In opstand komen betekent zich verzetten. Dit is om te begrijpen dat de wereld zoals die is beter kan en moet zijn.
Het is dus geen verrassing dat rebellen in 2025 overal op onze filmschermen te zien zijn. Filmmakers in de VS en daarbuiten laten zien hoe ver de samenleving zal gaan om de saaie (en soms gewelddadige) visie van conformiteit die ze om zich heen zien te bestrijden. Het is een thema dat organisch naar voren komt in de kostuumontwerpen van deze films.
In de “Kwaad: ten goede,” Elphaba Thropp van Cynthia Erivo onderscheidt zich bijvoorbeeld van de glanzende banaliteit van de Emerald City. Paul Tazewell, Oscarwinnaar eerder dit jaar voor de eerste ‘Wicked’-film, weerspiegelt opnieuw de uitdagende geest van Elphaba in zijn kostuum. Terwijl ze vecht voor dierenrechten en de bedrieglijke autoriteit van een heks uitdaagt, draagt de titulaire heks jurken en gewaden (en ja, zelfs een gebreid vest waar het internet gonst van) waardoor ze in het land terechtkomt ‘gemaakt van aarde, steen en klei’ waar ze over zingt.
Cynthia Erivo als Elphaba in “Wicked: For Good.”
(Giles Keyte / Universal Afbeeldingen)
Niet alle rebellen kiezen ervoor om op te vallen. In de politiek urgente thriller van Paul Thomas Anderson “Eén gevecht tegelijk” – gekostumeerd door viervoudig Oscarwinnaar Colleen Atwood – leden van de revolutionaire groep 75 France wisten wel beter dan de aandacht op zichzelf te vestigen.
“Neem Deandra (gespeeld door Regina Hall), die altijd buiten de grid heeft geleefd”, vertelde Atwood aan The Envelope. “Ze hebben levens, maar ze staan nog steeds op de gezochte lijst, en een of andere gek weet ineens wie ze zijn. Ze moeten dus echt opgaan. Ze moeten onzichtbaar zijn. Dat was een groot doel met de kostuums van iedereen in de film, alle Franse 75-kostuums – en Leo ook.”
Daarom brengt DiCaprio het grootste deel van de film door in een rode badjas, waardoor het moeilijk te missen is en er bovendien casual uitziet. “Ga je het de hele tijd dragen?” Atwood herinnerde zich dat ze zich afvroeg: “Gaat hij het verliezen? En Paul zei: ‘Waarom trek je je kleren uit als je aan het rennen bent?'”
Leonardo DiCaprio, links, en Benicio Del Toro in ‘Het ene gevecht na het andere’.
(Warner Bros. Afbeeldingen)
De keuze van Atwood om Benicio Del Toro in een gi en coltrui te gieten wordt ook ingegeven door deze aanpak: dit zijn mensen die over de hele wereld reizen en het systeem willen ontwrichten zonder de genoemde verstoring al te voor de hand liggend te maken. Hier kunnen we ook de unieke pakken toevoegen die Teddy en Don (Jesse Plemons en Aiden Delbis) dragen in ‘Bugonia’ om de confrontatie aan te gaan met hun ontvoerde CEO; de revolutionair met baret en coltrui (Richard Ayoade) in “The Fenician Scheme”; en het stijlvolle, charmante, losgeknoopte overhemd dat Wagner Moura in ‘The Secret Agent’ draagt.
Niet alle opstanden zijn politiek. Neem de heerlijk kinky domcom Pillion van Harry Lighton, waarin de verlegen jonge Colin (Harry Melling) een BDSM-relatie aangaat met een mysterieuze motorrijder genaamd Ray (Alexander Skarsgård).
“Ray is een anomalie; hij is een rebel, je kunt hem niet plaatsen”, zegt kostuumontwerper Grace Snell. Als we haar voor het eerst ontmoeten, draagt ze een opvallende witleren wieleroutfit: “Ik wilde dat ze op deze fiets een lichtje in de nacht zou zijn en een glanzend speeltje voor Colin.”
Harry Melling, links, en Alexander Skarsgård in ‘Pillion’.
(Filmfestival van Cannes)
De leren en knikuitrusting gedragen door Skarsgård, Melling en de rest van de cast van “Pillion” stelt Snell in staat het publiek de Tom of Finland Lighton-fantasiefilm te geven die er duidelijk om vraagt. Maar deze film vertelt het verhaal van een stillere opstand.
“Colin was een beetje zijn grenzen aan het testen en aan het begrijpen wie hij was als homoseksuele man, en onderzocht wat dat voor hem betekende,” zei Snell. Daarom brengt hij het grootste deel van de film door in uniform, als verkeersregelaar, als lid van een kapperskwartet en later als nieuw lid van Ray’s motorbende.
“Pillion” gaat over zelfvorming in de meest basale vorm: hoe uitrusting en uniformen, rollen en posities je kunnen helpen jezelf te ontwikkelen; hoe je, door jezelf te verliezen in iemand anders, kunt vinden wie je wilt zijn.
Het combineren van dergelijke lessen in het politieke en het persoonlijke is de visie van Bill Condon “De Kus van de Spinnenvrouw,” ook gekostumeerd door Atwood. De musical wordt omlijst door de spanning tussen Valentin (Diego Luna), een vrome revolutionair, en Molina (Tonatiuh), een homoseksuele kapper, die een gevangeniscel delen onder het militaire regime van Argentinië.
Diego Luna en Jennifer Lopez in ‘Kiss of the Spider Woman’.
(Attracties langs de weg)
Samen met ontwerper Christine L. Cantella wilde Atwood de geschiedenis en de boodschap van de film eren. “Het speelt zich niet alleen af in revolutionaire tijden, maar het gaat ook over twee mensen die elkaars ogen openen voor de wereld,” zei Atwood, “op een manier die een heel goede boodschap is voor vandaag.”
Atwood en Cantella moeten een evenwicht vinden tussen de grimmige realiteit van de gevangenis – waar Molina eenvoudige schoonheid vindt in haar zijden gewaad – en de muziekfilm waarin ze zich bevindt – waarin Aurora van Jennifer Lopez verkleed is als een sirene op het witte doek. Het grote optreden van Lopez, waarin ze een ode zong aan de volledig witte outfit die Chita Rivera droeg in de originele Broadway-show, inclusief een bijpassende gleufhoed, ging over de aantrekkingskracht van de escapistische fantasie van Hollywood: ‘Turn off the lights and turn on your mind’, zong ze.
Zoals de finale van de musical bewijst, is er misschien een manier om beide te doen: politiek geëngageerd zijn en toch genieten van de schoonheid van de wereld om je heen. Want, zo bewijzen deze films, een rebel uit zich niet alleen maar uit zijn ongenoegen over de status quo. Ze dragen het met trots.
