In eerste instantie van Olympische Winterspelen 2026 Milaan CortinaAmerikaanse kunstschaatser Amber Glenn sprak op een persconferentie over het gebruik van haar platform als Olympiër om te pleiten LGBTQ+ rechts. “Dit is niet de eerste keer dat we als gemeenschap samenkomen”, zei hij. “Ik hoop dat ik tijdens deze Spelen mijn platform en mijn stem kan gebruiken om mensen aan te moedigen sterk te blijven.”
Een paar dagen later plaatste ze een Instagram-verhaal waarin ze zei dat ze een “enorme hoeveelheid haat/bedreigingen” had ontvangen na reacties op sociale media. “Ik heb nog nooit zoveel mensen gehad die mij kwaad wilden doen, alleen maar omdat ik mezelf was en een goede houding had.” zei hij tegen NPR.
vervolgde Glenn goud gewonnen als onderdeel van het Amerikaanse kunstschaatsteam – en hij heeft nog verschillende individuele evenementen op het programma – maar de reactie op zijn opmerkingen suggereert dat er tijdens de Olympische Spelen van 2026 echte wrijving is als het gaat om het vieren van queer-atleten en het tegelijkertijd bespotten ervan.
Bijna 50 LGBTQ+-atleten namen deel aan de Olympische Winterspelen, volgens OutSports. Het cijfer lijkt in vergelijking misschien klein 2.900 of meer concurrentenmaar vergeleken met voorgaande jaren, toen elke atleet de krantenkoppen haalde, is dit enorm.
De stijging van het aantal queer-atleten komt ook in een tijd waarin het vermogen van transgenders om aan sport deel te nemen nog steeds omstreden is. Een jaar geleden ondertekende de Amerikaanse president Donald Trump een uitvoerend bevel transatleten verbieden van de vrouwensport. Naar aanleiding van dit bevel verbood het Amerikaanse Olympische en Paralympische Comité transvrouwen om deel te nemen aan vrouwensporten. Amerikaans hockey onlangs heeft zijn beleid in 2019 teruggedraaid waardoor transatleten kunnen spelen, zelfs in zogenaamde ‘beer league’-spellen.
“Het beschermen van de vrouwencategorie is een van de belangrijkste hervormingen die we zullen ondernemen”, zei Mark Adams, woordvoerder van Kirsty Coventry, voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité, op een persconferentie op 7 februari.
Dinsdag de Zweedse skiër Elis Lundholm de eerste openlijk transatleet worden die meedoet op de Olympische Winterspelen. Lundholm, die meedeed in de damescategorie, kreeg bij de geboorte een vrouw toegewezen en identificeert zich als man. Lundholm vertelde verslaggevers dat hij niet veel nadacht over zijn historische moment en zich in plaats daarvan op zijn sport concentreerde. Britse skiër Tess Johnson vertelde Associated Press dat de ‘geweldige’ Lundholm als eerste transatleet deelnam aan de Olympische Winterspelen. “Ik bedoel, we zijn hier om te skiën, we zijn hier om plezier te hebben, en dat is wat we doen,” voegde hij eraan toe.
Deze groeiende belangstelling voor LHBTQ+-atleten komt als volgt tot stand Verhitte rivaliteitde enorm populaire Canadese show over twee hockeyspelers in de kast veel nieuwe fans binnenhalen voor sport. HBO Max bracht de show deze maand uit in Italië.
In Milaan en Cortina d’Ampezzo zochten queer atleten en fans dezelfde acceptatie. In Milaan kunnen ze het vinden op Huis van trotsvergader- en discussieruimte is open voor de hele stad in het MEET Digital Culture Center. Pride House werd voor het eerst georganiseerd tijdens de Olympische Spelen van 2010 in Vancouver, British Columbia en was bedoeld als een veilige ruimte voor queer mensen die van over de hele wereld kwamen om naar de Spelen te kijken. Elke dag biedt het centrum een plek om wedstrijden te bekijken en deel te nemen aan vergaderingen, optredens en sociale evenementen.
“Pride House is geboren als een veilige plek, vooral voor atleten die uit landen komen waar het niet gemakkelijk is om eruit te komen”, zegt Alice Redaelli, president van CIG Arcigay Milano, die samen met verschillende andere queerorganisaties Pride House heeft helpen organiseren. “Sport is een van die werelden waar we nog steeds moeite hebben om LGBTQIA+ te zijn, waar concepten als gender en mannelijkheid domineren.”
Het hebben van meer atleten zou de weg kunnen vrijmaken voor een grotere acceptatie van homoseksuele deelnemers aan toekomstige Olympische Spelen, waar lokale wetten die vrijheid garanderen. “In Sotsji was het in 2014 bijvoorbeeld onmogelijk om een Pride House te organiseren vanwege het repressieve beleid van Rusland,” zei Redaelli.
