In 2015 vond Disney een nieuwe manier om te profiteren van nostalgie: live-action remakes van zijn klassieke animatiefilms. Het begint met Assepoester65 jaar na de première van de originele film terug op het grote scherm gebracht. In het daaropvolgende decennium heeft Disney nog twaalf remakes uitgebracht, waarbij de kloof tussen de releasedata van de originele films en de remakes steeds kleiner wordt. Het volgende item is een remake uit 2016 Moana zal in juli in de bioscoop te zien zijn, een paar maanden vóór de tiende verjaardag van de originele film.
Disney-remakes zijn ontworpen om de magie van het bronmateriaal te heroveren, iconische shots te repliceren en geliefde dialogen, scènes en liedjes te herhalen. Maar deze creatieve filosofie roept altijd een simpele vraag op: waarom een remake kijken als de originele animatiefilm nog steeds bestaat?
Op maandag 23 maart kwam Disney uit eerste fragment voor zijn nieuwe inzichten Moanaplaatste die vraag op een ongekende manier centraal – en kijkers op sociale media sleepten de remake naar de Monster Realm en terug.
De trailer onderscheidt zich onmiddellijk van het origineel door het gebrek aan kleur en valt in hetzelfde onverzadigde kamp als Slecht moderne Marvel-films en films. Gebruikers op sociale media plaatsten stills uit de trailer naast afbeeldingen uit het origineel Moanawaardoor het contrast onmiskenbaar is. Als één gebruiker zeg maar, de remake “zoog er letterlijk alle kleur uit”. Moanaeen levendige en onderscheidende tropische sfeer.
Moana onderscheidt zich ook van Disney’s andere live-action remakes vanwege de casting. Waar sommige van deze films interessante sterren gebruiken om (althans nominaal) een nieuwe kijk te geven op oud materiaal, zoals Emma Watson als Belle in de film. De schoonheid en het beest of Halle Bailey als Ariel De kleine zeemeerminde nieuwe Moana vertelt exact dezelfde castingstrategie als de originele film: een onbekende actrice die haar filmdebuut maakte als Disney Princess Moana – toen Auli’i Cravalho, nu Catherine Laga’aia – en Dwane “the Rock” Johnson als haar sidekick Maui, wiens live-action versie een niet bepaald flatterende pruik bevatte die zijn eigen golf van spot veroorzaakte.
Johnson’s casting was de eerste keer dat een acteur uit de originele Disney-film zijn rol in de remake van de film hernam. Hij mag dan een grote naam zijn, maar gebruikers van sociale media zagen zijn herhaalde casting als een nieuwe aanval op de film: “Honderden miljoenen dollars werden verspild, zodat Dwayne Johnson een slechte pruik kon dragen en dezelfde dialoog kon leveren, maar met een slechtere timing.” één poster klaagde.
Het opnieuw verschijnen van dezelfde acteur in de hoofdrol draagt alleen maar bij aan de vraag die centraal staat in het discours: wat bepaalt dit? Moana ondanks het origineel, laat staan dat het minder dan tien jaar later een betere kijkoptie wordt?
Hoewel het antwoord voor online critici misschien niet voor de hand ligt, spreekt het succes van Disney aan de kassa voor zich. In 2019, Leeuwen Koning de remake leverde Disney wereldwijd 1,6 miljard dollar op en is nu de derde meest winstgevende film aller tijden. in 2017 De schoonheid en het beestin 2019 Aladdinen 2025 Lilo & Stitch overschreed ook de drempel van een miljard dollar, wat bewijst dat Disney’s remake, ondanks de online verontwaardiging, nog steeds een van de meest opbrengende ondernemingen is. Dat betekent niet dat de films superieur zijn aan de originelen (en elke diehard Disney-fan zou dat idee zeker afwijzen), maar zolang ze blijven bestaan, is de kans groot dat de productie ervan niet snel zal stoppen.
De nieuwe Moana De trailer eindigt met een grap waarin wordt uitgelegd waarom sommige verhalen het beste door middel van animatie kunnen worden verteld. Maui, een shapeshifter, zit midden in een transformatie, met een menselijk lichaam en een haaienkop. In de originele taal Moanahet moment is een charmante grap die resulteert in een schattige hybride die het waard is om te bezitten veranderd in Funko Pop. In de remake is het een onaangename gruwel die op de een of andere manier bedoeld is om een soortgelijke toon aan te slaan – een beschrijving die misschien bij de film zelf past.
