“Ik heb het uitgemaakt met iemand met wie ik drie jaar samen was via FaceTime”, zegt Vico Ortiz, terwijl hij het uitgangspunt uitlegt van hun nieuwe comedyshow “Libros” over twee herstelde, zelfbenoemde weegschalen die de leiding nemen over een losgeslagen spelshow waarin niemand en iedereen wint. “We deelden samen een appartement, een bankrekening, een hond… veroordeel me daar alsjeblieft op. Ik was toen twintig, maar veroordeel me niet omdat ik transgender ben.”
De Ortiz Show ging in première QHet Lively Joy Festival plezier maken en mensen aanmoedigen om elkaar te beoordelen vanwege de rommeligheid van het verleden, met de mogelijkheid om zichzelf te verlossen door middel van komedie. “Het is genezend, het is een manier om te zeggen: ‘we zijn zo vaak beoordeeld, maar hoe zit het met het beoordelen van onszelf en dan genezen we daardoor, en houden we daarna van elkaar.'”
Er wordt vaker over transgenders gesproken dan over artiesten in live comedy-settings, maar bij Joy Who Lived kunnen transkomieken en acteurs schitteren onder een spotlight gecreëerd door en voor transcreatieve mensen, waardoor een unieke ruimte ontstaat waar mensen hun waakzaamheid kunnen laten varen en kunnen lachen en huilen door de uitdagingen en vreugden heen.
Festivalorganisatoren zijn van mening dat diverse podiumkunsten, gecreëerd door transgenderkunstenaars, een redder in nood kunnen zijn. Homosterfgevallen, burleske dansen, kerkers en draken, het leven van Claude Cahun verteld door middel van poppen, en een griezelige talkshow zijn slechts enkele van de onderwerpen van meer dan 30 shows met lokaal en reizend talent die vertoond zullen worden op locaties in heel LA, waaronder het Hudson Theatre, Dynasty Typewriter, MCC United Church of Christ in the Valley en het LA LGBT Center. Het festival begint dinsdag en loopt tot en met 12 april.
Laser Webber treedt op in “Gender Heist” op het comedyfestival Joy Who Lived.
(Jill Petracek)
De naam van het festival is een woordspeling op de bijnaam van Harry Potter, ‘de jongen die leefde’, die aan het personage werd gegeven nadat hij een doodsvloek had overleefd. Komiek en muzikant Laser Webber creëerde het festival samen met zijn partner Maddox Pennington, geïnspireerd door gesprekken met conflicterende Harry Potter-fans die het kijken naar de musical verdedigden als een ontsnapping naar een verhaal over magie, ondanks de transfobische auteur JK Rowling.
Het festival biedt de mogelijkheid om live komedie te zien waarin transgenders niet “constant wilde vis vangen”, zegt festivalproducent en acteur Petey Gibson. “Je hebt een geweldige avond, je hebt twintig dollar betaald voor een kaartje, en dan hoor je opeens niet alleen iets dat zeer aanstootgevend is, vaak tot op het punt van geweld aan toe, maar je ervaart het ook in een zaal vol mensen die erom lachen.” Dit festival biedt een ruimte om deze shows op te voeren, maar ook voor het publiek om ’s avonds uit te gaan en erop te vertrouwen dat de shows je geen pijn zullen doen.’
Komiek en toneelschrijver Nina Nguyen.
(Jill Petracek)
Komiek Nina Nguyen zal op 4 april haar eerste toneelstuk, ‘Sleepover’, in première brengen tijdens de Short Play Incubator Showcase in het Hudson Theatre, het hoogtepunt van een twee maanden durend programma waarin elf trans-toneelschrijvers samenkwamen om nieuw werk te creëren dat debuteerde bij Joy Who Lived. Nguyen begon stand-up te doen in een club genaamd Sherlocks, waar “elke dronken dwaas het podium op kon komen”, zegt hij, terwijl hij zich de slechte komedie herinnert die hem inspireerde om risico’s te nemen, en zijn slechte komedie die onvermijdelijk iemand inspireerde om ook het podium te betreden.
Nguyen zegt dat werken met transschrijvers betekent dat je kunt lachen om de typische stijlfiguren in het vertellen van verhalen en gewoon aan de slag kunt gaan. “Het kan overweldigend zijn als je de enige transcomic bent op een evenement of festival, maar nu verheffen we onze gezamenlijke stem. Het voelt prachtig om deel uit te maken van iets groters met een gedeelde missie”, aldus Nguyen. “Het is alsof we allemaal kleine beestjes zijn die onze stemmen samenbrengen in een grote tekenfilm.”
Ortiz was opgewonden om vanuit Puerto Rico naar Los Angeles te reizen om deel te nemen aan evenementen voor Joy Who Lived. Naast de “erotische platonische” spelshow “Libros” die samen met Gibson werd gemaakt, nam Ortiz ook deel aan lezingen om geld in te zamelen voor Heather Nguyens nieuwe speelfilm “Access Denied”, en voerde hij drag uit voor een variétéshow.
Drag was een belangrijk onderdeel van Ortiz’ benadering van het spelen van Jim Jimenez, een grensverleggende, niet-binaire piraat in HBO’s cultshow ‘Our Flag Means Death’. Hoewel Ortiz Walter Mercado beschouwt als een van hun vroegste en nobelste gender-non-conformiteitswortels, maakten ze voor het eerst kennis met de wereld van drag kings in 2016 toen ze werden gevraagd om op te treden in Them Fatale, een lokale koningsshow die geld inzamelde voor LGBTQ-liefdadigheidsinstellingen.
Terwijl Ortiz de dragcultuur en mannelijkheid verkende, werden ze bewuster in het opnemen van de Puerto Ricaanse cultuur in hun verhalen. “Slepen is een ongelooflijk genezende ervaring”, zei Ortiz. “Gelukkig heeft het mijn relatie met mijn moeder verdiept, ik heb er een soloshow over gedaan.” Hun intrede in de stand-upcomedy was recent: de manager van Ortiz vroeg hen om het medium te proberen in plaats van een Only Fans-account te openen. “Komedie is veel kwetsbaarder dan mijn kleren uittrekken”, zei Ortiz.
E Zaalan zal de nieuwe show “Syrian Soap” uitvoeren op Joy Who Lived Festival.
(Afrina Razi)
E Zaalans nieuwe show “Syrian Soap” verbindt ook cultureel erfgoed en familie. Het is een leuke manier om contact te maken met voorouders, in dit geval in een intergalactisch badhuis waar de Syrische voorouders van Zaalan de lastige eerstewereldvragen van millennial-afstammelingen moeten beantwoorden. “Ik denk niet dat ik de stoutste dromen van mijn voorouders was, ik denk dat ik hun ergste nachtmerries was”, zei Zaalan lachend.
Komedie en clownerie zijn Zaalans manieren om contact te maken met hun thuisland na de Syrische revolutie. “Na de val van een dictator zou genderexpressie een natuurlijk verlengstuk van deze vrijheid moeten zijn. Maar er vindt een soort vergelding plaats”, zei Zaalan. Hun familie ziet hun drag-act per ongeluk online, waardoor ze het contact met Zaalan verbreken vanwege homofobie, een probleem dat Zaalan terugvoert naar het kolonialisme. “In deze ironische wending, toen we voor het eerst in vele jaren allemaal herenigd konden worden in ons thuisland, was ik niet uitgenodigd.”
De Syrische revolutie inspireerde Zaalan om een clown te worden nadat hij vrienden, kennissen en muzen had verloren die waarheidsvertellers en kunstenaars waren. Zaalan houdt ervan hoe moderne clowns mislukkingen omarmen en de gedeelde menselijke ervaring benadrukken. Ze waren ontroerd door de erfenis van journalist Raed Fares. Fares, die in 2018 werd vermoord, stond bekend om zijn droge gevoel voor humor en het houden van wekelijkse protesten met memes op spandoeken. “In mijn verdriet dacht ik: ‘Wat kan ik doen om de nalatenschap van Fares te eren? Wat ik voel is: gebruik je stem om de waarheid te vertellen.’
Humor heeft de mensheid geïnspireerd om door te gaan in donkere tijden, iets wat de transgenders die meedoen aan Joy Who Lived belangrijk vinden. “Als mensen Joy Who Lived tegenkomen, weten ze dat er voor hen gezorgd zal worden, en dat houdt ook in dat ze mogen lachen; we moeten echt lachen”, zei Gibson.
Toegankelijkheid en gemeenschapsbewustzijn zijn belangrijk; het festival biedt verlaagde prijzen, livestreaming voor de meeste uitvoeringen, 11 evenementen met ASL-tolken, en heeft op 11 april zelfs een genderbevestigende zorgbeurs geprogrammeerd waar bezoekers echte trans-zorgverleners kunnen ontmoeten. Het festival doet ook een bewuste poging om jongeren en ouders te begeleiden en op te bouwen, velen van verschillende generaties maar op hetzelfde overgangspunt.
Het festival hoopt artiesten en fans aan te moedigen zich te wenden tot komedie, theater, creativiteit en gemeenschap in plaats van de hoop op te geven. Een thema dat zo sterk was op Trans Day of Visibility, dat organisatoren van vakanties Joy Who Lived er mee wilden laten samenvallen. Zichtbaarheid is vaak een eendimensionaal verhaal in verhalen over transgenders op tv, film en print, en werd bijna tien jaar lang gepresenteerd als een pad naar vooruitgang en stabiliteit in het pre-Trump-tijdperk. Gewelddadig verzet tegen de zichtbaarheid van transgenders blijkt duidelijk uit beleid dat transgenders uit het openbare leven probeert te verwijderen, zoals recentelijk is gebeurd een verbod op transvrouwen instellen op de Olympische Spelen van 2028 (hoewel geen enkele transvrouwelijke atleet van plan is deel te nemen), en bezuinigingen die het aantal transgender- en queermensen drastisch hebben verminderd karakters meer dan 40% in tv en film. Niettemin is trans-zichtbaarheid nog steeds een belangrijke, complexe en krachtige kracht.
In tegenstelling tot reguliere comedy waarin vaak transgenders voorkomen, creëert het festival een veilige ruimte waar transgender-artiesten schitteren en het publiek erop vertrouwt dat ze niet zullen worden geschaad of beledigd.
(Jill Petracek)
“Transzichtbaarheid is de reden dat ik leef”, zegt Webber. Het zien van transgenders op het podium en op het scherm laat zien dat ze echt zijn en het verdienen om te leven. “Dit gebeurde omdat andere mensen dapper genoeg waren om gezien te worden.”
“Ik ben zo blij dat ik trans ben”, zei Gibson. “Ik zal verdoemd zijn als ik incompetente verliezers laat bepalen of ik een goede dag heb of niet, of laat bepalen of ze denken dat ik geldig ben. Ik hou van wie ik ben. Ik hou ervan om in contact te staan met mijn eigen nieuwsgierigheid en gevoelens.” Het personage van Gibson C. Hemingway in Fox’s ‘Alert: Missing Persons Unit’ is ook transgender, iets wat hij onthulde toen hij als forensisch antropoloog werkte aan het reconstrueren van de gezichten van vermiste mensen.
“Voorheen was ik een vrouw die komedie deed, en nu ben ik een man die drama doet. Ik weet niet wat daar gebeurde”, zei Gibson lachend over het meest verrassende deel van haar transitie. “Ik ben erg enthousiast over dit festival, omdat ik komedie mag doen in plaats van te acteren in een moordshow. Het is mijn tijd om een gekke Billy te zijn. En dat vind ik leuk aan mezelf.”
