Jacob Jonas maakt zijn eerste post-kankeroptreden bij BroadStage

“Het werk gaat over genezing”, zegt choreograaf en kankeroverlevende Jacob Jonas.

We zitten tegen de bakstenen muur van een gebouw waar de zon schijnt, een paar meter van de ingang van de Los Angeles Ballet-studio in Sawtelle, waar de dansers van Jonas’ gezelschap repeteren voor ‘Keeping Score’, een trilogie van werken van Jonas die volgende week in première gaat op BroadStage in Santa Monica. Ze rondden de oefening af met het stretchen en uitvoeren van de choreografie. Muziek knalt.

Een paar minuten eerder zaten de dansers verspreid door de studio en keken naar hun telefoon terwijl ze danspasjes uit een video probeerden te volgen. Op de voorgrond bij Jonas’ werkplek wordt wierook gebrand. Danseres Alyse Rockett gooide haar telefoon op de stoel naast mij en onthulde het materiaal dat de groep had voorbereid.

De drie werken in ‘Keeping Score’, getiteld ‘Product of Divorce’, ‘Nature Sounds While the IV Drips’ en ‘Restart’, documenteren de evoluerende relatie van Jonas met de ziekte na zijn fase 4-lymfoomdiagnose in 2022. De trilogie markeert Jonas’ eerste werk na kanker, en Jonas reflecteert op hoe zijn omgeving zijn leven vóór, tijdens en na kanker beïnvloedde.

Samenvallend met de zijne onlangs gepubliceerd Haar memoires, ‘Cemented Beauty’, bevat dagboekaantekeningen en foto’s van haar reis door chemotherapie. Jonas, 33, beschouwt ‘Keeping Score’ als de laatste opruiming van een hoofdstuk dat haar begrip van het leven, relaties en de natuur veranderde.

Toen de repetities onlangs overgingen naar de reeks ‘Sounds of Nature When an IV Drips’, werden de zeven dansers in twee rijen verdeeld. Dit werk bestaat uit acht delen, die acht chemotherapierondes vertegenwoordigen. Elke ronde komt er een nieuwe speler binnen. Ze begonnen te bewegen, gingen snel van de ene houding naar de andere en sloegen hun handen en lichamen tegen de grond om een ​​ritme van geluid te creëren dat door de geluiden van regen en wind die uit de luidsprekers kwamen, sneed – als infuusdruppels.

‘Kanker is werkelijk prachtig,’ zei Jonas. “Er is veel trauma, er is veel pijn, maar er is ook veel verwantschap en schoonheid onderweg. Het is ongelooflijk om in die strijd de diepste delen van jezelf en de mensheid opnieuw te kunnen bezoeken, en te proberen ze te begrijpen en te organiseren tijdens het maken van het werk.”

Het lymfoom van Jonas ontstond als bijwerking van medicijnen die hij gebruikte tegen de ziekte van Crohn. Terugkijkend gelooft hij dat zijn ziekte dieper zat dan dat – gekoppeld aan zijn psychologie en ervaringen uit zijn kindertijd. ‘Keeping Score’ is geïnspireerd op het boek van Bessel van der Kolk, ‘The Body Keeps the Score’, waarin wordt beschreven hoe trauma zich door ziekte in het lichaam manifesteert. Jonas weerspiegelt dit denkproces in zijn choreografie door zijn ervaringen als kind van een scheiding bloot te leggen.

“Ik denk dat de reden dat ik ziektes in mijn lichaam heb, gedeeltelijk komt door de stress, het trauma en de pijn die in mijn lichaam zijn opgeslagen, vooral door de omgeving waarin ik ben opgegroeid”, zei hij.

“Score bijhouden” is het resultaat van het werk dat gedurende drie jaar is ontwikkeld op basis van workshopmateriaal. Het begint in de zomer van 2023 tijdens een residentie bij Orsolina28 Art Foundation in Italië. Jonas ging in april in remissie en dook onmiddellijk in zijn creatieve proces, waarbij hij ‘Restart’ naast een eerder ontwikkeld werk met de titel ‘Mind Cry’ plaatste.

‘Restart’ duikt in de bodem en cycli van de ecosystemen van de aarde om na te denken over wat het betekent om na kanker opnieuw te beginnen. Door de jaren heen leert Jonas de eenzaamheid te accepteren, iets wat hij tijdens de behandeling heeft ervaren, en handelt hij om verder te komen.

Jacob Jonas werkt met leden van zijn gelijknamige dansgroep. Zijn nieuwste trilogie, die in première ging op BroadStage, onderzoekt de diagnose en het herstel van zijn kanker.

(Brian Feinzimer / Voor de Times)

“Als je de golven in de oceaan ziet beuken, houdt het nooit op”, zei Jonas. “De getijden eb en vloed, de kracht van de golven verandert, maar het gaat altijd door. Ik beschouw mijn relatie met het werk als hetzelfde. Het blijft altijd gebeuren, en als ik wil stoppen of wegrennen, zal de druk van het leven niet stoppen.”

De afgelopen jaren heeft Jonas een bewegingstaal ontwikkeld genaamd ‘The System’, die tot doel heeft pijn en trauma in het lichaam los te laten door middel van fysieke expressie en pogingen om energie vrij te geven in het universum. Dit produceert een percussief geluid waarbij delen van het lichaam tegen elkaar klappen en de grond raken. Het systeem is geïnspireerd door de willekeur in de natuur en de somatische elementen van breakdance, wat Jonas doet op Venice Beach. De oefeningen zijn opzettelijk repetitief, weerspiegelen de eentonigheid van de kankerbehandeling en inspireren kijkers om met de bewegingen te mediteren.

Haar dansers vinden inspiratie in de patronen.

“Ik wijk af van het gevoelstype, maar in deze omgeving moet je soms over het gevoel heen komen”, zei Rockett. “Ik heb het gevoel dat ik op een zware machine zit, waarbij je gewoon op een knop drukt en hij start. Het daagt me uit om te komen en gaan en niet zo afhankelijk te zijn van hoe ik me voel.”

“Zoiets heb ik nog nooit eerder gedaan”, voegde danser Marco Palomino eraan toe. “Je moet (meestal) gevoel vinden in beweging; (hier) beweging creëert gevoel.”

Terug in de oefenruimte concentreerde Jonas zich op het uitstippelen van de structuur voordat hij de stukken samenvoegde tot een samenhangende trilogie. Dit was een oefening, aangezien de groep van plan was acht uur lang, vijf dagen per week bijeen te komen, voorafgaand aan het laatste optreden.

Jacob Jonas met leden van zijn dansgroep en zijn hond. Het gezelschap toont de nieuwe trilogie op BroadStage in Santa Monica.

(Brian Feinzimer / Voor de Times)

“Dit proces was verfrissend omdat we goed voorbereid waren met veel systemen, technieken en groepsgedrag”, zegt danseres Emma Rosenzweig-Bock.

Jonas’ ervaring met kanker heeft invloed op zijn relaties en zijn begrip van wat beweging kan communiceren, waardoor zijn leven wordt opgedeeld in pre- en post-ziekte.

Vandaag voelt Jonas zich kalm en vredig. Hij zag hoe zijn dansers in de studio een passage afbraken en een zin herhaalden totdat ze het eenstemmig waren. Ze stonden op een rij en namen gesyncopeerde stappen, langzaam bij elkaar komend voor een adempauze en een voorgevoel. Hij legde uit dat kanker niet alleen één persoon treft die een behandeling ondergaat, maar iedereen om hem heen. “Keeping Score” is de daad waarbij hij zijn diepste, donkerste kant voor iedereen zichtbaar blootlegt.

‘Iedereen heeft pijn en iedereen heeft liefde nodig’, zei Jonas. “Ik denk dat het zo simpel is. Hoe beter we onze kwetsbaarheden beschermen, hoe minder toegang we hebben om verbinding te maken. Ik denk dat hoe meer we delen wat er werkelijk aan de hand is, zelfs als het ongemakkelijk is voor degenen die luisteren, het ons een dieper begrip zal geven.”

Broad’s komende show is een soort thuiskomst. Jonas groeide op in 11th Street in Santa Monica, vlakbij BroadStage, en skatete altijd in de buurt van het theater. Hij ontving zijn kankerbehandeling in het UCLA Santa Monica Medical Center. Deze geografische voetafdruk is belangrijk voor hem, zoals hij in dit hoofdstuk benadrukt.

Jonas keek om zich heen en nam elk detail van de bomen, de lucht en het grind in zich op. De dansers onderbreken ons gesprek af en toe, terwijl ze Jonas zwaaien en omhelzen. De zon beweegt langzaam over onze huid. Aan het einde van het interview glimlachte hij en sloot zijn ogen.

Na een moment van stilte, luisterend naar de wind en het ritselen van de bladeren, zei hij: ‘De zon geneest ons.’