Kevin O’Leary En Timotheüs Chalametintense peddelscène met blote billen Marty de Grote het is net zo gek in de film als het op het scherm lijkt.
“We hadden een neppeddel met een scharnier en schuimmateriaal. Het mocht geen pijn doen. Het werkte niet. Hij brak gewoon meteen”, vertelde O’Leary, 71, exclusief. Wij wekelijks voor Marty de Grotevrijgegeven op donderdag 25 december. “Dus we hebben een echte peddel, van hout, zoals een echte peddel, met groeven op het oppervlak.”
O’Leary, die zakenman Milton Rockwell speelt in de biopic, legde uit dat hoewel er een “dubbele kont” was voor Chalamet, de acteur uiteindelijk degene wilde zijn die de scène zou vertolken, waarin het titulaire personage Marty (Chalamet) zich verontschuldigt bij Milton nadat hij een aantal oefenspelletjes pingpong heeft doorstaan. Nadat Marty smeekt, laat Milton de jonge jock zijn broek uittrekken en zich vooroverbuigen voor een pak slaag.
“Timmy kwam binnen (en) zei: ‘Nee, dat is absoluut mijn kont. Ik ga mijn kont voor altijd op film vereeuwigen'”, herinnerde O’Leary zich, eraan toevoegend dat hij Chalamet uit zijn hoofd probeerde te praten zodra hij zich realiseerde dat hij hem zou ‘slaan’ met een niet-proppeddel. ‘En hij zei: ‘Dat heb ik gedaan.’ Dus begonnen we op de linker-, rechter- en linker- en rechterwang te slaan om te proberen de intensiteit van het rood hetzelfde te houden.”
Terwijl O’Leary “de hitte van Chalamets kont kon voelen na ongeveer “20 opnames”, zei de regisseur Josh Safdie verteld Haaientank ster hij “raakte er niet hard genoeg” en de scène zag er niet “echt uit”. (“Nu weet ik dat je een zieke puppy bent”, herinnerde O’Leary zich gekscherend.)
“Ik deed pijn als een honkbalknuppel, en ik spijkerde zijn rechterwang, en ik denk dat zijn oogbol uit zijn hoofd explodeerde, en dat is wat je ziet”, zei O’Leary over de opname die in de uiteindelijke montage werd gebruikt. “Zijn reactie erop was nog steeds goed.”
O’Leary gaf toe dat hij onder de indruk was van hoe ‘gekke agent’ Chalamet op de set was.
‘Ik heb een nieuw respect voor dat kind,’ zei hij. “Er bestaat geen twijfel over. En hij verdient een Academy Award.”
De afgelopen weken heeft Chalamet ook soortgelijke gevoelens geuit over zijn optreden, dat hij een prijs waard vond. Dat Zandduinen werd uiteindelijk een ster kreeg tegenreactie vanwege zijn zelfverzekerde houding, maar vanuit het standpunt van O’Leary: Marty de Grote in tegenstelling tot de eerdere rollen van Chalamet.
“Ik heb er veel moeite in gestoken, wetende dat ik in zijn aanwezigheid zou zijn en al zijn spullen zou bekijken Zandduinen dingen, alles is heel goed. En ik kan je met zekerheid zeggen, en ik had gelijk: dit is met een factor 100 procent zijn beste prestatie’, vertelde O’Leary aan Ons. ‘Het gaat verder dan alles wat hij ooit heeft gedaan. En hij ging naar een nieuwe plek. Dat deed hij gewoon. En ik was daar. Ik zag het gebeuren. Ik was in de kamer en zei: ‘Wauw, deze man is gek.’”
Afkomstig uit de wereld van reality-tv, was het zien van Chalamets proces om karakter te krijgen als Marty een geweldige ervaring voor O’Leary vanwege zijn vermogen om te ‘riffen’ en ‘improviseren’.
“Toen ik de definitieve versie zag, namen ze regels uit het script en combineerden deze met geïmproviseerde riffs, en daarom is de kinetische energie aanwezig, het beste van het beste uit elke scène. Dat was een vergissing”, zei hij. “Chalamet werkt in elke scène waarin hij opstaat, terugkomt, gaat zitten en hij in Marty is, alsof hij Chalamet niet meer is. Hij is Marty. En de vonken vliegen van hem af, en als je langs hem loopt, ga je gewoon naar hem toe.”
Marty Supreme volgt de reis van opkomend tafeltennisster Marty Mauser om professioneel kampioen te worden en volgt hem op zijn reis van de Lower East Side naar internationale toernooien. . Deze sportkomedie is losjes gebaseerd op de carrière van een echte tafeltennisprofessional Marty Reisman.
O’Leary maakte zijn acteerdebuut in Marty de Grote nadat hij een van de iconische maestro’s was geworden Haaientank al bijna twee decennia. De zakenmagnaat legde uit dat, hoewel hij enthousiast was om te proberen acteren, sommige leden van zijn team niet zeker wisten of hij de overstap kon maken.
Timothée Chalamet kan nog steeds niet geloven dat hij op de cover van een Wheaties-doos staat. De 29-jarige acteur sprak over zijn limited edition “Marty Supreme Box” Wheaties tijdens een optreden op woensdag 17 december, editie van The Tonight Show met Jimmy Fallon in de hoofdrol. Fallon, 51, straalde terwijl hij de doos omhoog hield, met daarop een zeer serieus ogende Chalamet als (…)
“Luister, Kevin, dit is acteren. Dit is een script. Dit is een script. Je bent geen scriptman. Je bent een realityman. We hebben samen met jou een enorme franchise opgebouwd”, herinnerde O’Leary zich dat iemand van zijn team zei. “Hij zei: ‘Ik moet transparant tegen je zijn… vanwege jouw vertegenwoordiging vinden sommigen van ons het niet leuk. We denken dat je er een puinhoop van gaat maken.’ Dat waren de woorden die hij gebruikte.”
Ondanks de nee-zeggers stond O’Leary erop dat hij iets nieuws zou proberen.
“En ik zei: ‘Hoe wist je dat ik in bed ging poepen? Hoe moest iemand dat weten totdat ik het probeerde?’ Omdat ik denk dat je je leven interessant wilt houden, moet je uit je comfortzone komen”, herinnert hij zich. “Dus stuurden ze hem het script.”
Nadat hij het manuscript had gedrukt, zag een van O’Leary’s vrienden het papier in het stapeltje van de zakenman en besloot het te lezen terwijl hij naar de zonsopgang keek. Vrienden die het werk van Safdie nog niet kennen, raken geboeid door het verhaal.
‘Hij zei: Kevin, wie heeft dit geschreven? Welke zieke puppy, welke gekke persoon, welke gekke persoon heeft dit geschreven?’ Ik zei: ‘Waarom vraag je dat?’ Hij zei: ‘Dit doet pijn. Het doet pijn, maar ik kon niet stoppen met lezen, en ik kon niet stoppen en jij moest deze man zijn, Milton Rockwell’, legde hij uit. “Het was gek… het verbaasde me dat er een volslagen vreemdeling was, hij (wist) niets van het verhaal af, en hij was verslaafd, gewoon geklonken. En ik dacht: ‘S***, dit zou een goede film zijn.'”
Toch maakte O’Leary het Safdie niet gemakkelijk. Toen hem werd gevraagd of hij hen in New York kon ontmoeten om het project te bespreken, antwoordde O’Leary met een aanbod om naar hem toe te vliegen voor een bijeenkomst in zijn huis aan het meer in de buurt van Toronto.
“Ik zei: ‘Wat dacht je van een nieuw idee? Ik stuur je een vliegtuig. Je stapt in, je vliegt hierheen, en we lezen dit samen op mijn kade, terwijl de eenden voorbijgaan en de zon ondergaat en opkomt, een vredige omgeving’, herinnerde hij zich. “En ik denk dat het ook een test was om te zien hoe serieus ze waren, want als ze dat gingen doen, dan moesten ze serieus zijn. Dus deden ze het, en het is ze gelukt.”
Hoewel hij graag de uitdaging van Rockwell wilde aangaan, gaf O’Leary toe dat hij aanvankelijk “ontevreden” was over het einde van zijn personage, maar werkte hij samen met Safdie om iets af te leveren dat volgens hem de reis van Milton rechtvaardigde.
“Als ik echt Milton Rockwell was, zou ik deze kleine man dit nooit hebben laten doen, en zou ik zijn hart eruit hebben gerukt”, grapte hij, eraan toevoegend dat hij uiteindelijk samenwerkte met het schrijfteam voor een ander einde. “Het veranderde mijn hele kijk op de dingen, omdat het einde dat we bedachten een samenwerking was. Ik zou niet zeggen dat ik het geschreven heb, maar ik vertelde ze dat ik niet gelukkig was, en ze gaven me een pad naar een plek waar ik gelukkig was. En ik ben erg blij met het einde.”
Marty de Grote draait vanaf donderdag 25 december in de bioscoop.
