Door de jaren heen heb ik twee heel verschillende werelden in evenwicht gebracht.
Overdag klom ik op de bedrijfsladder, leidde uiteindelijk grote operationele teams bij bedrijven als de Bank of America en diende later als senior executive die toezicht hield op programma’s van miljoenen dollars.
Buiten kantoor geeft een ander telefoontje stilletjes vorm aan mijn leven: draagmoeder.
Ik heb jarenlang de bedrijfsladder beklommen
Mijn tijd bij Bank van Amerika piekte in 2014, toen ik leiding gaf aan een team van 100 mensen als vice-president programma-operaties. Ik gedij goed in een snel veranderende bedrijfsomgeving en voel me elke dag uitgedaagd. Vervolgens werkte ik als hoofd projectmanagement bij een financieel bedrijf en bij een adviesbureau waar ik technologieprojecten vanuit operationeel perspectief leidde.
Mijn achtergrond als staatsgekwalificeerd debater en mijn natuurlijke neiging tot systemen en structuur maken mijn werk intuïtief. Een groot deel van mijn tijd bij BofA werd besteed aan het opnieuw opbouwen van inefficiënte programma’s en het opnieuw ontwerpen van kapotte processen. Volgens traditionele maatstaven had ik ‘het gehaald’, maar iets uit mijn verleden bleef me wegtrekken.
Hoewel mijn carrière stimulerend is, merk ik dat ik nog steeds op zoek ben naar vervulling.
Ik was 26 jaar oud toen ik beviel van mijn eerste kind in een ander gezin
I een vervanger zijn voor het eerst nadat ik drie kinderen had gekregen en toen ik naar de avondschool ging om verpleegster te worden, wat mijn carrièreplan was vóór BofA.
Als geadopteerde persoonMijn definitie van familie is altijd ruimer geweest dan die van de meeste mensen. Wanneer mijn broer kwam uit de kast als homoIk kan me nog goed de dag herinneren dat hij mij in vertrouwen nam dat een van zijn grootste angsten was dat hij geen ouder zou kunnen zijn. Dat moment heeft diepe indruk achtergelaten.
Voor mij is moeder zijn gemakkelijk, maar ik weet dat dit niet voor iedereen het geval is. Ik wil mensen zoals mijn broer helpen de levensveranderende vreugde van het ouderschap te ervaren. Ik was blij dat ik zwanger was, voldeed aan alle medische criteria en vroeg me aan om draagmoeder te worden.
De daaropvolgende dertien jaar droeg ik zes kinderen voor drie gezinnen
Ik hielp twee gezinnen uit te breiden door middel van eiceldonatie, en maakte mijn eigen gezin compleet mij met behulp van IVF dochter – op 37-jarige leeftijd.
Het kind van iemand anders dragen is zo intiem als je je maar kunt voorstellen. Elke aanstaande ouder die ik ontmoette was vriendelijk, genereus en diep betrokken bij het proces.
Wat mij stoort is de sector zelf. Ik zie vaak dat draagmoederschap wordt behandeld als een middel om een doel te bereiken, met inconsistente steun en lakse normen. Terugkijkend had ik niet de toestemming moeten krijgen om zoveel te reizen, of zoveel als ik deed.
Maar ondanks deze tekortkomingen hadden mijn ervaringen met voortplanting door derden – het zien hoe nieuwe ouders hun baby’s voor de eerste keer vasthielden en het besef dat mensen zoals mijn broer een keuze hadden – een diepe indruk op mij gemaakt.
Na elke reis voel ik mij teruggeroepen. Ondanks het succes van mijn bedrijf en de vreugde die ik in het moederschap vond, werd de aantrekkingskracht alleen maar sterker. Na een slopende jaar in mijn advieswerk besloot ik actie te ondernemen en te stoppen.
Ik ben mijn eigen draagmoederschapsbedrijf begonnen
In 2019, nadat ik me jarenlang had voorgesteld hoe een bureau voor ethisch draagmoederschap eruit zou zien, lanceerde ik het Vervanging voor Alcea. Mijn doel is om een bedrijf te creëren dat prioriteit geeft aan transparantie, zorg en integriteit voor alle betrokkenen.
Mijn kinderen waren toen 1, 13, 17 en 20 jaar oud. Het in evenwicht brengen van hun behoeften terwijl ze een bedrijf starten, voelt als het beklimmen van een berg. Ik liet mijn jongste vaak in slaap vallen terwijl ik tot diep in de nacht e-mails van klanten beantwoordde.
Naarmate het bedrijf groeide, bedacht ik strategie in de rustige uren, met een peuter op schoot, terwijl ik met klanten praatte tijdens mijn twee uur slaap.
De begindagen waren meedogenloos
Een bedrijf starten is nooit gemakkelijk, en een bedrijf starten tijdens een pandemie maakt het nog moeilijker. In 2021 vloog ik heen en weer tussen mijn huizen in Texas en New York voordat ik mijn gezin daar in 2022 officieel naartoe verhuisde. Ik kreeg te maken met scepsis van een sector die zich zorgen maakte over inmenging en oordeel van mensen die mijn keuze niet begrepen. Ik laat me daardoor niet afschrikken.
Alcea is uitgegroeid tot vier kanalen: een verwijzingsnetwerk dat draagmoeders en wensouders verbindt met ethische partnerklinieken; De kerndiensten voor draagmoederschap van Alcea; een particuliere klantenafdeling die vooraanstaande families ondersteunt die op zoek zijn naar wijsheid; en filantropische programma’s die aanstaande ouders in financiële nood helpen.
We waren uitgegroeid tot 23 werknemers en een jaaromzet van $5 miljoen, en ik had het hoogste bedrijfssalaris overtroffen dat ik ooit had verdiend.
Sommige dingen voelen als kismet
Vanaf de eerste dag was het duidelijk dat de combinatie van empathie, systeemdenken en lef die ik ontwikkelde in de bedrijfswereld mij als oprichter goed van pas zou komen. Mijn achtergrond in de gezondheidszorg, omgezet in leiderschap en projectmanagement, heeft me geleerd hoe ik processen kan stroomlijnen, personeelszaken kan beheren en kan anticiperen op uitdagingen – een leerervaring die van onschatbare waarde bleek bij het navigeren door het complexe landschap van draagmoederschap.
De lancering van Alcea was niet alleen een professioneel risico; het is heel persoonlijk. Ik beloofde mezelf dat ik mijn gezin altijd op de eerste plaats zou zetten, maar ik weigerde ook om angst of verwachtingen mijn ambities te laten bepalen. Door dagen na de bevalling weer aan het werk te gaan, borstvoeding te geven terwijl ik met klanten praatte en een groeiend bedrijf te leiden terwijl ik vier kinderen opvoedde, heb ik geleerd dat vastberadenheid, focus en doorzettingsvermogen bijna alles kunnen overwinnen.
Ik heb het nog niet gevonden balans tussen werk en privémaar mijn carrièretevredenheid is enorm. Als ik zeg dat ik het zal doen, zal ik het doen.
