Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op Architectonische samenvatting.
“Een film maken is een politieke daad”, zegt acteur-regisseur Kristen Stewart. “Je moet beslissen hoe je je aanwezigheid en je stem wilt gebruiken.” Tegenwoordig laat hij zijn werk horen in het Highland Theatre – een filmpaleis uit 1925 in Highland Park en een voormalige vaudeville-optredenruimte, ontworpen door de beroemde architect Lewis Arthur Smith, wiens cv ook het Vista-theater in Los Feliz, de El Portal in North Hollywood en de Rialto in Pasadena omvat, allemaal uit het midden van de jaren twintig. Stewart kocht onlangs het statige maar vervallen gebouw, dat in 2024 de deuren sluit en de tenten dimt.
“Ik realiseerde me niet dat ik op zoek was naar een theater totdat deze plek mijn aandacht trok. Toen voelde het als een geweerschot en de race was begonnen. Ik rende erheen met alles wat ik had”, herinnert hij zich. “Ik ben gefascineerd door oude, vervallen theaters. Ik heb altijd al willen zien welke mysteries erin verborgen liggen.”
Stewarts visie voor de Hooglanden was meer dan een eenvoudige restauratie. “Dit is een kans om een ruimte te creëren waar we samenkomen, plannen maken en samen dromen. Dit project gaat over het creëren van een nieuwe school en het herstructureren van onze processen, op zoek naar een betere weg vooruit. We willen er een familieaangelegenheid van maken, iets voor de gemeenschap. Het is niet alleen voor Hollywood-cinefielen”, legde hij uit. “Ik zie het als een tegengif voor alle onzin van het bedrijfsleven, een plek die de filmcultuur weghaalt van alleen maar kopen en verkopen. Ik denk dat er een enorme honger en passie is voor wat een ruimte als deze te bieden heeft.”
De originele botten van het theater, inclusief de mezzanine en het buitengewone podium, blijven gedeeltelijk intact, maar het opnieuw tot leven wekken van de ruimte zal een enorme inspanning vergen. Niettemin was Stewart vastbesloten om de charme van de Gouden Eeuw van Hollywood te heroveren en tegelijkertijd een nieuw soort sociale filmervaring te poneren: “Er zijn zoveel mooie details die gerestaureerd moeten worden. Ik denk dat er een manier is om dit gebouw weer tot leven te brengen op een manier die de geschiedenis ervan omarmt, maar ook iets nieuws voor de buurt en iets nieuws voor de hele filmgemeenschap in LA brengt. Dat is waar het allemaal om draait: nieuwe ideeën.”
Stewart, geboren in Angeleno, groeide op in de San Fernando Valley en verhuisde op 20-jarige leeftijd naar LA’s Eastside. “Ik hou echt van deze stad”, benadrukte hij. “Er is een soort verenigde dissonantie omdat het geen stad is maar een groep buurten, maar er zit wel een eenheid in. Ik hou van de ruimtelijkheid ervan. Je kunt zelf bepalen hoe je het wilt invullen.” Op de vraag of hij zou overwegen om Tinseltown te verlaten en de gemene straten van New York City in te gaan, maakte de acteur bezwaar. “LA krijgt een slechte reputatie omdat het niet serieus is, maar er is hier zoveel kunst en cultuur. Ik vind iets zwaars aan de oostkust. Als ik terugkom in LA, kan ik ademen.”
Stewart maakt zich echter geen illusies over de problemen waarmee Los Angeles en de meeste grote steden van ons land worden geconfronteerd. Ze was onvermoeibaar in haar voorvechter van het Downtown Women’s Center, een organisatie die in 1978 werd opgericht en de eerste in de VS was die permanente ondersteunende huisvesting voor dakloze vrouwen bood – een missie die tot op de dag van vandaag voortduurt, naast een gezondheidskliniek die uitsluitend vrouwen bedient in de Skid Row-gemeenschap in LA en een drop-in dienstencentrum, waar vrouwen drie maaltijden per dag kunnen krijgen en toegang hebben tot douches, toiletten, post, wasgoed en telefoon. “LA verdrinkt in onze incompetentie bij het reageren op dakloosheid. De stad is in strijd met zichzelf”, klaagde Stewart. “Er moet een manier zijn om een zachte, empathische benadering te vinden om mensen van de straat te halen. Ik wilde mij aansluiten bij een organisatie en mensen die dit werk al tientallen jaren op basisniveau doen. Amy (Turk, Chief Executive Officer van DWC) besteedt elk wakker moment aan het helpen van deze vrouwen. Ik zou alles voor haar doen.”
