Toen ik afgelopen april de afdelingsvoorzitter als nieuwe medewerker ontmoette, zei het personeel bij de receptie: ‘Er is een student voor je.’
Ik verstijfde en vroeg me af of ik hem moest corrigeren.
Ik altijd ziet er jonger uit dan mijn leeftijden mensen nemen vaak aan dat ik een student ben. Toen ik op dertigjarige leeftijd universitair docent werd, besefte ik dat ik een keuze had: proberen er ouder uit te zien, of het accepteren.
Als je het ziet jongeren in een professionele omgevingmensen zeggen het niet altijd ronduit – maar je voelt het in de aannames.
Ik zwaaide naar de incheckrij voor studenten terwijl ik jureerde voor een wedstrijd van een businessschool en werd gevraagd: “Wat heb je geleerd?” op een campusevenement toen ik daar was om als gast te spreken over personal branding.
Mensen leggen dingen vriendelijk aan mij uit alsof ik nieuw ben in de kamer, totdat ik zeg wat ik doe. Toch trokken ze een wenkbrauw op en controleerden nog eens: “Wacht… jij bent een professor?”
Ik glimlachte toen, maar de veronderstelling triggerde nog steeds mijn innerlijke criticus. Het onuitgesproken advies achtervolgt nog steeds: wees serieuzer. Ziet er professioneler uit. Mengen.
Ondanks de druk om volwassener over te komen, kies ik ervoor mijn jeugdige uiterlijk te omarmen
Toen ik bij de faculteit kwam, heb ik wel wat veranderingen aangebracht. Alleen niet op de manier die je je voorstelt. Julie Zhu
Hoewel sommige gemakkelijk zijn manier om er ouder uit te zien en het projecteren van autoriteit op het oppervlak – matte foundation, zwarte pakken, een serieuzere persoonlijkheid – het idee om af te zwakken om er goed uit te zien lijkt vermoeiend.
Ik heb een oversized zwarte linnen blazer die ik nooit draag. Elke keer dat ik het draag, daalt mijn energie, alsof ik gevangen zit in het kostuum.
Dit maakte me erg zelfbewust, dit is het laatste wat je wilt in een klaslokaal vol studenten die klaar staan om je te beoordelen.
Dus in plaats van mezelf neer te halen (of die blazer toe te voegen aan mijn gebruikelijke garderoberotatie), besloot ik bewuster te zijn over hoe ik mezelf presenteer.
Ik wil dat mijn uiterlijk de manier weerspiegelt waarop ik lesgeef: warm, creatief en betrokken. Ik besteed waarschijnlijk een ongezonde hoeveelheid tijd aan het volgen van culturele ontwikkelingen en marketingtrends. Ik maakte hier en daar een grapje, ook al was ik de enige die niet kon stoppen met lachen.
Dus ik heb bewust voor kleur en helderheid gekozen – een opvallende blauwe trui, een jurk met kersenprint, een zachte camelkleurige cape en een bloemenprint met een vleugje roze – plus een bedauwde gloed op mijn jukbeenderen.
Deze keuzes gaan niet over het maken van een fashion statement. Ik wil me gewoon op mijn gemak voelen en mezelf leuk vinden, zelfs als dat betekent dat ik er jeugdig uit moet zien.
Mijn eerste les bewees dat hoe je eruit ziet belangrijker is dan hoe oud je bent
Het is een zonnige, luchtige dag waarop mijn haar een eigen mening heeft en ik me helemaal mezelf voel. Julie Zhu
Ik realiseerde me niet hoezeer het verschijnen als mezelf mijn zenuwen zou kalmeren totdat ik in de klas kwam.
In mij eerste lesdag als assistent-professor kwam ik binnen met een rode bloemenjurk, bordeauxrode Mary Janes en een plan.
Zestien nieuwe gezichten staarden terug toen ik hen vroeg een merk te kiezen, de drie bijbehorende woorden op te schrijven en zich tot een partner te wenden om aantekeningen te vergelijken.
Dan is het tijd om te delen. Leerlingen leggen het ‘waarom’ achter hun indrukken uit – a Super Bowl-commercialde geur van een product, opmerkingen van vrienden, dingen die hun ouders gewoonlijk kopen of memes die ze op internet zien.
Ze letten niet meer op mij en bouwen voort op elkaars ideeën. Dat is het punt: marketing leeft in wat mensen zich herinneren.
Op dat moment maakte ik me geen zorgen meer over de vraag of ik op een professor leek. Als ik niet langer twijfel over mijn uiterlijk, twijfel ik ook niet langer aan mezelf, waardoor ik me weer op mijn werk kan concentreren.
Als mensen nu vragen: “Ben je een student?” Ik glimlach. Ja, ik ben altijd een student van de wereld geweest.
Want het gaat er niet om of ik er uitzie als een student of als een professor. Ze zien er voorbereid uit, geven duidelijk les en helpen studenten creatiever en strategischer te denken – zodat ze op een dag hetzelfde kunnen doen als ze in mijn schoenen staan, bordeauxrode Mary Janes of anderszins.
