HET NOTITIEBOEKJE VAN DE REPORTER
Resul Serdar Atas van Al Jazeera vertelt het tafereel vanuit Aleppo te midden van escalerende botsingen tussen het Syrische leger en de SDF-troepen.
Ik arriveerde woensdagochtend in Aleppo nadat ik berichten had ontvangen over ernstige botsingen tussen het Syrische leger en de door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF). Wat ik tegenkwam was veel erger dan ik had verwacht.
Zware artilleriebeschietingen waren constant en extreem. Mijn team werd vier keer aangevallen; één kogel raakte onze apparatuur.
Aanbevolen verhalen
noem 3 artikeleneinde van de lijst
We begrepen al snel dat deze botsing niet zo gemakkelijk onder controle zou kunnen worden gehouden als eerdere botsingen vorig jaar.
Aan de basis van het conflict ligt de eis van de regering dat de SDF, die over tienduizenden troepen beschikt, wordt geïntegreerd in staatsinstellingen, in overeenstemming met de regelgeving. overeenkomst tussen beide partijen bereikt afgelopen maart. Maar er is veel onenigheid over de manier waarop dat moet gebeuren, inclusief het aantal SDF-troepen dat zich bij het leger zou voegen.
‘Overweldigend gevoel van hopeloosheid’
De gevechten concentreren zich in de dichtbevolkte gebieden van Aleppo, met name in de districten Ashrafieh en Sheikh Maqsoud. In totaal telt de regio ongeveer 400.000 inwoners. Binnen 24 uur na het uitbreken van de gevechten ontvluchtten 160.000 mensen hun huizen. Het leek op een uittocht.
Donderdag, toen de gevechten hun hoogtepunt bereikten, hadden mensen moeite om zich een weg door de straten te banen zonder in het kruisvuur terecht te komen. Kinderen schreeuwden en huilden in paniek. Gezinnen houden elkaars handen en kleding vast om elkaar niet uit het oog te verliezen.
Een oudere man zei dat hij na bijna vijftien jaar genoeg had gezien van het burgerconflict: “Moge God mijn ziel wegnemen, zodat ik kan rusten”, zei hij.
Een oudere vrouw, die nauwelijks kon lopen, viel in de menigte op de grond en verschillende mensen stapten op haar. Ik zag zijn zoon huilen terwijl hij hem van de grond probeerde te trekken.
De laatste keer dat ik zo’n tafereel zag, was in 2014, toen ISIS de Syrische stad Kobane, met een Koerdische meerderheid, aanviel. Er is een gevoel van hopeloosheid, hulpeloosheid en een gevoel dat aan alles een einde zal komen.
Het staakt-het-vuren was van korte duur
Vrijdag kwamen de strijdende partijen een ochtendstaakt-het-vuren overeen en de SDF-leiding kwam overeen dat haar strijders hun zware wapens zouden neerleggen en het gebied zouden verlaten. Toen de bus echter arriveerde om hen op te halen, brak er opnieuw een gevecht uit. Toen de bus weer terugkwam, gebeurde hetzelfde. Onze bronnen zeggen dat dit te wijten is aan verdeeldheid binnen de SDF, waarbij de meer radicale facties oproepen om de wapens neer te leggen afwijzen.
De ruzie eindigde toen de Syrische regering vrijdag een deadline van 18.00 uur (15.00 uur GMT) stelde voor de resterende burgers om te vluchten, waarna zij de militaire operaties tegen SDF-doelen zal hervatten. Er vonden opnieuw hevige gevechten plaats in Sheikh Maqsoud.
De regering, die voorzichtig is om de perceptie van demografische manipulatie te vermijden, zegt dat zodra zij het gebied van SDF-strijders heeft vrijgemaakt, iedereen naar huis zal kunnen gaan. Zij benadrukken dat dit geen strijd is tussen Arabieren en Koerden, maar tussen regeringstroepen en niet-statelijke strijdkrachten.
Ondertussen balanceren de inwoners van Aleppo tussen hoop en angst. Aan de ene kant hopen ze dat er eindelijk een akkoord komt tussen de SDF en het Syrische leger, zodat ze naar hun huizen kunnen terugkeren. Maar aan de andere kant zijn ze na vijftien jaar burgeroorlog bang dat de geschiedenis zich zal herhalen.
