Uiteraard is de samenleving verantwoordelijk voor haar schulden. Op een gegeven moment wordt het echter, hoeveel tijd er ook is verstreken, een bevestigende verdediging onder de staatswet en kan de schuldeiser in de rechtszaal niet de overhand krijgen. Maar wat gebeurt er als er wordt betaald op een schuld met een looptijd? Consumenten zouden echt op hun hoede kunnen zijn – omdat in veel staten schulden kunnen worden ingevorderd als iemand betalingen doet of schriftelijk zegt dat hij dat van plan is. De FTC heeft een Schikking van $ 2,5 miljoen met Asset Acceptance, LLC, wegens vermeende overtreding van de wet bij haar pogingen om schulden binnen een bepaalde periode te innen.
Het in Michigan gevestigde Asset Acceptance koopt uitstaande schulden van creditcardmaatschappijen, gezondheidsclubs, bedrijven die telecommunicatie- of nutsvoorzieningen leveren, en andere kopers van schulden. Het bedrijf verwerft schulden voor centen per dollar en richt zich op rekeningen die andere verzamelaars zonder succes hebben nagestreefd en die al meer dan een jaar achterstallig zijn. Het probleem is natuurlijk dat als een incassobureau iemand vertelt dat hij geld schuldig is en betaling eist, dit de misleidende indruk kan wekken dat het bedrijf via de rechtbank kan innen. Bij termijnschulden gebeurt dit niet.
De handhavingsactie die namens de FTC door het ministerie van Justitie is ingediend, beweert dat Asset Acceptance op onrechtmatige wijze schulden heeft nagestreefd, inclusief termijnschulden. In de klacht wordt onder meer beweerd dat het bedrijf:
- beweren dat de consument geld schuldig is terwijl Asset Acceptatie geen bewijs heeft om dit te ondersteunen;
- heeft niet bekendgemaakt dat de schuld te oud was om juridisch afdwingbaar te zijn of dat een gedeeltelijke betaling de tijd opnieuw zou laten beginnen;
- het niet verstrekken van schuldverificatie aan consumenten wanneer de consument daarom vraagt;
- het verstrekken van informatie aan een kredietinformatiebureau waarvan het weet – of redelijke gronden heeft om te weten – dat het onjuist is;
- consumenten niet schriftelijk op de hoogte stellen dat zij negatieve informatie indienen bij een kredietinformatiebureau;
- het nalaten een redelijk onderzoek uit te voeren wanneer een kredietinformatiebureau op de hoogte wordt gesteld van een geschil;
- het onrechtmatig informeren van derden over staatsschulden; En
- gebruik maken van illegale incassopraktijken.
Naast de civiele boete van $2,5 miljoen implementeert de schikking ook bepalingen om consumenten in de toekomst te beschermen. Wanneer het bijvoorbeeld gaat om schulden waarvan bekend is of waarvan bekend zou moeten zijn dat ze verjaard zijn, moet Asset Acceptance aan de consument bekendmaken dat hij de schuld niet zal nastreven en – ervan uitgaande dat dit het geval is – moet hij het publiek ervan in kennis stellen dat hij niet-betaling kan melden aan de kredietbureaus. Zodra een dergelijke openbaarmaking is gedaan, kan Asset Acceptance geen rechtszaak aanspannen, zelfs niet als de consument een gedeeltelijke betaling doet die anders de verjaringsklok opnieuw zou starten.
Het bevel verbiedt ook dat Asset Acceptance een verkeerde voorstelling van zaken geeft over schulden; van het “parkeren” van een schuld op het kredietrapport van een consument wanneer de consument dit niet schriftelijk meldt; en in strijd is met de FTC Act, de Fair Credit Reporting Act en de Fair Debt Collection Practices Act, zoals beweerd in de klacht.
