SVETLY, Moldavië – In heel Oost-Europa blijven jongeren hun thuisland verlaten op zoek naar stabiliteit, kansen en hoop. Maar in een klein dorpje buiten Chişinău maakt een jong stel een andere keuze, en hun beslissing verandert de hele gemeenschap.
Terwijl de zon opkomt boven het rustige dorpje Svetly, zweeft de geur van vers brood en koffie langs de oude gebouwen uit het Sovjettijdperk.
Binnen in de kleine bakkerij zijn Denis en Luba al hard aan het werk.
“We willen iets goeds doen, iets speciaals. We willen dat de mensen hier gemotiveerd zijn, dat ze zien dat het mogelijk is om te werken en God te dienen zonder naar het buitenland te hoeven gaan, om voor je gezin hier in je eigen gemeenschap te zorgen”, vertelde Luba Griciuk huilend aan CBN News.
Vijftien jaar geleden bereikte dit jonge stel een kruispunt.
“Wij zijn gewone christenen, het soort mensen dat begrijpt dat je op zondag naar de kerk moet gaan, moet luisteren naar wat er wordt gepredikt, iemand je iets interessants moet laten vertellen en je op je gemak voelt bij het bijwonen van de zondagsdienst”, zei Denis Griciuk.
Het stel is pas getrouwd en vol dromen en ziet niet veel reden om te blijven. In een dorp vol armoede en werkloosheid voelt deze droom echter verre van werkelijkheid.
Net als vele anderen bereiden ze zich voor om Moldavië te verlaten.
“We hadden de mogelijkheid om te vertrekken. We werden uitgenodigd om naar Amerika te verhuizen. We hadden ook de mogelijkheid om naar Türkiye te gaan, onder zeer goede omstandigheden”, aldus Denis.
Sterk gekrompen. Armoede en werkloosheid zijn aan de orde van de dag. Jongeren vertrekken naar landen als de Verenigde Staten, Turkije en elders in Europa, in de overtuiging dat er in eigen land geen toekomst is.
Dat veranderde tijdens een weekendbijeenkomst.
De Griciuks ontmoeten Alex Belev, een leider Euraziatische missieer doorheen Scholen zonder Muren-initiatiefeen trainingsprogramma voor bedieningen dat is ontworpen om lokale gelovigen toe te rusten zonder dat ze hun gemeenschap hoeven te verlaten.
“Wat hen onderscheidt is hun diepe dorst om te begrijpen hoe ze een bediening moeten leiden, hoe ze nieuwe studenten moeten opvoeden, hoe ze moeten dienen waar God hen ook heen zendt”, zei Belev.
Deze training richt zich op Bijbelse wijsheid, dienend leiderschap en praktische bediening, niet in de klas, maar in de praktijk in het dagelijks leven.
“We zijn hier om een nieuwe generatie kerkleiders groot te brengen, zodat de bediening niet hier en nu stopt, maar in de loop van de tijd van generatie op generatie wordt voortgezet”, vertelde Belev aan CBN News.
Dat weekend, zo zei het echtpaar, gaf God hen een nieuwe visie: overleven en bouwen.
“Dit geeft ons de kans om te leren, nieuwe dingen te ontdekken, het christendom in actie toe te passen en niet alleen maar passieve christenen te zijn”, aldus Denis. “We realiseerden ons dat we overal nuttig kunnen zijn, dat we iets kunnen doen dat verder gaat dan gewone mensen zijn, waarvan er veel om ons heen zijn.”
In plaats van Moldavië te verlaten, openden Denis en Luba een kleine bakkerij met steun van Mission Eurasia. Later werd er een café aan toegevoegd.
Vandaag, Colos-koffie serveert premium koffie en vers gebak in een dorp dat ooit zelden gevierd werd.
Maar een café is meer dan alleen een bedrijf.
Elke dag verstrekken Denis en Luba in het geheim gratis eten aan oudere bewoners en gezinnen die in moeilijkheden verkeren. Naast warm brood en koffie bieden ze gesprekken, bemoediging en gebed.
“We hadden de gelegenheid om met hen te praten, iets over God te vertellen en zaden te planten waarvan we denken dat ze op een dag vrucht zullen dragen”, zei Denis.
In het café werken ook jongeren die ooit van plan waren te vertrekken, onder wie de 22-jarige Maria Gamarnic.
“Ik had in Oekraïne, Rusland en Polen gewoond en was ervan overtuigd dat er voor mij geen kans was bij Svetly”, zei hij. “Toen ik terugkwam, was het maar voor een korte tijd. Toen hoorde ik over de coffeeshop en besloot te blijven.”
Naarmate die visie zich uitbreidt, groeien ook de behoeften die zij om zich heen zien.
Eerst kwamen er fietsenreparatiewerkplaatsen voor kinderen en gezinnen die geen nieuwe fietsen konden betalen. Gebruikte fietsen worden opgeknapt en nieuw leven ingeblazen.
“Ik zie hoe Denis dag en nacht zijn ziel uitstort, en ook Luba, in het weekend en doordeweeks, besteden ze veel tijd aan hun service”, zegt Alexander Stoleicov, die toezicht houdt op de winkel.
Vervolgens openden ze een autoreparatiewerkplaats om transportproblemen als gevolg van verouderde voertuigen en dure onderhoudskosten het hoofd te bieden. Luba’s vader, een levenslange monteur, leidt nu het bedrijf.
“Ik ben monteur sinds 1979”, zei hij. “Wij helpen waar we kunnen.”
Elk initiatief creëert banen, levert essentiële diensten en versterkt de lokale economie.
Maar de kern van hun missie is elders het sterkst.
In een bescheiden gebouw in Svetly komen elke middag tientallen kinderen samen om te helpen met huiswerk, maaltijden, spelletjes en bijbelstudie.
Het centrum richt zich vooral op kinderen uit moeilijke omstandigheden, kinderen die zijn opgevoed door alleenstaande ouders, grootouders of in instabiele huishoudens.
“We werken met kinderen uit moeilijke gezinnen, zij die geen ouders hebben”, legt Denis uit. “Grootouders kunnen hun opvoeding, onderwijs en ontwikkeling vaak niet zelf regelen.”
Vrijwilligers zoals de Zwitserse missionaris Damaris Blessing geven Engelse les en geven bijles aan studenten.
“Ik geef echt om kinderen, en ik wil dat ze over Jezus weten”, vertelde Blessing aan CBN News.
Wat begon met één ‘ja’ tegen God is nu uitgegroeid tot vijf bedieningen, tientallen banen en talloze levens die zijn geraakt.
Alex Belev zegt dat zijn impact veel verder gaat dan Svetly.
“Ze maken het leven in Svetly niet alleen beter via hun bakkerij, café, reparatiewerkplaats, autoreparatiewerkplaats en school voor kinderen”, zei Belev. ‘Ze creëerden een gemeenschap die andere studenten stimuleerde die op missie gingen waar dat nodig was.’
In een dorp dat veel mensen negeren, kiest de familie Griciuk ervoor te geloven dat er iets anders mogelijk is.
“God gaf ons deze kans”, zei Denis. “We kregen de training, we leerden de vaardigheden, en we besloten dat het verkeerd was om dit talent te begraven en voor onszelf te houden.”
Vijftien jaar later komen hun keuzes nog steeds neer op Svetly, het ene kopje koffie, de ene gerepareerde fiets, het ene kind na het andere.
