Vorig jaar verhuisde ons gezin van vijf naar een andere staat. We woonden al vier jaar in Bright in Victoria, Australië, en ik wilde in de toekomst dichter bij mijn ouders zijn. Goudkust in Queensland.
De Gold Coast is de zesde grootste stad van Australië, met ruim 680.000 inwoners. Bright daarentegen is een kleine stad met minder dan 3.000 inwoners, dus deze stap was een grote sprong.
Terwijl we ons leven in Bright oppakten, had ik voortdurend een gevoel van onbehagen in mijn maag. Hoewel ik erg enthousiast was over deze stap, was ik ook erg zenuwachtig over hoe onze drie kinderen ermee om zouden gaan.
Een van mijn grootste zorgen is hoe mijn twee oudste kinderen zich zullen aanpassen als ze overgaan op wild zijn verschillende schoolomgevingen.
Mijn oudste kinderen hebben de verhuizing naar een veel grotere school heel goed afgehandeld
Eerlijk gezegd wist ik niet zeker hoe mijn kinderen op een nieuwe school zouden omgaan. Melissa Nobel
In het regionale Victoria gingen mijn twee oudste kinderen naar een plattelandsschool met ongeveer 100 kinderen. Het was een prachtige kleine school met behulpzame leraren, sterke academici en vriendelijke gezinnen – een plek waar elke leraar de naam en interesses van elk kind uit zijn hoofd kende.
Maar plotseling gingen onze zeer beschutte kinderen naar de vijfde en tweede klas van een grote stadsschool met meer dan 700 nieuwe gezichten, leraren, routines en manieren van leren.
Toen de grote dag eindelijk aanbrak, bereidde ik me voor op tranen, telefoontjes en een moeilijke overgang.
Er gebeurde echter iets onverwachts: er waren overal droge ogen. U hoeft zich geen zorgen te maken. Niet afhankelijk zijn van mama en papa of vragen om terug te gaan naar hun oude school. Sterker nog, de kinderen zagen er heel opgewonden uit.
Toen ze die middag thuiskwamen van school, vroegen mijn man en ik voorzichtig hoe hun dag was.
“Het was geweldig – we speelden voetbal tijdens de lunch, en ik vond mijn nieuwe leraar erg leuk”, zei onze zoon. ‘Een aardig meisje hielp me te leren wat ik in de klas moest doen’, voegde onze dochter eraan toe. Ik voelde me zo opgelucht en dat vierden we die middag allemaal met een ijsje.
Het is nu een maand geleden en onze kinderen zijn er dol op. Ze zijn goed gesetteld en hebben een aantal geweldige nieuwe vrienden gemaakt. Onze dochter kwam haar eerste week zelfs met een directeursprijs thuis.
We hebben allemaal van deze transitie geleerd
De ervaring van de verhuizing van een kleine school in een dorp naar een school in een grote stad heeft ons onderweg verschillende dingen doen realiseren.
Ten eerste besefte ik niet hoeveel we verloren als we geen deel uitmaakten van een meer diverse gemeenschap.
Omdat we in een landelijk gebied van Victoria woonden, was de school van onze kinderen redelijk homogeen met weinig culturele diversiteit.
Nu komen mijn kinderen in een grote stad samen met kinderen met verschillende etnische achtergronden. Ze leren ook samen met kinderen die meerdere talen spreken, verschillende religieuze overtuigingen hebben en uit gezinnen komen met een gezinsdynamiek die anders is dan die van ons.
Ik wil dat onze kinderen begripvol en begripvol opgroeien verschillen vieren in ras, cultuur, bekwaamheid en perspectief. Nu hebben ze daar meer mogelijkheden voor.
Het is geweldig om te zien hoe onze kinderen leren in een meer diverse omgeving – en we hebben contact kunnen maken met een aantal geweldige gezinnen. Melissa Nobel
Gelukkig voelden we ons ook hartelijk omarmd door andere ouders en onze nieuwe buren.
Woon op het plattelandvia de schoolgemeenschap hebben we de mooiste gezinnen ontmoet. Moeders bezorgden soep als ik niet lekker was, pasten op onze kinderen als we vastzaten op het werk, en zorgden voor ze alsof ze van hen waren.
Ik denk dat het moeilijk zou zijn om hetzelfde gemeenschapsgevoel in een grote stad te vinden. Ik besefte echter dat er overal goede mensen zijn.
De afgelopen weken hebben we zoveel lieve ouders gehad nodig ons uit voor een speelafspraak en feestjes omdat we nieuw waren, en ik was erg dankbaar voor hun vriendschap.
Het belangrijkste is dat deze transitie me eraan herinnert dat kinderen veerkrachtig zijn
Een vriend vertelde me dat groei alleen plaatsvindt als we uit onze comfortzone komen, en hij had gelijk. Sinds we de stap hebben gezet en zijn verhuisd, hebben onze kinderen het goed gedaan.
Ze werden daartoe gedwongen op zoek naar nieuwe vrienden, nieuwe routines leren en nieuwe activiteiten uitproberen – en als gevolg daarvan gedijen ze goed. Kinderen hebben een ongelooflijk vermogen om zich aan te passen en stress te overwinnen, en ik besef nu dat ik onze kinderen meer krediet had moeten geven.
Uiteindelijk bleek de overstap van een dorpsschool naar een stadsschool beter te verlopen dan we hadden verwacht. Mijn man en ik zijn zo trots op de manier waarop onze kinderen deze grote verandering hebben omarmd, en we zijn enthousiast over wat het volgende hoofdstuk zal brengen.
