijdens deze bootcamp aan te pakken en het op te lossen. Bijvoorbeeld; De Mirage T-kant, een beetje de Inferno CT-kant… We hebben een aantal dingen veranderd, van positie veranderd. We zullen zien hoe het gaat bij de majoor.
Groot. Als we 2025 evalueren, hoe ziet u dat dan in het algemeen? Wat zijn uw doelen, vooral uw persoonlijke doelen? Kijkend naar waar we nu staan – ja, de Major is nog niet begonnen – maar hoe tevreden ben je met de ranglijst en play-offs tot nu toe? Waar staan ze ten opzichte van uw doelstellingen?
MAJ3R: Ik zou zeggen een 7,5 op 10. Als je ernaar kijkt, is 2025 een goed jaar. Nu er nog maar één toernooi over is, moet de Major het jaar nog afsluiten. Maar over het algemeen is 2025 een goed seizoen voor ons. We hebben opeenvolgende play-offs gehaald, we hebben finales gehaald, twee finales in Tier 1-toernooien, S-tier-toernooien. Misschien drie, ik weet niet meer of het twee of drie waren. Ik denk twee. En we hadden één kampioenschap.
Nu je het zegt, weet je dat we dit jaar in verschillende toernooien de finale hebben bereikt. Eén daarvan is EWC. Ondanks het slechte einde voor ons verliep het toernooi over het algemeen heel goed. Vooral je prestatie, de “clutch” in Train, wat Jotta of Wicadia deden, het spel van XANTARES in de Falcons-wedstrijd, AWP Özgür, enz… Ook al hadden we een slechte finish en een slechte prestatie in de finale, we hadden een geweldig toernooi. Wat denk je dat we verkeerd hebben gedaan bij de EOR? Wat zou ons het perfecte einde kunnen geven? Is er in jou nog iets als spijt over? Dat is eigenlijk wat ik bedoelde.
MAJ3R: Ik denk dat we de MongolZ-wedstrijd niet goed konden beginnen en niet goed konden spelen. In alle andere wedstrijden lieten we goede CS zien. Het enige dat me irriteert, is geen goede CS laten zien tegen MongolZ; wij waren niet in onze tijd. Het was vakantie. Bovendien waren we de avond ervoor om 12.00 – 1.00 uur terug in het hotel nadat we de Falcons hadden verslagen. Hoe laat is de wedstrijd de volgende ochtend? Plannen ze het voor 12 of 1?
Ja, het was een vroege wedstrijd.
MAJ3R: Om precies te zijn zijn we om 10 uur vertrokken. We hebben geprobeerd om 6 of 7 uur op te staan om ons voor te bereiden op BO5 enzovoort, maar dat vind ik niet genoeg. Hierdoor konden we ons niet goed voorbereiden. Maar uiteindelijk bevonden zij zich in dezelfde situatie, en eerlijk gezegd konden we het spel niet goed spelen. Dat is het enige waar ik spijt van heb, dat ik niet goed speelde.
Broeder, je bent tegenwoordig echt aan het ‘malen’. Ik volg je sinds de Space Warriors-dagen. Voor zover ik weet, keek je toen naar demo’s, deed je analyses, enzovoort. Er is nu een team, maar ik weet dat je nog steeds veel tijd in het spel hebt gestoken. Maakt deze buitensporige tijdsbesteding het voor u moeilijk om voor uw kinderen te zorgen?
MAJ3R: Natuurlijk. Ik besteed tenslotte het grootste deel van mijn tijd aan CS. Dit jaar doen we mee aan toernooien. Ik telde ze; Sterker nog, iemand op Twitter heeft het berekend en naar mij, een Fransman, gestuurd. Hij berekende hoeveel tijd 3DMAX en Vitality het hele jaar door besteedden aan toernooien, in vliegtuigen en in hotels. Toen vroeg ik hem privé: ‘Kun jij de wiskunde ook voor mij doen, maatje?’ en dat deed hij. Van de 364 dagen brengen we 70-75% buitenshuis door. We vertrekken. Reizen, vliegtuigen, toernooien, bootcampdiensten… Het loopt op tot 80% omdat de persoon bootcamp niet meetelt. En we hebben dit jaar ongeveer 3-4 bootcamps van elk 10 dagen gedaan. Dat is nog een maand. Dus denk er zo over na; Ik ben 80% van de tijd buiten en 20% thuis. Wiskundig gezien: wat gebeurt er nu? Snel tellen vanaf 365… Misschien nog 250 dagen, 100 dagen thuis.
Ongeveer 80%. Misschien zelfs meer, je zou ook ongeveer 60% kunnen zeggen. Rond die cijfers.
MAJ3R: Precies van de 365 dagen ben ik misschien 80 dagen, 70 dagen thuis. Op andere dagen van het jaar reizen we. Ik zie mijn kinderen niet, ik zie mijn familie niet. Is het gemakkelijk? Het is niet gemakkelijk. Omdat kinderen nog klein zijn, moeten ze groeien. Ik moet er voor ze zijn, maar ik doe het voor ze. Ik doe het voor hun toekomst. En ik zeg dit voortdurend tegen mezelf. Omdat ik soms val, word ik emotioneel. Ik probeer mezelf hier voortdurend aan te herinneren. Eerlijk gezegd houdt dat mij op de been. Ik vecht ervoor.
Eerlijk gezegd kan ik als kijker en iemand die met je samenwerkt dit duidelijk zeggen: deze kijkcijfers zijn altijd tijdelijk. Sommige dagen speel je op een hoog niveau, sommige dagen speel je op een heel laag niveau, maar een van de redenen waarom je dit spel speelt is omdat je hier bent voor je gezin, je vecht voor je gezin. En ik denk dat dit veel belangrijker is dan beoordelingen. Ik waardeer je hierin enorm. Je kunt toch niet elke dag goed spelen. Zorg ervoor dat veel mensen je in dit opzicht waarderen. Veel mensen houden van je en steunen je.
MAJ3R: Geen probleem, ik ben een heel open persoon. Kritiek is er altijd. Er zijn momenten dat ik slecht speel, er zijn momenten dat ik goed speel. Dit wordt allemaal besproken en meegenomen. En uiteindelijk, als ik op een dag het team schade berokken, zal ik me toch terugtrekken. Begrijp je het? Ik zie dit niet als een slechte zaak. We bevinden ons in een professionele omgeving, ik zit al 25 jaar in deze branche en ik ben me bewust van deze dingen. Het is alleen zo dat het de afgelopen acht jaar mijn doel is geweest om Turkse teams te ontwikkelen, zodat Turkse teams kampioen kunnen worden op het gebied van esports en geweldige dingen kunnen zien. Omdat het verhaal onvoltooid eindigt met Space. Alles explodeerde in een oogwenk; we waren opgestaan, maar toen explodeerde het plotseling en verspreidden we ons allemaal. Toen kreeg ik de kans om het opnieuw te doen. En ik wil dit, ik doe het voor mijn gezin en eigenlijk voor jou, voor de mensen die van CS houden… Laten we samen gelukkig zijn. Maar het is moeilijk, niet gemakkelijk.
Ja, ja, broeder, niets is gemakkelijk. JUIST.
MAJ3R: Maar net zoals in ieder leven.
Ik ontdekte het trouwens toen ik onlangs een vlogbestand bekeek. Je zei dat je naar een plaats als Manisa in Frankrijk was verhuisd. Ik kom trouwens ook uit Manisa.
MAJ3R: (Lacht) Dat weet ik niet.
Ja, ik kom ook uit Manisa.
MAJ3R: Hoeveel Turken zijn er?
Broeder, er zijn er hier ook een paar. Ik herinner me de exacte populatie niet, maar deze werd niet als te klein beschouwd. Ik kom hierop; Wat ga je doen na dit toernooi, als de esports-sector voorbij is en je overweegt met pensioen te gaan? Streamen of trainen? En bent u van plan terug te keren naar Turkije of probeert u zich meer op de Franse kant te concentreren?
MAJ3R: Nee, het kan zijn dat ik niet naar Türkiye kan terugkeren. Omdat mijn kinderen nu naar school gaan, zijn ze in Frankrijk geboren. Ze zitten op school, ze zitten in het systeem. Ik kan niet weggaan en teruggaan naar Türkiye omwille van hen, het zou heel moeilijk zijn voor de kinderen. Dus waarschijnlijk zal ik in Frankrijk zijn. Als ze groter zijn, kom ik misschien terug. Mijn natuurlijke leven… Ik hou een beetje van natuurlijkheid, ik hou van rustige steden, dus ik ga. Ik kom uit Aydın, we hebben een huis in het dorp in Aydın, ik zal daarheen gaan als ik oud ben, zo zie ik mezelf. Maar dit was veel later; Na CS heb ik er niet meer aan gedacht. Ik heb misschien een pauze nodig. Ik ga mezelf een “off”-periode van zes maanden gunnen, ik wil zes maanden niets doen. Dan kijk ik vooruit naar wat ik wil doen, wat ik kan. Misschien in esports, misschien niet. Ik weet het niet, mijn hele familie zit in İzmir of Aydın in de Doner/Kebab-business, we hebben een kebabzaak. Dus misschien… Misschien open ik mijn eigen zaak in de kebabbranche. Ik weet het niet, ik denk nu niet aan die dingen, ik ben gefocust op mezelf waar ik ben, dag na dag. Ik zal er later naar kijken.
Is er iets waardoor u zich ongemakkelijk voelt bij de kaartenset? Concreet: “Ik wil heel graag dat deze kaart terugkomt…” Als Turken missen we bijvoorbeeld Cobblestone op dit moment. Wat vind jij van de kaartencollectie?
MAJ3R: Eigenlijk heb ik geen favoriete kaart. We houden van Cobblestone, we houden van Cache, we houden van Train, we houden van Anubis… Helaas is dat allemaal niet aanwezig. Maar wij beslissen deze dingen niet…
Het lijkt erop dat er een structuur (lobby/politiek) in zit, man, wat denk jij?
MAJ3R: Nee, niet zo veel… (Lacht). Nee nee, ik zei dat als grapje. Ik weet wie we werkelijk zijn… Maar uiteindelijk denk ik dat we ons moeten concentreren op wat er voorhanden is. Maar zijn wij getroffen? Ik denk dat we getroffen zijn. Omdat we goed waren op die kaart, en het verliezen van die kaart betekende dat we harder moesten werken en meer dingen moesten doen. Wij proberen hiervan te herstellen. We hebben veel moeite gestoken in verschillende kaarten. Maar helaas is dit wat er nu gebeurt.
Er ligt een heel belangrijk toernooi voor u en wij hebben veel vertrouwen in jullie allemaal. Er zullen momenten zijn waarop je verliest, terugvalt naar 2-0, terugvalt van 1-0 naar 2-1. Dit kan gebeuren, dit zal altijd gebeuren. Ons vertrouwen in u is altijd volledig. Vergeet dit nooit. Ga daarheen en vecht. Uw ernstige nederlaag betekent niets voor ons. Ik bedoel, het is natuurlijk beter voor ons als je wint, maar als je de strijd verliest, zullen we je altijd blijven steunen. Het enige wat wij willen is dat je je enthousiasme nooit verliest en blijft vechten. Nogmaals bedankt voor je deelname, broeder. Als u iets wilt zeggen, laat mij het dan als laatste opmerking maken.
MAJ3R: God zegene. Je hebt gelijk. Uiteindelijk moeten we, wat er ook gebeurt, vechten. Ik hecht hier ook veel waarde aan. En dit uit ik het meest naar mijn teamgenoten. Het belangrijkste is om te vechten en vol te houden. En als God het wil, zullen we daar een heel mooi verhaal schrijven. Ik geloof het ook. We zullen zien, hopen op het beste.
