Slechts enkele uren nadat Rhonda Swaney een prenatale afspraak voor haar eerste zwangerschap had verlaten, voelde ze hevige pijn in haar maag en begon ze te braken.
Toen ze 25 was en zes maanden zwanger, reed ze naar de eerste hulp in Ronan, Montana, in het Flathead Indian Reservation, waar een ambulance haar overbracht naar een groter ziekenhuis, 90 kilometer verderop in Missoula. Toen ze eenmaal arriveerde, kon het personeel de hartslag van de baby niet detecteren. Swaney begon hevig te bloeden. Ze beviel van een doodgeboren baby en werd enkele dagen in het ziekenhuis opgenomen. Op een gegeven moment zei de dokter dat hij zijn familie moest bellen. Ze dachten niet dat hij het zou overleven.
“Het heeft zeker mijn leven veranderd – de ervaring – maar mijn leven is geen slecht leven geweest”, vertelde hij aan KFF Health News.
Ondanks dat ze bijna vijftig jaar ervaring heeft, zegt Swaney, lid van de Confederated Salish- en Kootenai-stammen, dat indianen nog steeds onvoldoende moederlijke zorg krijgen. De gegevens lijken deze overtuiging te ondersteunen.
In 2024, het meest recente jaar waarvoor bevolkingsgegevens beschikbaar zijn, hadden Native Americans en Alaska Natives dat ook hoogste zwangerschapsgerelateerde sterftecijfer onder de belangrijkste demografische groepen, volgens de Centers for Disease Control and Prevention.
Als reactie op deze verschillen werken inheemse organisaties, de CDC en verschillende staten aan het vergroten van de deelname van stammen aan de moedersterftebeoordelingscommissies van die staten, om zwangerschapsgerelateerde sterfgevallen in hun gemeenschappen beter op te sporen en aan te pakken. Inheemse organisaties overwegen ook manieren waarop stammen hun eigen commissies kunnen vormen.
De staatscommissie voor de beoordeling van de moedersterfte onderzoekt sterfgevallen die plaatsvinden tijdens de zwangerschap of binnen een jaar na de zwangerschap, analyseert de gegevens en doet beleidsaanbevelingen om het sterftecijfer terug te dringen.
Volgens CDC-gegevens uit 2021, samengesteld uit 46 beoordelingscommissies voor moedersterfte, wordt 87 procent van de moedersterfte in de Verenigde Staten als vermijdbaar beschouwd. Dat heeft de commissie gemeld de meeste, zo niet alle, sterfgevallen onder indianen en inwoners van Alaska worden als vermijdbaar beschouwd.
(Orosco Rodris/KFF Gezondheidsnieuws)
De staatscommissie heeft federale financiering ontvangen via de Maternal Mortality Prevention Act, die president Donald Trump in 2018 ondertekende.
Maar die fondsen zullen naar verwachting op 31 januari opraken, wanneer een wetsvoorstel voor de korte termijnuitgaven dat de shutdown van de overheid beëindigt, afloopt.
De financiering voor deze commissies wordt gedekt door het ministerie van Arbeid, Volksgezondheid en Human Services, Onderwijs en aanverwante instanties kredieten wetsvoorstel voor het fiscale jaar 2026. Het wetsvoorstel moet worden goedgekeurd door het Huis van Afgevaardigden, de Senaat en de president om van kracht te worden.
Inheemse Amerikaanse leiders zeggen dat het betrekken van leden van hun gemeenschap bij de activiteiten van de commissie voor de beoordeling van moedersterfte een belangrijke stap is in het aanpakken van sterfteverschillen.
In 2023 kwamen stamleiders en federale functionarissen bijeen om vier modellen te bespreken: een beoordelingscommissie voor elke stam, een commissie voor elk van de twaalf administratieve regio’s van de Indian Health Service, een nationale commissie om alle moedersterfte in India te beoordelen, en de toevoeging van een Indiaanse subcommissie aan de staatscommissies.
Wat het model ook is, stamsoevereiniteit, ervaring en traditionele kennis zijn belangrijke factoren, zegt Kim Moore-Salas, medevoorzitter van de Arizona Maternal Mortality Review Committee. Hij is tevens voorzitter van de subcommissie American Indian/Alaska Native Mortaliteitsbeoordeling en lid van de Navajo Nation.
“Onze matriarchen, onze moeders, zijn de mensen die deze natie vooruit hebben gebracht”, zei hij.
Geestelijke gezondheidsproblemen en infecties waren in 2021 de belangrijkste oorzaken van zwangerschapsgerelateerde sterfgevallen onder indianen en inwoners van Alaska. volgens het CDC-rapport die gegevens analyseerde van beoordelingscommissies voor moedersterfte in 46 staten.
De CDC ontdekte dat ongeveer 68 procent van de zwangerschapsgerelateerde sterfgevallen onder indianen en inwoners van Alaska binnen een week na de bevalling plaatsvond. tot één jaar na de bevalling. De meerderheid treedt op tussen 43 dagen tot een jaar na de geboorte.
De federale overheid heeft op grond van ondertekende verdragen de verantwoordelijkheid om via de Indian Health Service gezondheidszorg te verlenen aan de 575 federaal erkende stammen in de VS. Stamleden kunnen kosteloos beperkte diensten ontvangen, maar de organisatie accepteert deze diensten ondergefinancierd en onderbezet.
A studie gepubliceerd in 2024 Uit analyse van gegevens van 2016 tot 2020 bleek dat ongeveer 75 procent van de zwangere indianen en inwoners van Alaska op het moment van de bevalling geen toegang hadden tot diensten via de Indian Health Service, wat betekent dat velen van hen waarschijnlijk elders zorg zouden zoeken. Meer dan 90 procent van de geboorten van Native Americans en Alaska Natives vindt plaats buiten de IHS-faciliteiten. volgens het agentschap. Voor degenen die bezorgen in een IHS-vestiging: a Rapport 2020 van het Department of Health and Human Services’ Office of Inspector General ontdekte dat 56 procent van de kraampatiënten zorg ontving die niet voldeed aan de nationale klinische richtlijnen.
De auteurs van het onderzoek uit 2024 ontdekten ook dat leden van de gemeenschap minder vaak een stabiele verzekeringsdekking hadden en meer kans hadden op verlies van verzekeringsdekking tijdens de periode die de geboorte naderde dan niet-Spaanse blanken.
Cindy Gamble, Tlingit en een tribale volksgezondheidsconsulent voor de American Indian Health Commission in Washington, is al ongeveer acht jaar lid van het moedersterftebeoordelingspanel van de staat. In haar tijd als lid van het staatspanel, zei ze, is de samenstelling ervan uitgebreid met meer gekleurde mensen en leden van de gemeenschap.
Het panel begon ook sterfgevallen als gevolg van zelfmoord, overdosis en moord in zijn data-analyse te betrekken en voegde racisme en discriminatie toe aan de risicofactoren die tijdens het beoordelingsproces van de zaak in aanmerking werden genomen.
Oplossingen moeten worden afgestemd op de identiteit en behoeften van de stam, zei Gamble.
“Het is geen one-size-fits-all oplossing”, zei Gamble, “vanwege alle verschillende overtuigingen, culturen en talen die verschillende stammen hebben.”
Gamble’s ambtstermijn in de staatscommissie was heel anders. Volgens de National Indian Health Council, een non-profitorganisatie die pleit voor tribale gezondheid, heeft slechts een handvol staten een vertegenwoordiging van stammen in beoordelingscommissies voor moedersterfte.
De Nationale Raad voor Stedelijke Gezondheid van India is niet anders werken om te verbeteren deelname van stedelijke Indiase gezondheidsorganisaties, die zorg verlenen aan indianen die in reservaten leven, aan het evaluatieproces van de moedersterfte in de staat. In 2025 had de raad stedelijke Indiase gezondheidsorganisaties verbonden met staatsbeoordelingscommissies in Californië, Kansas, Oklahoma en South Dakota.
Inheemse leiders zoals Moore-Salas beschouwen de huidige inspanningen als bemoedigend.
“Dit laat zien dat staten en stammen kunnen samenwerken”, zei hij.
In maart 2024 werd Moore-Salas de eerste Indiaanse covoorzitter van de Maternal Mortality Review Committee in Arizona. In 2025 ontwikkelden hij en andere Native American-commissieleden richtlijnen voor de American Indian/Alaska Native-subcommissie en beoordeelden ze de eerste zaak van de groep.
De subcommissie onderzoekt manieren om het gegevensverzamelings- en analyseproces cultureel relevanter te maken voor hun bevolking, aldus Moore-Salas.
Maar beleidsveranderingen hebben tijd nodig om wijdverbreide veranderingen in de volksgezondheid te bewerkstelligen, zei Gamble. Ondanks inspanningen in het hele land kunnen andere factoren het tempo van de vooruitgang belemmeren. Zo neemt het aantal kraamzorgdiensten landelijk toe, dit komt door de snelle sluiting van ziekenhuizen en kraamafdelingen. Gezondheidsdeskundigen hebben dat gedaan zorgen oproepen dat de komende Medicaid-bezuinigingen deze sluitingen zullen versnellen.
Ondanks haar ervaringen en de aanhoudende crisis onder indianen en inwoners van Alaska, heeft Swaney hoop op verandering.
Kort na de doodgeboorte kreeg ze een gecompliceerde tweede zwangerschap. Ze beviel ongeveer drie maanden te vroeg en de artsen zeiden dat haar zoon pas de volgende ochtend zou leven. Maar het lukte hem en hij werd zo’n 850 kilometer van Missoula overgebracht naar de dichtstbijzijnde geavanceerde neonatale afdeling, in Salt Lake City.
Zijn zoon, Kelly Camel, is nu 48 jaar oud. Hij lijdt aan ernstige hersenverlamming en is volkomen doof. Ze woont alleen, maar heeft een oppas die helpt met koken en andere taken, zei Swaney, 73.
Hij “had een goed gevoel voor humor. Hij was aardig voor mensen. We hadden ons geen completer kind kunnen wensen.”
KFF Gezondheidsnieuws is een nationale redactiekamer die diepgaande journalistiek over gezondheidskwesties produceert en een van de belangrijkste operationele programma’s is KFF– een onafhankelijke bron voor onderzoek naar gezondheidsbeleid, opiniepeilingen en journalistiek.
