De reis van Lindsey Halligan van het podium van de schoonheidswedstrijd naar het middelpunt van een van de meest politiek geladen juridische controverses uit de recente geschiedenis is even onwaarschijnlijk als dramatisch. Ooit bekend vanwege haar deelname aan de Miss Colorado USA-verkiezing, waar ze in 2009 de halve finale bereikte en in 2010 vierde werd, volgde Halligan later een opleiding tot advocaat en bouwde ze een carrière op in verzekeringsgeschillen. Hij heeft geen achtergrond in strafrechtelijke vervolging, geen ervaring met het leiden van federale zaken, en geen gegevens waaruit blijkt dat hij bereid is een openbaar ambt op hoog niveau op zich te nemen.Maar in 2025 werd hij een van de meest spraakmakende figuren in het Amerikaanse recht en de politiek nadat hij werd benoemd tot interim-advocaat van de VS voor het oostelijke district van Virginia en belast met de vervolging van de voormalige FBI-directeur James Comey en de New Yorkse procureur-generaal Letitia James. Zijn ambtstermijn was van korte duur en eindigde in vernedering toen een federale rechter oordeelde dat zijn benoeming onwettig was, hem zijn gezag ontnam en de zaken die hij had aangespannen verwierp. Het besluit maakte van Halligan een symbool van mislukte politieke loyaliteit en leidde tot nationale zorgen over de politisering van het ministerie van Justitie.
Lindsey Halligan’s vroege jaren: schoonheidswedstrijden en rechtenstudie
Halligan groeide op in Colorado, nam deel aan verschillende staatsoptochten en ging vervolgens politieke wetenschappen studeren en journalistiek uitzenden aan Regis University. Vervolgens studeerde hij af aan de University of Miami School of Law en ging hij zich specialiseren in verzekeringsgeschillen. Vóór 2025 had hij slechts aan drie federale zaken deelgenomen en nooit als officier van justitie gediend. Niettemin werd hij partner bij een kantoor in Florida en ontwikkelde hij zijn profiel in civiele rechtszaken in plaats van in het strafrecht.Het pad van Halligan nam een scherpe wending nadat hij Donald Trump in 2021 op de golfbaan ontmoette. Ze sloot zich onmiddellijk aan bij zijn juridische team en verscheen regelmatig in conservatieve media om hem te verdedigen. Hij vergezelde Trump tijdens de FBI-inval in Mar-a-Lago, behandelde enkele juridische geschillen van Trump, waaronder zijn lasterzaak tegen CNN, en was een loyalist in zijn binnenste cirkel. Toen Trump in 2024 terugkeerde naar het Witte Huis, werd hij benoemd tot lid van de staf van de regering in de hoedanigheid van juridisch adviseur, waarmee hij zijn positie als vertrouwde assistent versterkte en zijn groeiende politieke waarde voor de president aantoonde.
Hoe hij werd aangesteld om te oordelen Kom op en Jakobus
Zijn benoeming als interim-advocaat in de VS volgt op berichten van zijn voorganger, Erik Siebert, die weigert Comey en Letitia James te vervolgen. Op aanwijzing van Trump verwijderde procureur-generaal Pam Bondi Siebert en verving hem door Halligan, ook al had hij geen vervolgingsachtergrond. Hij riep snel een grand jury bijeen en bracht politiek explosieve aanklachten in tegen twee van Trumps meest prominente vijanden, wat meteen de beschuldigingen aanwakkerde dat hij was aangesteld om wraak te nemen in plaats van de wet te handhaven.Critici hebben Halligan een marionet en stalkingpaard van Trump genoemd, en hebben hun bezorgdheid geuit dat het kantoor van de Amerikaanse procureur-generaal is veranderd in een instrument van politieke wraak. Tijdens het proces vroeg de Amerikaanse districtsrechter Michael S. Nachmanoff zich af of ze onafhankelijk handelde en stelde hij hypothesen op over de vraag of ze diende als stalkingpaard of als marionet die de bevelen van de president uitvoerde bij de vervolging van James Comey.Halligan escaleerde de controverse door de rechter publiekelijk aan te vallen alsof de opmerkingen een persoonlijke belediging waren, wat leidde tot een nationaal debat en intense aandacht trok. Een aparte rechter, de Amerikaanse districtsrechter Cameron McGowan Currie, diskwalificeerde Halligan later formeel en verwierp de zaken van Comey en Letitia James op grond van het feit dat hij illegaal was aangesteld.
Diskwalificatie en falen van vervolging
Toen kwam er een keerpunt, niet in de politieke arena maar in de rechtszaal, toen een federale rechter een uitspraak deed die de fundamenten van Halligans gezag verwoestte. In plaats van het bewijsmateriaal of zijn juridische redenering in overweging te nemen, onderzocht de rechtbank in plaats daarvan iets veel fundamentelers: of hij het wettelijke recht had om het ambt te bekleden dat hij vroeger achter de rivalen van Trump aanging.Het antwoord is nee. Door de voormalige Amerikaanse interim-advocaat te verwijderen en Halligan te benoemen als tweede interim-vervanger, heeft de regering de verplichte benoemingsprocedures omzeild en de federale regel genegeerd dat er slechts één interim-benoeming kan worden gedaan voordat bevestiging door de Senaat vereist is. De rechter concludeerde dat Halligan nooit de wettelijke bevoegdheid had om een grand jury bijeen te roepen, bewijsmateriaal voor te leggen of een aanklacht te ondertekenen, en dat daarom alle acties die hij ondernam als interim-advocaat van de VS onwettig waren. Wat volgde was een dramatische omverwerping van de wet. Elke aanklacht die hij tekende verdween simpelweg in rook op. Elk proces dat hij startte, stopte. De spraakmakende vervolging van James Comey en Letitia James mislukte niet vanwege vrijspraken, vrijstellingen of falende bewijsvoering, maar omdat aanklagers zelf niet over de juridische bevoegdheid beschikten om op te treden.Hoewel het ontslag technisch gezien zonder vooroordelen werd uitgesproken, zeggen juridische experts dat de verjaringstermijn en de verlopen procedurele hindernissen het zeer onwaarschijnlijk maken dat de zaak nieuw leven wordt ingeblazen, vooral in het geval van Comey, wiens deadline vrijwel zeker is verstreken.De benoeming van Halligan lijkt meer te gaan over de belangen van Trump dan over die van het rechtssysteem. Hij werd in de rol geplaatst ondanks dat hij niet over de ervaring beschikte die gewoonlijk vereist is, en zijn loyaliteit leek belangrijker dan zijn kwalificaties.Voor de voormalig Miss Colorado-finaliste was dit geen podium waarop ze kon schitteren. De lichten zijn helderder, de inzet is hoger, en wanneer de wet tussenbeide komt, wordt hij geheel opgeslokt door de schijnwerpers.De wedstrijdfase werd toegejuicht. De rechtszaal bood niets. Halligan kwam niet naar voren als winnaar, maar als herinnering dat loyaliteit niet kan worden gehandhaafd als de wet dit niet ondersteunt.
