Het was een verschrikkelijk beeld toen Robert F. Kennedy Jr. je voor is als het gaat om wetenschappelijk verantwoord gezondheidsbeleid – de gezondheid van vrouwen maakt de zaken zelfs nog erger – maar dat is wat gouverneur Gavin Newsom vorige week overkwam.
Au.
Tijdens een kabinetsvergadering vernederde Kennedy zich ruim zes minuten tegenover Trump. Dit is een redelijke norm voor deze steeds bizarder wordende ontmoetingen, maar de minister van Volksgezondheid en Human Services prees de president specifiek voor het beëindigen van “een twintig jaar durende oorlog tegen vrouwen door het verwijderen van black box-waarschuwingen uit hormoonsubstitutietherapie.”
Hoewel ik verrast was toen ik het zei, heeft RFK Jr. een geldige reden.
Dagen later, toen hij op het podium verscheen van de DealBook Summit van de New York Times, nam Oscar-winnende acteur Halle Berry een onverwachte en harde uithaal naar Newsom omdat hij zijn veto had uitgesproken over een wetsvoorstel over menopauzebehandelingen.
“Maar dat is oké”, zei hij over Newsom die de Menopause Care Equity Act (AB 432) introk, waarvoor hij had gelobbyd voor goedkeuring en die sterke steun van beide partijen kreeg in de wetgevende macht.
‘Omdat hij niet voor altijd gouverneur zal zijn, en omdat hij vrouwen, die de helft van de bevolking uitmaken, negeert door ons tot middelbare leeftijd te verlagen, zou hij waarschijnlijk ook niet onze volgende president moeten zijn,’ zei Berry. “Gewoon zeggen.”
Beide gebeurtenissen laten zien hoe ingewikkeld en controversieel behandelingen voor de menopauze de afgelopen jaren zijn geworden, omdat vrouwen er niet alleen openlijker over praten, maar ook behandelingen eisen die consequent worden afgewezen of als onnodig worden gedenigreerd.
Als we dieper kijken, raakt dit ogenschijnlijk plotselinge moment van de menopauze de kern van een verzekeringskwestie die, voor zowel mannen als vrouwen, de meeste Amerikanen aangaat: hoeveel macht moeten verzekeringsmaatschappijen hebben om behandelingen te weigeren die artsen redelijk achten?
Simpel gezegd is de menopauze een fase die alle vrouwen ervaren wanneer hun vruchtbaarheid eindigt, wat betekent dat 50% van de bevolking dit ervaart. Deze ziekte heeft specifieke, levensveranderende symptomen – waarvan de meeste behandelbaar zijn, maar vaak onbehandelbaar omdat veel artsen niet zijn opgeleid in de zorg voor de menopauze (of de perimenopauze, wat het belangrijkst is), en de wetenschap maar al te vaak wordt genegeerd of verkeerd begrepen.
Het resultaat is dat te veel vrouwen de menopauze doormaken zonder te begrijpen wat er met hen gebeurt, of dat er uitstekende, wetenschappelijk onderbouwde behandelingen zijn om te helpen.
Een goed voorbeeld hiervan is de ‘black box’-waarschuwing die sinds de millenniumwisseling op veel hormoonvervangende medicijnen is toegepast, toen uit een groot maar gebrekkig onderzoek bleek dat de medicijnen het risico op kanker of andere ziekten konden vergroten.
Een black box-waarschuwing is de ernstigste waarschuwing die de Food and Drug Administration (FDA) aan een medicijn kan geven, en de opname ervan in de hormoonvervangingstheorie (HST) ontmoedigt het gebruik ervan enorm.
Later onderzoek gedurende twintig jaar bracht niet alleen de zwakke punten van die eerste analyse aan het licht, maar toonde ook de aanzienlijke voordelen van HST aan. Het kan beschermen tegen cognitieve achteruitgang, hartziekten verminderen en symptomen zoals opvliegers verlichten, naast vele andere voordelen.
Begin november verwijderde de FDA de waarschuwing van veel HST-medicijnen. Het resultaat zal waarschijnlijk een grotere toegang voor meer vrouwen zijn, omdat artsen niet langer aarzelen om het medicijn voor te schrijven, en vrouwen niet langer bang zijn om het te gebruiken.
“Misvattingen rond deze risico’s zijn decennialang overdreven, waarbij dogma’s over echte wetenschap worden genegeerd en hebben geleid tot gemiste kansen om de levens van oudere vrouwen in ontwikkelde landen op bevolkingsniveau te verbeteren”, schreef Michael Rodgers, voorzitter van de Santa Clara County Health Advisory Commission, in openbare commentaren op de veranderingen.
Hoewel Rodgers gelijk heeft, zijn de verzekeringsdekking en de kennis van artsen nog steeds problemen voor vrouwen die zorg zoeken – kwesties die de Menopause Care Equity Act hoopt aan te pakken.
Het wetsvoorstel zou particuliere verzekeringsmaatschappijen verplichten om de kosten van door de FDA goedgekeurde menopauzemedicijnen te dekken en artsen te belonen die zich vrijwillig aanmelden voor voortgezette educatie over menopauze-onderwerpen. De definitieve versie is afgezwakt ten opzichte van eerdere voorstellen om dekking van meer behandelingsopties (zoals niet door de FDA goedgekeurde gecombineerde hormonen) te eisen en om menopauzetraining voor artsen te vereisen.
Maar Newsom lijkt in strijd te zijn met het deel van de wet dat verzekeraars verbiedt ‘gebruiksbeheer’ toe te passen op de menopauzezorg – en dit is waar we het opnieuw eens zijn met RFK Jr.
Utilisatiemanagement, of UM, is in wezen het moment waarop verzekeringsmaatschappijen kunnen beslissen wat een patiënt wel en niet nodig heeft: goedkeuring vooraf, beoordeling en afwijzing, waarbij vaak de kosten boven de zorg worden gesteld.
Nu raakt kunstmatige intelligentie betrokken bij de benuttingsbeheersector, wat mogelijk zou kunnen betekenen dat onze behandeling niet door mensen wordt gedicteerd. De UM is een miljardenindustrie die, in naam van het betaalbaar houden van de gezondheidszorg, dit vaak doet door gezondheidszorg te weigeren.
Dat is de reden waarom parlementslid Rebecca Bauer-Kahan (D-Orinda), de auteur van het Californische wetsvoorstel, de UM verbood.
“Deze norm is ‘medisch noodzakelijk’” in termen van verzekeringsdekking, benadrukt Bauer-Kahan.
“Als je het over de menopauze hebt, is dat een heel vage term, nietwaar? Ik bedoel, ik zal de korte termijn overleven zonder enige behandeling,” zei ze. “Dus wat ‘medisch noodzakelijk’ is, is een heel vaag iets als het gaat om de zorg voor de menopauze.”
In zijn veto berichtNewsom zei dat het UM-verbod “het vermogen van gezondheidsplannen zal beperken om zich bezig te houden met bewezen praktijken om passende zorg te garanderen en tegelijkertijd onnodige kosten te beperken.”
Maar de realiteit en het probleem van menopauzebehandelingen is dat ze specifiek zijn voor elke vrouw. Net als bij de anticonceptiepil kan een behandeling die bij de ene vrouw werkt, bij een andere vrouw bijwerkingen veroorzaken. Er is vaak veel vallen en opstaan om de juiste weg door de menopauze te vinden, en vrouwen moeten de vrijheid en flexibiliteit hebben om rechtstreeks met hun artsen samen te werken. Geen afleiding.
In juni riep Kennedy uit voorafgaande toestemming in de hele gezondheidszorgsector een probleem, en kort daarna kondigde hij aan dat hij toezeggingen had ontvangen van veel grote verzekeringsmaatschappijen om het proces tegen 2026 te hervormen, waardoor de noodzaak van voorafgaande toestemming voor veel behandelingen en procedures zou worden geëlimineerd en het proces in het algemeen zou worden vereenvoudigd.
Als dergelijke hervormingen worden doorgevoerd, zal dat – hoop ik – iets geweldigs zijn, maar laten we afwachten. De veranderingen zouden in januari moeten beginnen.
Terug in Californië beloofde Newsom in januari ook iets te doen aan de dekking van de menopauze, toen hij zijn begrotingsvoorstel aankondigde. In zijn vetobericht zei Newsom dat hij deze route zou volgen – door deze aan zijn begrotingspakket toe te voegen – in plaats van tijdens de reguliere zittingsperiode aan een nieuw wetsontwerp te werken. Dit blijft het plan, hoewel er nog geen details bekend zijn.
Blijkbaar is iemand vergeten het aan Berry te vertellen.
Begrotingen maken steeds meer deel uit van alle wetgeving die gouverneurs gemakkelijker willen aannemen, omdat begrotingen en wetsvoorstellen altijd op een gegeven moment worden aangenomen, en dit kan voor gouverneurs een gemakkelijkere manier zijn om ze te controleren.
Newsom heeft het tot een kernonderdeel van zijn beleid en zijn presidentiële campagne gemaakt om pleitbezorger te zijn voor vrouwenrechten, vooral op het gebied van reproductieve zorg – en gelijkheid voor vrouwen is een doel dat wordt verdedigd door zijn vrouw, eerste partner Jennifer Siebel Newsom.
Maar de gouverneur aarzelt ook al lang om wetgeving aan te nemen die geld zou kosten (de menopauzewet zou de individuele premies voor de meeste particuliere consumenten met minder dan 50 cent per maand kunnen verhogen). Met federale bezuinigingen, stijgende premies en een wanorde in de gezondheidszorg is zijn voorzichtigheid niet ongegrond.
Maar in dit geval misschien ook misleidend. Het enige echte verzet tegen het Californische wetsvoorstel kwam van verzekeringsmaatschappijen. Gaan.
Bauer-Kahan zei dat ze contact heeft opgenomen met het kantoor van de gouverneur, maar zich blijft inzetten voor de implementatie van wetten die het gebruiksbeheer beperken.
“Ik ben blij om te horen dat we dit hopelijk kunnen bereiken, maar het moet worden bereikt op een manier die echt een verschil maakt om vrouwen de menopauzezorg te geven die ze nodig hebben”, zei ze.
Het veto van Newsom in oktober had geen impact. Dankzij Berry’s streak zal zijn voorstel van januari niet alleen worden opgemerkt, maar ook onder de loep worden genomen.
Als Trump de beperkingen op de UM afschaft, zal hij een bredere vraag over de maatregel moeten beantwoorden: hoeveel macht moeten verzekeringsmaatschappijen hebben om de beslissingen van artsen en patiënten terzijde te schuiven?
Het zou een vreemde dag zijn als Kennedy en zijn chaotische en twijfelachtige ministerie van Volksgezondheid en Human Services in januari vrouwen betere gezondheidszorgopties zouden bieden dan de staat Californië.
En het is nog vreemder dat Newsom een prijskaartje hangt aan het welzijn van vrouwen.
