Een 28-jarige internationale student woont in ons huis in de buitenwijken van New York City. Hij is slim, leuk, grappig en zeer onderhoudsarm.
Dus toen hij mij vorige maand om hulp vroeg, was ik verrast toen ik zag dat zijn gezicht er zo ernstig uitzag. Hij leek zijn woorden zorgvuldig te kiezen: ‘Is het goed als een van mijn vrienden komt? voor dankzegging?“
‘Natuurlijk,’ zei ik zonder aarzeling. Vervolgens berispte ik hem vriendelijk omdat hij, al was het maar voor een seconde, dacht dat ik ‘nee’ moest zeggen. Ik neem aan dat hij lang genoeg bij mij in de buurt is om te weten dat ik niet alleen dat ben Liefde Er komen niet-familieleden op bezoek tijdens de vakantie, maar ik leven daarom.
Ik woon ver van mijn familie
Ik heb de afgelopen twintig jaar slechts drie keer Kerstmis met mijn familie doorgebracht. Daar zijn complexe redenen voor, die voor andere immigranten zoals ik in de VS wellicht gemakkelijker te begrijpen zijn.
Ten eerste is er tussen mijn vader, moeder, zus en zwager en mij ruim 5000 kilometer verstreken sinds ik in mei 2005 vanuit mijn geboorteland Engeland naar de VS verhuisde. In die twintig jaar hebben we Kerstmis slechts drie keer samen doorgebracht: twee keer in Noord-Engeland en één keer in Noord-Engeland. Stowe, Vermontomdat we het feest combineerden met een skireis.
De opwinding kan een beetje geforceerd aanvoelen
De familie van mijn man woont aan de westkust – bijna net zo ver weg als de mijne – en daarom vieren we ook zelden vakantie bij mijn schoonfamilie.
Door de jaren heen is onze Thanksgiving en Kerst tafel geschikt voor slechts vier personen: mijn man, onze dochter, onze zoon en ik. Hoewel ik dankbaar ben dat we elkaar hebben, kunnen deze intieme momenten soms te intiem aanvoelen. Het gesprek was informeel en de opwinding voelde een beetje geforceerd.
Naarmate de tijd verstreek, na de eerste uitbarsting van lekker eten of het geven van geschenken, werden zowel de derde donderdag van november als 25 december steeds moeilijker te onderscheiden van de andere dagen.
Thanksgiving is bijzonder vanwege de gezelschapsspellen, die meer spelers hebben dan normaal. Met toestemming van de auteur.
Kinderen zullen zich vervelen en vechten. Ik zou klagen omdat mijn man American football – niet mijn favoriet – op tv wilde kijken. Het geeft mij een gevoel heimwee naar New York en ik voelde me geïsoleerd.
Toen veranderde 2020 alles. COVID was een beproeving, maar het creëerde kansen die ik niet had verwacht.
Tegen die tijd was onze directe familie uitgegroeid tot vijf leden omdat we een nieuw lid hadden au pair uit Chili. Eindelijk hebben we iemand anders om de feestdagen mee te vieren. Het werd nog specialer omdat we alles uit de kast haalden voor de versieringen en tradities om hem de ware essentie van de Amerikaanse feestdag te laten zien.
De dynamiek verandert naarmate er meer mensen in de buurt zijn
Maar tot mijn vreugde waren er in november in totaal zeven locaties voor Thanksgiving. Onze au pair nodigde haar beste vriendin uit, en ik nodigde een collega uit die vanwege de COVID-19-beperkingen niet bij haar familie kon zijn.
Na onze maaltijd kregen we gezelschap van een tweede collega en de zoon van een vriend die een last-minute treinreis vanuit Brooklyn had gemaakt om op bezoek te komen.
De dynamiek verandert. Elk van de negen aanwezigen bracht iets bijzonders op tafel. Het gesprek zat vol anekdotes en verhalen we hadden er nog nooit van gehoord; de kinderen waren betoverd door het samenzijn en dachten er niet eens aan te zeuren; we speelden zelfs Engelse gezelschapsspelletjes zoals charades. Ik heb helemaal geen last van heimwee.
Ik wil zoveel mogelijk vrienden en vrienden van vrienden uitnodigen
Het was de beste Thanksgiving van mijn leven, een ervaring die ik de volgende vakantie graag wil herhalen. Sindsdien hebben we geprobeerd zoveel mogelijk vrienden en vrienden van vrienden uit te nodigen.
Ik zal nooit meer teruggaan naar het hosten van “alleen wij”, en ik kijk ernaar uit om volgende week onze nieuwe gasten te verwelkomen.
