In het nucleaire tijdperk moeten de Verenigde Staten zich onthouden van een totale oorlog, omdat dit gemakkelijk een nucleaire escalatie zou kunnen veroorzaken. In plaats daarvan voerden ze een hybride oorlog.
De afgelopen weken zijn we getuige geweest van twee soortgelijke conflicten: in Venezuela en Iran. Beide worden uitgevoerd door een combinatie van harde economische sancties, gerichte militaire aanvallen, cyberoorlogvoering, het aanzetten tot onrust en meedogenloze desinformatiecampagnes. Beide zijn langetermijnprojecten van de CIA die de laatste tijd steeds meer aan populariteit winnen. Beide zullen verdere chaos veroorzaken.
De VS hebben lange tijd twee doelen gehad in hun omgang met Venezuela: controle krijgen over hun enorme oliereserves in de Orinoco Belt en hun linkse regering, die sinds 1999 aan de macht is, omverwerpen. De Amerikaanse hybride oorlog tegen Venezuela vond plaats in 2002, toen de CIA hielp bij het ondersteunen van een poging tot staatsgreep tegen president Hugo Chavez. Toen deze pogingen mislukten, escaleerden de VS andere gecombineerde maatregelen, waaronder economische sancties, de inbeslagname van de Venezolaanse dollarreserves en maatregelen om de olieproductie van Venezuela te verlammen, wat uiteindelijk mislukte. Ondanks de Amerikaanse chaos heeft de hybride oorlog de regering niet ten val gebracht.
De Amerikaanse president Donald Trump heeft nu zijn acties opgevoerd door Caracas te bombarderen, president Nicolas Maduro te ontvoeren, Venezolaanse olietransporten te stelen en een zeeblokkade op te leggen, wat uiteraard een oorlogsdaad is. Het lijkt erop dat Trump ook pro-zionistische campagnefinanciers heeft verrijkt, wiens doel het was om Venezolaanse olieactiva in beslag te nemen.
Zionistische belangen streven ook naar de omverwerping van de Venezolaanse regering, omdat deze lange tijd de Palestijnse zaak heeft gesteund en nauwe banden met Iran heeft onderhouden. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu prees de Amerikaanse aanval op Venezuela en noemde het een “perfecte operatie”.
De Verenigde Staten en Israël escaleren tegelijkertijd ook de hybride oorlogsvoering tegen Iran. We kunnen subversie, luchtaanvallen en gerichte moordpartijen door de VS en Israël verwachten. Het verschil met Venezuela is dat een hybride oorlog tegen Iran gemakkelijk zou kunnen escaleren tot een verwoestende regionale oorlog, zelfs tot een mondiale oorlog. Vooral Amerikaanse bondgenoten in de regio Golfstatenheeft intensieve diplomatieke inspanningen geleverd om Trump ervan te overtuigen een stap opzij te doen en militaire actie te vermijden.
De oorlog tegen Iran heeft een langere geschiedenis dan de oorlog tegen Venezuela. De eerste Amerikaanse interventie in het land begon in 1953 toen de democratisch gekozen premier Mohammad Mossadegh de Iraanse olie nationaliseerde, in weerwil van de Anglo-Persian Oil Company (nu BP).
De CIA en MI6 orkestreerden Operatie Ajax om Mossadegh omver te werpen door middel van een mix van propaganda, straatgeweld en politieke inmenging. Ze herstelden Mohammed Reza Pahlavi, die het land was ontvlucht uit angst voor Mossadegh, en hielpen de sjah zijn greep op de macht te versterken. De CIA steunde de sjah ook door te helpen bij de oprichting van zijn beruchte geheime politie, SAVAK, die afwijkende meningen verpletterde door middel van toezicht, censuur, opsluiting en marteling.
Uiteindelijk leidde deze onderdrukking tot een revolutie die Ayatollah Ruhollah Khomeini in 1979 aan de macht bracht. Tijdens de revolutie gijzelden studenten Amerikaanse burgers in Teheran nadat de VS de Sjah hadden toegelaten voor medische behandeling, waardoor de vrees ontstond dat de VS zouden proberen zijn macht te herstellen. De gijzelaarscrisis heeft de betrekkingen tussen Iran en de VS steeds meer vergiftigd.
Sindsdien beraamt de VS plannen om Iran te martelen en zijn regering omver te werpen. Een van de gezamenlijke acties die de VS ondernamen was het financieren van Irak in de jaren tachtig om oorlog te voeren tegen Iran, waarbij honderdduizenden doden vielen, maar er niet in slaagde de regering omver te werpen.
Het Amerikaans-Israëlische doel in de confrontatie met Iran is het tegenovergestelde van een onderhandelde regeling die zijn positie in het internationale systeem zou normaliseren en tegelijkertijd zijn nucleaire programma zou beperken. Het echte doel is om Iran economisch in de steek te laten, diplomatiek in het nauw te drijven en intern depressief te houden. Trump heeft herhaaldelijk onderhandelingen ondermijnd die tot vrede zouden kunnen leiden, te beginnen met zijn terugtrekking uit het Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA) uit 2016, een overeenkomst die toezicht hield op de Iraanse kernenergieactiviteiten en de economische sancties ophief.
Het begrijpen van de tactieken van hybride oorlogvoering helpt verklaren waarom de retoriek van Trump plotseling schommelt tussen oorlogsdreigingen en valse aanbiedingen van vrede. Hybride oorlogsvoering gedijt te midden van tegenspraak, dubbelzinnigheid en leugens.
Afgelopen zomer zouden de VS op 15 juni gesprekken met Iran voeren, maar zij steunden de Israëlische bombardementen op het land twee dagen eerder. Daarom mogen de tekenen van de-escalatie van de afgelopen dagen niet worden onderschat. Dit zou gemakkelijk gevolgd kunnen worden door een directe militaire aanval.
De voorbeelden van Venezuela en Iran laten zien hoe verslaafd Amerika en Israël zijn aan hybride oorlogen. Samen hebben de CIA, de Mossad, geallieerde militaire aannemers en veiligheidsagentschappen decennia lang chaos in Latijns-Amerika en het Midden-Oosten aangewakkerd.
Ze hebben de levens van honderden miljoenen mensen op hun kop gezet, de economische ontwikkeling gehinderd, terreur gecreëerd en golven van massale vluchtelingen gecreëerd. Ze hebben niets om miljarden dollars aan geheime en openlijke operaties buiten de chaos zelf uit te geven.
Er is geen veiligheid, geen vrede, geen stabiele pro-Amerikaanse of pro-Israëlische allianties, alleen maar lijden. Daarbij probeerde Amerika ook het VN-Handvest, dat zij na de Tweede Wereldoorlog ten uitvoer legden, te ondermijnen. Het VN-Handvest maakt duidelijk dat hybride oorlogsvoering in strijd is met de basis van het internationaal recht, dat staten oproept zich te onthouden van het gebruik van geweld tegen andere staten.
Er is één partij die profiteert van hybride oorlogsvoering, namelijk het militaire technologie-industriële complex in de VS en Israël. De Amerikaanse president Dwight Eisenhower waarschuwde ons in zijn afscheidsrede in 1961 voor het ernstige gevaar dat het militair-industriële complex voor de samenleving vormt. Zijn waarschuwingen blijken meer te zijn dan hij had verwacht, aangezien ze nu worden ondersteund door kunstmatige intelligentie, massapropaganda en het roekeloze Amerikaanse buitenlandse beleid.
De beste hoop van de wereld is dat de 191 andere landen in de VN, naast de VS en Israël, eindelijk nee zullen zeggen tegen hun verslaving aan hybride oorlogvoering: nee tegen operaties om het regime te veranderen, nee tegen unilaterale sancties, nee tegen het gebruik van de dollar als wapen, en nee tegen de verwerping van het VN-Handvest.
Het Amerikaanse volk steunt de wetteloosheid van zijn eigen regering niet, maar heeft er moeite mee om zijn oppositie te laten horen. Zij en bijna de hele wereld willen dat er een einde komt aan de wreedheden die in de VS plaatsvinden voordat het te laat is.
De standpunten in dit artikel zijn die van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs het redactionele standpunt van Al Jazeera.
