Joe Frazier heeft nooit veel aanmoediging nodig om aan te vallen Mohammed Ali tijdens hun hevige rivaliteit in de jaren zeventig.
Hun trilogie leverde drie iconische evenementen op, met als hoogtepunt The Thrilla in Manilla – een brutaal einde dat de eerste twee ontmoetingen overtrof vanwege de ongelooflijke straf die beide mannen kregen. Ali won de serie met 2-1, waarmee hij zijn status als de meest prominente zwaargewichtbokser van zijn tijd bevestigde en, voor velen, ‘The Greatest’, een weerspiegeling van zijn beroemde bijnaam.
Maar Frazier – wiens enige carrièreverliezen tegen Ali en George Foreman – terwijl hij benadrukt dat zijn aartsvijand niet de grootste of grootste zwaargewichtbokser aller tijden is, wordt hij uitgeroepen tot zijn tegenstander. De vechter uit Philadelphia koos in plaats daarvan voor een kampioen uit het verleden, een man die nog steeds een populaire keuze is om de titel van zijn divisie te winnen.
Spreken in een eerder interviewFrazier zei:
“Joe Louis is de grootste zwaargewichtkampioen aller tijden.
Rocky Marciano werd tweede na Louis. Waar beoordeel ik Ali? Ergens onder mij. Ik heb hem verslagen, en als ik hem kan verslaan, lijdt het geen twijfel dat Joe Louis en Rocky Marciano hem kunnen verslaan.
Louis, een van de langst dienende zwaargewichtkampioenen in de geschiedenis, was niet alleen een dominante bokser, maar ook een symbool van hoop voor velen – vooral nadat hij in 1938 de Duitse bokser Max Schmeling verpletterde, in een tijd waarin de Verenigde Staten op ramkoers lagen met het regime van Adolf Hitler.
Tijdens zijn carrière heeft Louis versloeg een ongekende zes lineaire zwaargewichtkampioenen en gold als een van de meest dominante figuren van zijn tijd.
